Bazı ruhlar böyle evet buna inanıyorum
bir seçim değil, ögrenilmiş birşey değil bir kader
art blog(derogatory)
todays bird
AnasAbdin
Sweet Seals For You, Always

Kiana Khansmith
"I'm Dorothy Gale from Kansas"
One Nice Bug Per Day
Show & Tell
Jules of Nature

Discoholic 🪩

No title available

JBB: An Artblog!
almost home

PR's Tumblrdome

★
cherry valley forever
we're not kids anymore.

Janaina Medeiros
hello vonnie
NASA

seen from Italy

seen from United States
seen from United States

seen from United States

seen from United States
seen from United Kingdom

seen from United States

seen from United States

seen from France
seen from United States
seen from United Arab Emirates
seen from United States

seen from United States
seen from Russia

seen from Malaysia

seen from Malaysia

seen from Malaysia

seen from Australia
seen from Netherlands
seen from Netherlands
@serbestvezin
Bazı ruhlar böyle evet buna inanıyorum
bir seçim değil, ögrenilmiş birşey değil bir kader
Ve sabah Süleyman'ı gordüm yine hep gözlerim arıyordu esasen trafik sıkısık diye bir sokağa girdim gördü beni yavrum uzaktan el salladı ben de salladım bu kadar yine geç kalıyordum okula ve arabamı durdurup ona birşeyler veremedim konuşamadım. Ama kalbimde hep bi izi var onun vicdanım beni zorluyor. ..onu görünce kendimden utanıyorum birşeyler yapmak istiyorum ama doğru olur mu ailesi ne tepki verir bilemiyorum.bir iki oyuncak yiyecek vermekle yetiniyorum. Sanırım ilk geçen yıl veya daha önceki yıl gördüm Süleymanı . Mesela okula gitmiyor gibi buna çok üzülüyorum sonra benim çocuklar arabalarda ellerinde oyuncak beslenme ne bilim keyifle tertemiz yanımdayken onu çöplerin içinde görmeye dayanamıyorum bazen kış soğugunda bazen çok sıcakta bazen babasıyla .Allah'ım gönlümü biliyorsun ne yapacağımı bilmiyorum Süleyman'ı koru ona güzel imkanlar ver...
Öğrencilerimle bugün son dersi yaptık ve cuma karne alacaklar ya o kadar garip bi hüzün vardı ki bugün. benim hemen gözlerim doluyor çocuklarda sanki daha da yakın olayım öğretmenime gayreti çok yüksekti temastan kaçınan çocuklar bile şakalsra yaparak dokunuyor sarılıyor komiklikler yapıyor oyun kuruyordu, sürekli örtümü başımı elimi kolumu tutuyor yüzüme dokunuyorlardı ki onlar uzak olsa da ben saçlarını okşar ve sabahları sarılarak karşılarım dileyenleri .ilk defa böyle gördüm bazılarını ,mesela Musatafayı o en çalışkan en gayretli öğrencim ve temas sevmez ama çok garipti bugün ve yanımdan ayrılmadı. Yusuf duvarlarını yıkmış gibiydi oyun hamurundan yapabileceği en güzel tacı yapma gayretindeydi bana takmak için.sümüklü böcek yapan arkadaşına kızdı öğretmenimize onu mu veriyorsun diye. en soğukkanlı kızım ama en çok bağ kurduğum Ebrar ,az göz teması kurar ama beni hep yoklar sınifta yanımı asla kimseye kaptırmaz bugün uzun uzun gözlerime gözlerini kaçırmadan baktı hep ki o çocuk için bu çok zor gerçekten sona yaklaştıkça beklediğim zor ayrılığı hisseder oldum. Geçen hafta Mustafanın annesi aradı hocam çok ağladı okul bitmek üzere öğretmenimi göremeyeceğim diye dedi teleefonu ona verrdinkonuştuk kapattı, ay ne bilim ben abartıyor muyum acaba. geçen derste Yusufun bakışlarını değişik buldum başını elledigimde ateşinin yüksek olduğunu fark ettim ya o anki telaş ve çaba sanki çocuğum gibi oldular gerçekten zorlanıyorum duygu kontrolünde zorlandığımı bilirdim ama ne bilim... sonra Sultan kızım ne akıllı ne sevecen ne güleryüzlü onlar için herseyin en iyisi olsun istiyorum. Beni zorlayan Ahmet mesela veya Enes ciddi haylazlar yani öyle böyle değil ama kalbimde böyle garip bir sızı var özleyeceğim yavrularımı. İnşallah beni güzel hatırlarlar . Hayat böyle birşey işte ...
