trying on a metaphor

❣ Chile in a Photography ❣
One Nice Bug Per Day

JBB: An Artblog!
Sweet Seals For You, Always

★
wallacepolsom

@theartofmadeline
🪼

Origami Around
Cosmic Funnies
styofa doing anything

No title available
No title available
TVSTRANGERTHINGS
AnasAbdin
todays bird

Kiana Khansmith

if i look back, i am lost

祝日 / Permanent Vacation

seen from United States

seen from United Kingdom

seen from United States

seen from Ireland
seen from United States
seen from China
seen from United States

seen from United Kingdom
seen from United Kingdom

seen from Thailand
seen from United States

seen from United States

seen from United States
seen from Netherlands

seen from United Kingdom

seen from United Kingdom

seen from United States
seen from Ireland

seen from Taiwan
seen from Morocco
@sillageee
Τον αγαπάω ακόμα και τον νοιάζομαι πολύ αλλά δεν θα αντέξω να ακούσω πως έχει ξανά φτιάξει τη ζωή του κι είναι ευτυχισμένος χωρίς εμένα.
Self care είναι να κάθεσαι σπίτι βράδυ Σαββάτου, να κάνεις ζεστό μπάνιο και skincare, να χαμηλώνεις τα φώτα, να ακούς μουσική, να πίνεις κρασί, να τρως πίτσα και μετά να ξαπλώνεις σε καθαρά σεντόνια.
Παππού μου, είναι μέρες, όπως αυτές εδώ τις γιορτινές, που η παρουσία σου μου λείπει πιο πολύ από ποτέ.
Μου λείπει που ερχόσουν πάντα πρώτος στο γιορτινό τραπέζι και μέχρι να μαζευτούν όλοι και να αρχίσει το φαγοπότι, εσύ ξεκινούσες να πίνεις ένα ποτηράκι ούζο που δεν έλειπε ποτέ από δίπλα σου κάθε μεσημέρι.
Μου λείπει το χαμόγελο σου και εκείνο το γεμάτο αγάπη και περηφάνια βλέμμα σου όταν με κοιτούσες και γεμάτος χαρά έλεγες με όλη σου τη ψυχή «κοπέλα μου όμορφη».
Μου λείπει που παρακολουθούσες το αγαπημένο σου εορταστικό πρόγραμμα στην τηλεόραση και κάθε φορά που κάποιος τραγουδούσε την αγαπημένη σου «πριγκιπέσσα» του Μάλαμα το σιγοτραγουδούσες και εσύ, τονίζοντας κάθε στίχο που για σένα ήταν βιωματικός. «Άλλα θέλω κι άλλα κάνω πώς να σου το πω» και ακόμα έρχεται η φωνή σου στα αυτιά μου…
Μα δεν έρχεσαι στον ύπνο μου ρε παππού. Να κάτσεις δίπλα μου, να με χτυπήσεις απαλά στο χέρι μου, να μου χαμογελάσεις…Να με πεις «κοπέλα μου όμορφη» και να με συμβουλεύσεις όπως έκανες πάντα. «Εγώ θέλω να είσαι καλός άνθρωπος», έλεγες και νομίζω το κατάφερα ρε παππού.
Έλα και εγώ θα σου έχω φυλαγμένο ένα ποτηράκι από το «ρακί σου».
Πώς λέγεται αυτό που αγκαλιάζεις κάποιον σφιχτά και πάλι δεν σου φτάνει και προσπαθείς να τον αγκαλιάσεις ακόμα πιο σφιχτά λες και θέλεις να τον κάνεις ένα με εσένα και να τον κρατήσεις μέσα σου για πάντα;
«Και θα σου έλεγα επίσης πως σε περιμένω, παρότι δεν περιμένει κανείς κάποιον που δεν μπορεί πια να γυρίσει».
- Antonio Tabucchi
Δεν άξιζα σε κανέναν τους.
Τελικά τι ορίζεται ως "χημεία" μεταξύ δύο ανθρώπων;
«Χάρηκα που τα είπαμε, να προσέχεις», μου είπες. Μα δεν μου είπες πως θα τα ξανά πούμε. Κι έμεινα εκεί να περιμένω μήπως και ακούσω τη φράση αυτή να βγαίνει από το στόμα σου. Μα δεν βγήκε ποτέ. Υποθέτω πως δεν θα τα ξανά πούμε. Κι ίσως είναι καλύτερα έτσι. Άλλωστε η δίκη μας ιστορία ήταν προδιαγεγραμμένη απ’ την αρχή να μην βγει πουθενά. Μα αν είναι καλύτερα έτσι, γιατί πονάει τόσο πολύ;
Σήμερα η γιαγιά μου βρήκε ένα τετράδιο στο οποίο, όταν ήμουν 8, της είχα γράψει πως την αγαπάω πάρα πολύ. "Κάθε φορά που το διαβάζω, ανασταίνομαι", μου είπε. Και τότε αναρωτήθηκα γιατί όταν μεγαλώνουμε διστάζουμε να πούμε στους ανθρώπους μας ένα "σ'αγαπώ" που θα τους κάνει ευτυχισμένους, ενώ μικροί γράφαμε παντού τη λέξη αυτή σε τετράδια, ζωγραφιές και τοίχους.
Κάποτε με ρώτησες πώς φαντάζομαι το μέλλον μου. Σκέφτηκα πόσο πολύ θα ήθελα να είσαι εσύ το μέλλον μου, μα δεν είπα λέξη. Έπειτα σκέφτηκα να ρωτήσω πώς κι εσύ φαντάζεσαι το δικό σου μέλλον, όμως φοβήθηκα την απάντηση. Δεν ήθελα να ακούσω πως δεν μου έχεις φυλάξει μια θέση σ'αυτό.
Πώς μπορώ να κοιτάζω τα μάτια σου, εκείνα στα οποία κάποτε έβλεπα ένα κοινό μέλλον, μα τώρα προσποιούμαι πώς δεν βλέπω τίποτα;
Πώς μπορώ να ακούω τη φωνή σου, εκείνη που κάποτε με γέμιζε ασφάλεια, μα τώρα με πονάει που δεν μου απευθύνεται;
Γιατί να είναι τόσο δύσκολες οι ανθρώπινες σχέσεις;
Ναι αλλά ο πόνος εκείνος που νιώθεις να διαπερνά σαν ρεύμα το σώμα σου τις στιγμές που νιώθεις το πόσο πολύ σου λείπει κάποιος.
Μια φορά τον εαυτό μου δεν τον έχω βάλει μπροστά.
Με έχουν απογοητεύσει οι επιλογές μου.
Ελπίζω να το βρεις. Ό,τι κι αν είναι αυτό.