Güneşin batışını izlemek isterim seninle, çimlere uzanıp.
KIROKAZE

No title available
One Nice Bug Per Day
Show & Tell
Fai_Ryy

roma★
Noah Kahan
YOU ARE THE REASON
cherry valley forever
Lint Roller? I Barely Know Her
🪼

titsay
Aqua Utopia|海の底で記憶を紡ぐ
No title available
EXPECTATIONS
official daine visual archive
Cosmic Funnies
noise dept.

PR's Tumblrdome
No title available

seen from Switzerland
seen from Vietnam
seen from United States
seen from Mexico

seen from Türkiye
seen from Germany
seen from Brazil
seen from Türkiye
seen from France
seen from Türkiye
seen from Türkiye
seen from United States

seen from United States

seen from United States

seen from United States
seen from United States
seen from United States
seen from United States

seen from United States
seen from United States
@sessizbirisi
Güneşin batışını izlemek isterim seninle, çimlere uzanıp.
Küçük bir mum vardı içimde yanan. Sen gelince hayatıma, kocaman bir alev oldu mumun ateşi. Gitmezsin, içimdeki alev hep yanar sanmıştım, yanılmışım. Gittin ve ne varsa dağıttın içimde. Ne mum kaldı yanan ne de umut.
"Belki saçlarımı kestirir avuturum kendimi." demiştim. Ama öyle olmadı. Biz bitince ben de bittim, benim için yaşam da bitti.
Şu an senin oturduğun koltukta oturmuş, gülüyor orada işte görüyorsun.
Ölmüş birinin fotoğraflarına bakmak çok değişik bir his.
Sonra evde geziniyorsun, buralarda bir yerdedir diye, hiçbir odada yok.
Her odada resmi var ama kendisi yok.
Bekliyorum, bana öyle bir havada gel ki vazgeçmek mümkün olmasın
Orhan Veli Kanık
Önce yutkundum, yokluğununa alışmaya çalışıyorum belki de. Sonra bir sigara daha yaktım ve kaldığım yerden devam ettim kitaba...
"Dağ başındasın, derdin günün hasretlik, akşam olmuş, güneş batmış; içmeyip de ne halt edeceksin?"
İyi geceler mesajından daha değerli bir “Artık Uyu” mesajı
@kapatgozlerinibulusalim
Rüyalarımda yaşmak isterdim. Çünkü sadece orada sen varsın yanımda...
Sevgisi tükenmeyen insanların hikayelerini okudum bugün. Yeryüzündeki yıldızlar gibi onlar, öyle eşsiz, öyle güzel, öyle mükemmel...
Duman'ın solisti Kaan Tangöze 2002 yılında bir bar konserine gider. Konser öncesi 6 yıllık Türkiye güzeli sevgilisi Ahu ile kavga etmiştir. Kaan'ın hiç bir konserini kaçırmayan Ahu, o gece konsere gelmemiştir. Kaan'ın gözleri tüm gece Ahu'yu arar ve onu affetmesi için ona yazdığı tüm şarkıları ard arda okumaya başlar. Ah, Haberin yok ölüyorum, Köprüaltı, Senin gibi… Kaan'ın Bal şarkısını seslendirdiği sırada Ahu'nun kendisini odasında asarak intihar ettiği haberi gelir. Kaan o günden sonra 15 gün boyunca evden çıkmaz, Ahu'nun intihar ettiği evi ateşe verir ve bir daha asla Bal şarkısını seslendirmez. Bir gün bir açık hava konserinde seyircinin ‘Bal’ diye tempo tutmasının ardından Kaan, seyirciye arkasını dönerek gökyüzünü işaret eder ve son kez Bal şarkısını seslendirir. Arkasından ‘Haberin Yok Ölüyorum’ parçasını da ağlayarak seslendirerek acısını hayranları önünde yaşar
Gözlerim doldu.
"Seni çok seviyorum" cümleleri dolanıyor herkesin ağzında şu sıralar. Bu kadar basit mi sevgi denilen duygu? Bu kadar basit mi "seviyorum" diyebilmek? Ben söyleyeyim, hayır. Bu kadar kolaysa sevgi değildir zaten. Sevgiyse bu kadar kolay değildir...
Sana sarı laleler aldım çiçek pazarından
MFÖ
Özlemekten ibaret miydi hayat? Neden her saniye özlüyordu insan? Neden kokusunu unutmaktan korkuyordu? Neden sesi çıkmasın diye içine hıçkırıyordu?
Her hata daha ileri götürür bizi. "Bir daha bunu yapmayacağım." dedirir bizlere. Karşılığında ne kadar acı çeksek de hata yapmak iyidir. Yaşayarak öğreniriz yaşamayı...
Daha önce aşık olmamış biri nasıl tanımlayabilir ki aşkı? Ancak başkalarından duyduğunu, gördüğünü aktarır. Ama özlemek öyle mi? Herkes özler bir şeyleri. Kimisi için insan olur bu, kimisi için bir nesne, kimisi için de bir anıdır bu. Ama insan özler mutlaka bir şeyleri. Ben de öyleyim mesela. Ne duyduysam odur benim için aşk. Özlemi sorsanız bana eksiklik deyip basitleştirmem, öyle değildir çünkü. Geceleri sessizce ağlamaktır özlem, kokusunu unutmaktan korkmaktır. Biliyorum siz de korkuyorsunuz unutmaktan, işte özlem diye buna denir.