Geceniniçinden @serein-things - Tumblr Blog

attıklarım neden çok beğenilmiyor ya

burayı açtığımda lise sınavına hazırlanıyordum şimdi mezun olmuşuz üstüne yine sınava hazırlanıyoruz

theedictofthestar

alıversen kalbine birden bu gece de...

senin sevdiğin mi? seni seven mi?

reva mı bu

bazen neyi özlediğimi ben bile bilmiyorum

kaybettim. bu sefer cidden büyük kaybettim

alice bu aralar iç çekişler ve siktir edişler diyarında

bazen neyi özlüyorum biliyor musunuz? o çatı katı olan evimizi, dışarı buz gibiyken tüm soğuğu içeri olduğu gibi aktarmasına rağmen tek göz odasında soba yanmasına rağmen içi sımsıcak olan o evimizi, o masum çocukluğumuzu, sabah erken kalkıp okula gidip koşturmamıza rağmen hiç enerjimizi kaybetmeyip eve gelince akşama kadar dışarda oyun oynayışlarımızı, kapının önünde kardanadam yapışımızı, kış hazırlığı için traktörle odunlar geldiğinde kapının önüne onların üstünde gezip tepelerine çıkmamız, odunluğa odun çekmemiz, kömür falan gelirdi onları poşetlememiz, o kömürün kokusu… bisiklet sürerdim tüm mahallede bi de, abimlerinin o boş arazileri sahaya çevirmeleri, hele otluk bir tarla vardı hep diken dokuydu, abimler delilik yapıp yakmışlardı, tüm tarla tutuşmuştu, itfaiyeyi çağırmışlardı o da söndürmüştü, toprak ıslanınca bir kaç gün sonra yeşil yeşil otlar çıkmıştı, ondan sonra hep orada oynamaya başlamışlardı. öyle çok oyun arkadaşımda yoktu abimler vardı hep onlara özenirdim, kendi kendime oyunlar üretip oynardım, o bizim evin merdivenleri hayal dünyamızda bizim evimiz olur evcilik kurardık, sonra oyun oynamayı unuttum, hayal kurmayı unuttum, düş görmeyi bile bıraktım, hayat zor gelmeye başladı, ben büyüdüğümü hissettim, ondan sonra da eskisi gibi olmadı hiçbir şey, her şey bir bir elimden kayıp gitti, kaybetmekten korktukça ben, hayat bana hep kaybettirdi. Bir başıma kaldım. o eski zamanları gerçektende çok özledim..

seni senle aldatacak kadar kim sevebilir

iyi olabilir miyim bilmiyorum ama içimdeki her parça birer birer ben dayanamıyorum deyip hayal kırıklarımın ve boşa kürek çekmelerimin içine düşüyor. ama ben yıkılmıyorum, ama bu sefer harbi yıkıldım. içimde parçam kalmadı, bunu birleştirecek biri de kalmadı ben yok oldum. ben harbiden yok oldum, sizden tek bir ricam var beni sormayın. çünkü ben hiçbir zaman iyi olmadım olmayacağımda..

olmayınca olmuyor hissini bilir misiniz? ne kadar çabalarsan çabala ne kadar uğraşırsan uğraş hiç bir şey eskisi gibi olmaz olmuyor, insan eskisi gibi olsun istiyor, bir şeylere ulaşamasa bile yine de olsun istiyor, ama olmuyor olmuyor ve olmuyor, sen ne kadar içinden geleni de yapsan elinden geleni de yapsam olmayınca olmuyor, olması için sen hazırsın hazırda bekliyorsun ama oldurması gereken sen değil o olunca işler karışıyor olası olan iş bile olmuyor, bunun acısını taşımakta o kadar zor ki, için almıyor artık kafan almıyor, boş sokaklara atıyorsun, eskiden ayda bir bitirdiğin paketi bir günde bitirmeye başlıyorsun, kafanda tilkiler koşturup duruyor, bazen gaza gelip iyi olucam burdan gidicem çok iyi olup çok değişip her şeyi baştan başlatıcam yeni bir sayfa açıcağım desende geçmişin izleri hep peşinden gelecek hep bir yerlerde etkisini gösterecek tanıdık bir koku geçecek tanıdık bir ses duyucaksın belki anısı olan bir şarkı çalacak belki adımların sen fark etmeden o sokağa gidecek ve yine canlanacak her şey sen değişeceksin yeni sayfa açacaksın güya ama küçücük bir şey seni çok mahvedecek tekrar tekrar bu karamsarlığa düşeceksin o zaman vazgeçeceksin kendinden bile ve işte o zaman vazgeçmek çok anlamlı olacak, olmayınca olmuyormuş işte diyeceksin ve emin ol yıllar affetmez, sende affetmeyeceksin

ve ben hakkımı helal etsem bile gözlerim helal etmez

herkes seçtiği ihtimallerle mutlu olsun

dönse affetmem dediğinin ismini duyunca gözlerin doluyor

her şeyi unuturum ama odamda duvara bakıp hıçkıra hıçkıra ağlarken “Allahım sen bana yardım et” dediğim zamanı unutmam

veda ettiğin insanda hala hayallerin varken vedalar acıtır..

Trending Blogs

Recently Viewed Blogs

Geceniniçinden