Bu kadar huzurlu olacağımı bilseydim götünüze tekmeyi çok önceden koyardım.

#extradirty
PUT YOUR BEARD IN MY MOUTH

No title available
h
noise dept.
Today's Document

Kiana Khansmith
Claire Keane

titsay
occasionally subtle
tumblr dot com

izzy's playlists!

Discoholic 🪩

★
Lint Roller? I Barely Know Her
Xuebing Du

Andulka
No title available
Not today Justin
"I'm Dorothy Gale from Kansas"
seen from United States
seen from United States
seen from Hong Kong SAR China

seen from United States
seen from Singapore

seen from Germany
seen from Türkiye
seen from United Kingdom
seen from Canada
seen from Brazil
seen from Bangladesh

seen from Ecuador
seen from Bangladesh
seen from Brazil
seen from Bahrain
seen from Bangladesh

seen from Pakistan
seen from Kazakhstan
seen from Kuwait
seen from Spain
@seniherdaim
Bu kadar huzurlu olacağımı bilseydim götünüze tekmeyi çok önceden koyardım.
Asla vazgeçemem sandığım şeylerden bu kadar çabuk ve güzel vazgeçişim bana da şok oldu
Frankie and Johnny - Garry Marshall - 1991 - USA
Bir insan sürekli mi hayal kırıklığına uğrar cümlesinin kanıtıyım.
Hüüüü valla yeter.
Dün gece çok trajikomik bir şey yaşadım, kitabın sonunu her yerden anlatmaya çalışan arkadaş gibi bir şey oldu bu.
Günaydın unutuldum mu şimdi ben?
Beni haber sunarken bi dinleseniz gülmekten ölürsünüz. :(
Yabancı bir blog var ne paylaşsam/rblesem beğeniyor. Acaba anlıyor mu yazılanları?
Selam arkadaşlar, bu şarkıyı ilk kez dinliyorum sanıyordum meğerse ezbere biliyormuşum. Allah bilir hangi yılın şarkısı bu. Bir de radyo ve televizyonculuk okuduğum için (!) haber slaytı hazırlıyorum, harika bir akşam.
Bana yuva olan da, beni kapı dışarı eden de aynı kişi.
Aramızda ne geçerse geçsin seninle aynı yastığa baş koyma isteğine engel olamıyorum.
akşamları yürüyüşe çıkıyorum. listemdeki kitapları bitiriyorum. yarı zamanlı çalışıyorum. her gün aynı saatte akşam yemeği yiyorum. senin evin olmak istemiştim, bunu düşünüp duruyorum. konuyu sana getirmeyeceğim dediğim her yerde konu bir şekilde sana geliyor.
Her ders çalışmamda böyle oluyorum.
Herkesin gelip geçici olduğunu, en iyi tanıdığın insanın bile günü geldiğinde birden yabancı birisine dönüştüğünü, affedilmiş gibi gözüken her şeyin aslında bastırılmış bir yük olduğunu, ne olursa olsun kimseye sırtını yaslamaman gerektiğini ve daha sayamadığım nice şeyler öğrendim. Bunları öğrenmek genel anlamda her ne kadar hafifletmiş olsa da bazen insanın içine taş bırakabiliyor. Bazen kimseden bir şey beklememeyi kendine defalarca kez hatırlatıyorsun. Bazen üzüleceğini anladığın an kabuğuna çekiliyorsun. Hayat bu şekilde yaşanmaz. Böyle kimseye güvenmeden, inanmadan yaşanmaz. Ama içindeki o taşı da kaldıramıyorsun. Omzundaki o yükü de yok edemiyorsun. Şimdi kaldın mı böyle?