[skraweknadziei]

5.

"W głebi duszy każdy pragnie mieć kogoś takiego, kto

po ciężkim dniu przytuli, będzie całował na dobranoc

i będzie dawał to cholerne poczucie bezpieczeństwa.

Bo człowiek może obejść się bez wielu rzeczy, ale nie może obejść się bez drugiego człowieka."

[skraweknadziei]

4.

Zagubiona w czasoprzestrzeni..

[skraweknadziei]

3. Nie zapominaj o kobiecie w ciągu dnia, wtedy ona nie zapomni o Tobie w ciągu nocy..

[skraweknadziei]

2. Jestem dziś już zmęczona, jedynie czego chce to wrócić do domu , wykąpać się a później położyć się spać, niech nikt mi nie przeszkadza.. Niech telefony nie dzwonią.

[skraweknadziei]

1.

Pierwszy post z tego co wiem  powinien być wprowadzający ,  powinien  być lekkim, łatwy i przyjemny ale czy musi ? Chciałabym  by  ten blog był moimi zapiskami wspomnień ,sytuacji , spisem wydarzeń w moim życiu  do których wrócę za rok, dwa ,piętnaście .. 

 Urodziny

Czy nie jest pięknie mieć je dwa razy w roku ? Jedna i druga data jest tak samo ważna , przyszłam na świat w 1987 roku  a odrodziłam się w 2006, chwile po świętach wielkanocnych (19 kwiecień)  gdy wróciłam do internatu ,  wtedy wszystko się zaczęło.. 

Gorączka,której nie można zbić żadnymi tabletkami, rano zamiast do szkoły , poszłam na busa by wrócić  do domu. Pamiętam że wsiadłam do tramwaju  a przy stacji ocknęłam się leżąc na podłoże , chyba zemdlałam  nie wiedziałam co się dzieję a ludzie jakby mnie nie widzieli :( - szybko wysiadłam , w głowie miałam jedną myśl , żeby wsiąść do busa, podróż trwała standardowo  jakąś godzinę  a na końcowym przystanku odebrała mnie mama , jadąc  ze mną od razu do lekarze dyżurnego , “o ma córka wysypkę to pewnie po paracetamolu uczulenie “  zastrzyk  w tyłek i  wyjazd do domu.. 

Kolejna klatka świadomości - kładę się do łóżka, po jakimś czasie przychodzi  mama bym usiadła do komputera i  wysłała prace z polskiego na zaliczenie ostatniej klasy w LO A za niecały miesiąc matura .. i wtedy mój umysł zaczyna się na dłużej wyłączać , świadomość przeplata się z relacjami  rodziny co się działo ..cyk - zjechałam z krzesełka przy biurku , cyk - widzę swoje buty i czuje że znoszą mnie rodzice ze schodów mówiąc żebym ruszała nogami ,  cyk - jestem w samochodzie , każą mi się przesunąć ..nastaje całkowita ciemność ,  już od niedługiego czasu  nie wiem co się dzieje ..

Dowiedziałam się po wszystkim  że chyba ktoś nade mną czuwał - powrót  do  domu , mama która nie zostawiła mnie w łóżku na noc, gdy trafiliśmy na SOR  jedna Pani  dr  stwierdziła że jak jestem przed maturą to na płukanie mnie bo  pewnie najadłam się jakiś proszków i na oddział na obserwację ,  ale wtedy  ukazała się  ona  moja dr rodzinna która  zna mnie od pieluchy i od razu kazała mnie wnieść do gabinetu  (krzycząc że ja nie jestem  z tych) podniosła mnie za  sztywny kark..wyszła, zadzwoniła po karetkę , podała leki ,  zabrali mnie na oddział zakaźny w Szczecinie .Gdy tam  trafiłam już w pasach ,krzycząc,płacząc do mamy że jej nienawidzę że, chce by mnie odwiązali,  a ona usłyszała od pielęgniarki   “ona nic nie będzie pamiętała , niech pani nie płaczę ,  wierzy Pani  w Boga?  jeśli tak to proszę się teraz modlić “  

Ocknęłam się  po paru dniach , leżałam  w szpitalu prawie miesiąc ,  kroplówki ,  zastrzyki , brak żył i  rozpoznanie - SEPSA, ZAPALENIE OPON MÓZGOWYCH I ZAPALENIE MÓZGU ... ale  radość ogromna-  matura zaliczona , i ten czas kiedy wiesz że Twoja mama przyjeżdżała codziennie siedząc przy łóżku , tata który pracuje choć z pewnością wolałby być  przy mnie,   tak tak dostałam  drugą szanse by niczego nie spierniczyć i cieszyć się życiem !   

A po wakacjach zaczęłam studium medyczne  na kierunku Technik Elektroradiologi , od tamtej  pory w szpitalu jestem dziennie :)