Esthetica @smarsromee-blog - Tumblr Blog

Extra #8

Ik ben onlangs naar Prison Break beginnen kijken door aanranding van vrienden. In het begin aarzelde ik toch een beetje omdat het me een serie met een typische verhaallijn leek. Maar Prison break is tot mijn verbazing echt een goede serie. Ik heb de 5 seizoenen zeer snel afgekeken. Je wordt ook echt meegesleept in het verhaal. Ik vond de 5e seizoenen allemaal op hetzelfde niveau, het daalde zeker niet. Ik vind dit wel een aanrader.

Extra #7

Toen we met de school naar Londen zijn geweest, zijn we de musical “The Lion King” gaan zien. Natuurlijk kent iedereen het verhaal van de film, maar het was wel leuk om het op een andere manier te bekijken. Het decor was natuurlijk prachtig. Wat ik wel spijtig vond is dat ze al vanaf het begin iets spectaculairs lieten zien en dan daalde het op het einde af.

Extra #6

In de paasvakantie ben ik de film The Maze Runner : The Death Cure gaan zien met een vriendin. Ik heb de 1 en de 2 al gezien, dus ik weet dat deze films me aanstaan. Ik vind de acteurs ook heel goed. Ik vind wel dat je onmogelijk de film kunt snappen als je die ervoor niet hebt bekeken. Echt een toffe film met een goed uitgevonden verhaal.

London Street Art

Ik heb toen we in Londen waren meegedaan aan de Street Art Tour. Eerlijk gezegd bekijk ik nooit mijn berichten op Smartschool waardoor ik niet eens wist dat men dit kon doen… Maar gelukkig mocht ik nog mee :)

Als ik het mij nog goed herrinner, was de rondleiding in Shoreditch/Hackney. (ik hoop dat dit niet fout is) Een meisje dat zelf ook aan street art deed gaf ons een aangename rondleidig door de stad. Wat ik ook leuk vond, was dat ze heel enthousiast was, dit was wel een meerwaarde. Ik dacht eerlijk gezegd dat we vaak grote bollige letters gingen zien in verlaten steegjes en onder bruggen, maar dit was helemaal niet zo. De werken die ze ons toonden waren allemaal verschillend en hadden telkens hun eigen charmes. Niet alleen toonde ze ons de kunstwerken, maar ze vertelde ons soms ook over de personen die ze gemaakt had. Ze vertelde ons ook dat er soms dagen aan besteed waren en dat het soms gebeurde dat iemand anders er over heen kladderde.

Er bestaan zeer veel manieren en technieken om aan street art te doen. Zo toonde ze ons ook het onderstaand werkstuk dat “The Cycle of Futility” heet. Er bestaat een app voor het werk dat wanneer je met je camera er naar richtte, het werkstuk bewoog. Hiervoor moesten ze verschillende mannetjes tekenen en het telkens terug wegdoen.

Ze toonde ons ook deze kleine paddenstoeltjes. Toen ik deze zag was ik van: HUH?? Noem je dat street art?? Maar eigenlijk vond ik het na enkele keren weerzien wel nog leuk.

Deze 2 vond ik de mooiste. Ze zijn wel verschillend maar ze spraken me echt direct aan. In de eerste vind de puntjes en het 3D-effect echt goed gelukt. Ook de kleur en de uitstraling van beide vind ik wel mooi.

We hebben ook dit kunstwerk van de bekende Banksy gezien. Dit vind ik een beetje een mindere.

Ik vond het ook spijtig dat het achter een soort glas was, om het te beschermen. Dit nam direct een deel van zijn charme weg vond ik persoonlijk.

Over het algemeen vond ik de tour echt leuk. Ik ben veel te weten gekomen over street art en ik was aangenaam verrast. De tour duurde wel een beetje lang aangezien dat het heel erg warm was en hierdoor was ik op het einde veel minder aandachtig, wat wel spijtig is.

Een aanrader dus!

Extra #5

Ik heb voor mijn Frans examen het boek “Le coeur en poche” moeten lezen. Het gaat over een meisje van 15 die in Parijs woont bij haar moeder, Véronique. Haar vader heeft ze nooit gekend en haar moeder is prostituée. Toch probeert ze een normaal leven te leiden.

Het is een mooi verhaal, omdat zo een omstandigheden wel moeilijk zijn om mee te leven. Wel vond ik het boek een beetje lang met onnuttige delen.

Koningin Elisabethwedstrijd

Ik heb voor het vak esthetica naar de “Koningin Elisabethwedstrijd” gekeken. Er traden twaalf zangers en zangeressen aan in de finale. Hieronder waren 2 Belgische bij, het waren twee sopranen om precies te zijn. Ze zongen allebei in de laatste finaledag, die ik heb bekeken. Spijtig genoeg was het een Duitser dat won, Samuel Hasselhorn, een bariton. Wel heft de Belgische Charlotte Wajnberg de publieksprijs gewonnen. Eerlijk gezegd, mag ik niet “spijtig genoeg” zeggen, want ik ken er totaal niks van. Ze waren allemaal enorm getalenteerd dat wel, maar ik hoorde soms het verschil zelfs niet tussen de geluiden en de stemmen. Het is wel leuk om efjes te horen, maar eigenlijk wou ik na 2 minuten al zappen… Ik vind dat dit iets is dat je moet beluisteren als je er veel van kent en als je dit echt apprecieert. Dit is voor mij niet echt het geval. Ik heb er geen recensie over gevonden en zelf kan ik het niet bekritiseren doordat ik er zelf niets van ken. Wat ik wel kan zeggen is dat dit niks voor mij is en dat ik er waarschijnlijk nooit meer naar ga kijken, maar het was het proberen waard.