Ruyalarım bazen çok yoğun olabiliyor özellikle kalp bağımın güçlü olduklarıyla ilgili neyse işte sevdiğim bir arkadaşımı ara ara görürdüm bazen onunla ilgili bazen benim şahsi özlemimle ilgili velhasıl geçen aylarda bariz bir uzaklaşma hissettim gittiği yerde sadece kendi gibi inananlar vardı belki ondan dedim uzaklaşması o sıra bir takım kabuslarımda da gördüm onu ve sonra diğer arkadaşla olan konuşmalara tanık oldum sonra bi kabullenememe bir açıklama bekleme durumum oldu ardından kendimi suçlama tabi ağladım aklıma geldikçe bu durum çünkü gerçekten güçlü bir sevgi bağı olduğunu düşünüyordum sindirmekte zorlandım şuan belki bir ay oldu ve fark ettim ki ben nerdeyse o uzaklık hissinden beri rüyamda görmüyorum onu . içimde birşeyler değişti sanırım .şuan üzüldüğüm ise gelinimize(o da üni. den arkadaşımız) neden bu kadar yaklaştı gerçekten aklından ne geçiyor ve onu kendi gibi düşünenlerin arasına mı çekmek istiyor ki benden olmayacağını yüzyıllar önce anlamış birbirimizi kendi sokaklarımızda kabullenmiştik ,memlekete geldikçe de görüşüyorduk şimdi neden peki ? Z. icin endişeleniyorum çünkü gerçekten fazla hoşgörü ve empati penceresinden bakarken zarar görebileceği durumları seçemeyecek bir iyimserlikte ve annem bazı değişik oluşumlara yeni yeni katıldığını söyledi. Ya da Kuruntu yapıyorum?
Sanki nereye gitsem gitmek istediğim yeri bulamayacak gibi hissediyorum. Hep uzakta kalacak o yer ve kalbim hep gurbette hissedecek
Aynı gün yüzleştim bana en yakın olan kişi ile kısmen rahatladım ve gerekçelerine inanır gibi yaptım.haddimi bildim sorun değil dedim. ama rüyalarımda yakamı bırakmadı bu husus ve sanırım artık ben bir adım atamayacağım .
30lu yaşlarda hayat gerçekten çok zormuş
tokat gibi indi bazı gerçekler .Hiç düşünmemiştim böyle olabileceğini.Neden diyorum kendime neden? Sindiremedim henüz bir yandan çaktırmamaya çalışıyorum eşime de bir yandan havluya basıp yüzümü hıçkırıyorum ağlamış yüzüme bakınca aklıma oğlumun yüzü geliyor onu da mı sevmeyecekler diye tekrar üzülüyorum annem görse kızının üzüldüğünü çok üzülürdü diyorum toparlanmaya çalışıyorum. Biraz sonra tekrar patlıyor. Yüzleşmem lazım ama biraz da kabullenmem çünkü bu çok eski bir gerçek ve ben hiçbir zaman sevilesi bir insan olmadım sanırım. Ama neden ? Annem babam hep sevdi anneannem dedem ve diğer dedem halam ama neden başkaları sevmedi ? Hep dürüst oldum arkadaşlarıma karşı hep elimden geleni yaptım ihtiyaç duyduklarında peki ya neden ? Sevimsizim evet. pek sevimsiz. Ama bunu affetmeyeceğim. Artık insanların b.k içinde kalınca benimle iletişim kurup içlerini dökmelerine sahte dostluk şovları yapmalarına izin vermeyeceğim. Ben milletin dilek taşi degilim güzel anlarında unuttukları ve kötü anlarında aradıkları ..gönlümün yükünü arttırmayın benim kendi savaşım bana yeter diyeceğim.
rüyaların yakın gelecekte gerçekleşmesi gibi durumlar , entresan .ya da bana mı öyle geliyor ?
Çocuklarım için ( bazen de öğrencilerim için )tekrar hayret duygumu uyandırmaya çalışıyorum "Aaaa çiçeklere bakın ne güzel açmışlar bahar geliyorrrr"," nasıl da güzel yağıyor çocuklar" gibi... gece gökyüzüne bakıp ayı yıldızları seyretmeyi öğrenmelerini istiyorum ya da kızımla kuş yuvasına günaydın demek her sabah ( ben unutuyorum telaştan artık o bakıyor kuş yuvasına okula girerken ve selamlıyor) bazen bedbaht ruhsuz bir insan gibi hissetsem de kalbimde duran o kızı bulmaya çalışıyorum yavrularımla beraber evet f. sen küçük bir erik fidanı Zarife'yi her sabah selamlayıp derse giren o kızsın . Kuşları saatlerce izleyebilen şiir okuyan o kız hayat telaşı ve duvarlar sana unutturamasın ..
