shatteredarrows @shatteredarrows - Tumblr Blog

My eyes are tired of crying

My mind is tired of overthinking

Maybe just stop living

Anong gusto ko? / Patuloy na umasa.

Sabi nila, baka raw ginusto ko maging mag-isa. Baka nga. Mabuti nang maging mag-isa kaysa humiling pero di matupad. Ang ibang tao may isandaang hiling, tinupad ang limampu. Ako may isa, pero putangina imposible pa rin ba? Sobrang abusado ko ba kung ang gusto ko lang naman hawakan mo ko? Di ako humihiling ng kahit ano. Di kita pinipilit na mahalin rin ako. Di kita pinipilit na sabihin sakin yung mga salitang sasabihin ko rin sayo. Hawak lang. Pakiusap. Dati, hinahawakan mo ko sa kamay ng buong loob Dati, sa balikat ko lagi kang nakadantay ng walang dalawang-isip. Ngayon ni anino mo hindi ko makita. Ni hininga mo di ko marinig. Nasaan ka na? Sobrang pagal na ko sa kakahintay at kakahanap sayo. Paano ko ba maibabalik dati? Paano kita ulit mahahawakan? Mahal na mahal kita di ko masabi. Kasi alam kong kahit pangalan ko mabubura sa utak mo pag nalaman mo. Gustung-gusto kong ipaalam sayo gaano kita kamahal. Putangina puro ako paramdam pero mukhang di ka naman nakakapansin. Ang hirap itago nito punung-puno na ko ng mga salita. Para akong lobong hinahanginan ng pag-ibig. Onti nalang puputok na ko at magiging maingay ako pag nangyari yun. Mahal kita putangina sana basahin mo to Sana malaman mo to puñeta. Ayoko na. Pagod na pagod na kong magpigil at magtago. Ayoko na. Tayo o ako mag-isa. Handa na ko sa dalawang bersyon ng buhay ko na maari kong ipagpatuloy. Hinahanap ko yung panahong naglalakad tayo sa EDSA, hawak mo ang kamay ko Hinahanap ko yung panahong hinihila mo ko sa Cubao Expo, para humanap ng mga paborito mong plaka. Hinahanap ko ang panahong magkatabi tayong namamasyal, naghahati tayo sa iisang ice cream. Hinahanap ko yung panahong nakasandal ka sa balikat ko, naamoy ko ang buhok mo. Hinahanap ko yung panahong nakabalot ang braso mo sa braso ko, may hawak akong beer nun. Hinahanap ko yung panahong nakayakap ka sakin mula sa likod, kasi ang dilim nung kalsada sa Escolta. Hinahanap ko yung panahong hinawakan mo ko sa dalawang kamay, at sinabi sa aking: "Duet tayo sa videoke" Hinahanap ko yung panahong magkatabi tayong tumutugtog sa iisang pyano sa gitna ng isang art exhibit. Nakatingin sa atin lahat ng tao, nakangiti. Pinakamataas ang ngiti ko sa lahat. Hinahanap ko yung panahong hinawakan mo yung nakasarado kong kamay para damayan ako manalangin. Hinahanap ko yung panahong hawak mo yung buhok ko, alas tres ng madaling araw, habang nagpapatugtog ka ng paborito mong banda. Hinahanap ko yung panahong sabay tayong humawak sa isang monumento tapos nagkadikit ang dulo ng mga daliri natin. Hinahanap ko yung mga panahong yan, yung mga panahong ikaw ang humawak sakin Yung mga panahong ako ang ginulat mo Kasi kung walang kahit katiting dyan sa puso mo, Bakit ang dami kong panahong hinahanap sayo?

It fine. How are you?

Fine I guess. You?

Someday magkakaroon ka rin ng kausap without going outside.

2 days of no speaking I can probably belt out notes after this vocal rest. Kidding hahaha

MEDIOCRITY IS ME

Ang sarap mong kausap. Pag nakausap kita buo na talaga lahat ng kulang sakin pero kasi ang hirap mong kausapin kasi baka mahalata mong gusto kita tapos magsimula kang lumayo. Pag lumayo ka sakin mas hindi kita makakausap at hindi ko alam kung paano ako nun. Make it or break it ampota kaso parang the former na lang yung option.