Vâkar, Ölüm, Fani, İnsanaltı, Muallime, Fotoğraf altı sempatikliği
Heyhat. Kibri, *vâkar mı sandın? Tez antitezi büyütür perde arkasında. Nötr olduğunu varsaydığımız şu dünyada; inanmıyor musun? İnanmıyor musun? Cidden öyle. Yaşam *ölümü besler perde arkasında. İnanmıyor musun? Yaşadıkça bir ölüm hazırlanır ardın sıra. Yaşam yol aldıkça, olgunlaşıp geliştikçe hani o sayı dediğin yaş büyüdükçe antitezi gelir yakalar(ölüm). Bilakis ölüm de *fâni. Burası dünya çocuk, tattığın her tat fâni… Ölüm bile ne kadar uzun sürebilir ki? Kaç vakit? O da biter. Hukuk Fakültesinde, insan olmanın dahi bir hak sahibi olmaya kâfi olduğu ve hakkın bu aşamada daha ceninken başladığını anlattılar bize. Öyle. Sana verilen suret güzeldi, sen bozdun çocuk. Doğarken güzel doğdun. Erdem ve sadakati insanüstü gösterdi, insanoğlu insan. Önce *insanaltını öğretmeli çocuk. Sor. *Muâllimeye o anlatsın sana. Ne diyor Mevlâna; ilmi cahillerden öğrendim. Bak ben demiyorum çocuk. Tez antitezi oluşturdu. Siyahı göstermeden beyazı anlattılar. Görmedin çocuk. Önce kendine bak. *Özçekimine değil, incele kendini. Neydin ne oldun? Sahip olduğun kaç meziyeti kaybettin? Kaç hâlis niyetini kaç güzel hasletini kaybettin? Tek sermayeni kaybettin. Seni güzel yapan yegâne şeyi. Oysa *özçekim bir simülasyondan ibaretti. Herkes kendi hayalinde iyiydi ama inan bana çok güzeldin. Şimdi nur topu gibi bir *fotoğrafaltı sempatikliğimiz var. Nedir o? Onu da sen düşün işte. Neydi. Tez antitezi büyüttü. Sıcaklık soğukluğu. Soğuttu. Sıcak bir çamurdu belki bilmiyorum ama bir balçıktı insan önce. Şimdi soğudu.
kianamaiart
izzy806
tangentwithtanner
gummygunk
areudirty
blakekathryn
andulkaphoto