Şerif hoca(Demir)yı saatlerce dinleyebilirim maşallah barekallah ilmine hayran oldum geç tanıdım diyor herkes benim için düşünüyorum geç mi belki öğrenciyken olsa daha verimli bir öğrencilik gecirir miydim ,hayır olmazdı bence şuan anlamak,dinlemek ve yaşamak ihtiyacı hissediyorum ve Allah şuan nasip ediyor .
Bir de dönem dönem farklı Alimlere Salihlere Mübareklere merak salıyor uzun uzun sohbetlerini dinliyor ve o kişiyi tanımaya çalışıyorum tamamen tevafuki bir seçimle sanki önüme çikma zamanı geliyor ve çıkıyorlar. Son dönemde Mahmut Sami Ramazanoğlu hz. büyük bir ilgi duyuyorum ve bunu söylerken annemden dedemin hatıraları arasında O'nun sohbetlerinde yaşadıklarının var olduğunu duyuyorum. Her Adanaya gelişinde Rahmetli dedem ve Şeyh Edendileri ziyaretlerinde bulunmuş fevkalade haller içinde.. bu kadar yakın ve bu kadar uzak bu kadar gerçek enteresan.. geriye annemin dayısı kaldı sohbetine dahil olanlardan yakınımda ona da daha cesaret edemedim bayramda seyranda gitmezken birseyler anlatmasını talep.etmeye ama annem soruyor arada o da anneme anlatıyor ben de ondan dinliyorum. ..
...
Annemler Ankarada ve bu bayram diğer bayramlarla aynı da olsa keyifsiz geçti Allah hayırlı sağlıklı uzun ömür versin onlara koşulsuz sevgi ve hep kabullenileceğini bilmek çok başka bir duygu. çağırdın mı gelebiliyor ,gittin mi yerinde bulabiliyorsan ne mutlu... bu dünyadaki en büyük nimet ana babaymış büyüdükçe anlıyorum sevilmedikçe anlıyorum, anlaşılmadıkça anlıyorum, yoruldukça anlıyorum.. Zor anlarımda anlıyorum, hastayken anlıyorum, desteğe ihtiyacım olduğunda ve yalnız bırakıldığımda
bir incelik sadece
Kendi varlığımın farkına vardığımdan beri fark ettiğim birşey daha var ben insanlara sevimli gelen cazip gelen arkadaşlık kurulmak istenilen veya bir şekilde kalplerde yer eden biri değilim. Ufacıktık ve kız kardeşimi her gören severdi her girdiği ortamda popüler olurdu ben ise silik yok sayılan görünmeyen o çocuktum belki herkesten akıllıydım ama görünmeyen sevilmeyen annem babam hep sevdi şuphem yok bundan.. büyüdüm okullarda okudum hiçbir şey değişmedi hep başarılı oldum ama yine yok gibiydim çalışma hayatına girdim ve hala aynıyım.. neden ?
rüya
Pencereler...
Hepsi aynı yöne bakan pencereler
Bakıyorum birinden ve görüyorum onu
Koşuyorum diğer pencereye daha yakın olma umuduyla
Sonra diğerine ve diğerine
Üzerine birşey örtmüşler bir korkulukla çevrelemişler
Ve bir pencere daha
Evet işte tam karşımda bir kapı ahşaptan işlemeli oymalı
İçim kıpır kıpır ve huzurlu
Bir dosta diyorum
Bu kadar yakınken çıkıp gitmeli oraya
oturmalı seyretmeli ve sadece düşünmeli
O şey olmadı hayal kırıklığı falan fistan önemli değil ilk kez isteyebilmiş ve direnmiştim ki pek yapmam pek birşeyi isteyemem benden isteme duygusu alınmış gibi herşey fark etmez gibi herşey olabilir gibi heyecan sıfır noktasında.ve başka şeyler düşünüyorum bir değişiklik, bir öğrenme süreci hayal ediyorum yıllardır istediğim şeylerden bir tanesi mesela nerden nasıl başlamalı kendimi başka sokaklara çekme ihtiyacı gibi birşey bu sanırım ya da heyecanı mı uyandırmak ama anneliğime zarar vermeden kimseyi ihmal etmeden kendimi isteklerimi de dahil etmek istiyorum hayatıma
90ları özledim hep özlüyorum oysa 90ların son çeyreğine yetişmiş ve o sıralar ne yaptığını bilmeyen bir çocuktum