Extra #4

Ik heb onlangs de Spaanse serie La Casa de Papel gekeken.

In de serie sluiten acht dieven sluiten zichzelf en hun gijzelaars op in de Koninklijke Munt van Spanje om 2,4 miljard euro te maken en deze dan te stelen. Ondertussen manipuleert een crimineel meesterbrein de politie om te proberen dit plan feilloos uit te voeren.

Het is echt een van de beste series dat ik ooit persoonlijk heb gezien. De acteurs en hun karakters zijn ook subliem en zeer goed gespeeld. ZEKER een aanrader!

Het Zwanenmeer

Op 24 februari ben ik naar “Le lac des cygnes” gaan kijken in het Théâtre Royal de Mons. Ik weet dat je uitstap oorspronkelijk in Brussel moest zijn, maar ik heb geen tijd genoeg gehad om een andere uitstap voor podium te doen. I have no other choice...

Ik ben samen met een vriendin gegaan die zelf veel ballet danst. Ze had me meegevraagd omdat ik vroeger ook nog gedanst heb, maar eerlijk gezegd vind ik klassiek-ballet echt geen leuke stijl om te zien.

Het optreden werd uitgevoerd door een Russisch gezelschap genoemd ‘Opéra national de Russie, ballet et orchestre.’ Dit gezelschap was op tournee in Frankrijk, Nederland, België… een beetje overal in Europa dus.

Dit ballet vertelt ons over het gekke liefdesverhaal van prins Siegfried en prinses Odette. Deze is namelijk een gevangene door de vloek van de tovenaar von Rothbart: ze verandert in een zwaan gedurende de dag en wordt 's nachts weer een vrouw. Alleen de belofte van eeuwige liefde kan haar bevrijden van deze betovering. Siegfried beloofde Odette met haar te trouwen op het bal, maar dit is zonder het verraad van von Rothbart en zijn stad Odile. Zal de prins erin slagen zijn bruid te redden? Hiervoor moet je natuurlijk het ballet gaan zien!

Tegen mijn verwachtingen, was ik erg onder de in druk. Ik kon mijn ogen maar niet van het podium afhouden. Het was zo mooi en elegant en verzorgd tot in de allerkleinste details. Ook het decor was prachtig.

Recensie van NRC Handelsblad

'Ze bewegen met een ongelooflijke discipline, licht en in een buitengewoon fraaie, verzorgde en homogene stijl. Armen dalen en stijgen gelijk, arabesken zijn even hoog, frasering van bewegingen loopt volkomen synchroon.

Ik ben hier helemaal mee akkoord. Het was zeer verzorgd en zo mooi om te zien. Ze waren altijd op hetzelfde moment dezelfde danspas aan het doen en dit was echt fascinerend om te zien hoe veel werk hierin werd gestoken.

Recensie over hetzelfde stuk ergens anders.

‘Le ballet traversera des décors inspirés du faste du Saint Empire de Russie. Les costumes, magnifiques, invitent aussi à se plonger dans le romantisme du Ie siècle. Revisité à plusieurs reprises, ce ballet qui puise son thème dans les anciennes légendes nordiques, est emblématique de l’histoire de la danse classique.’

Hier ben ik ook volledig mee akkoord. Het decor was echt magnifiek. Het was zeker een meewaarde aan het stuk. Wat ik ook mooi vind, zijn de tutu’s. Als ze samen springen bewegen deze allemaal te samen en dat is zeer mooi om te zien.

Ik raad iedereen zeker aan om dit ballet te gaan zien. Ook mensen die niet fan zijn van ballet gaan dit denk ik wel leuk vinden omdat dit echt is leuk is om te zien. Dit moet je zeker eens doen in je leven, of je mist iets. :)

#ballerina #feelingclassy

Extra #3

Ik ben in de herfstvakantie de film « Happy Death day » gaan kijken in de Kinepolis. Dit was zeer teleurstellend. Ik verwachtte een echte horrorfilm, maar dit was het zeker niet. Het verhaal zat zeer slecht in elkaar en het was niet eens boeiend.

Extra #2

Ik heb onlangs de film « Haar naam was Sarah » gezien. Het boek had ik al eerder gelezen. Het is echt een heel mooi verhaal dat je zeer emotioneel maakt. Ik vond het boek wel beter als de film.

Film: Blade Runner 2049

Ik ben 18 november naar de film "Blade Runner 2049" gaan kijken met mijn broer. Mijn broer zei dat hij de trailer had bekeken en dat het hem echt een leuke film leek. De trailer sprak me in tegenstelling tot hem minder aan en aangezien ik de eerste film niet had gezien, die in 1982 was uitgekomen, dacht ook dat ik er niet veel van ging snappen. Wel had ik opgemerkt dat er een paar acteurs in speelden dat ik van tevoren al goed vond. Ryan Gosling bijvoorbeeld, die in The Notebook speelt, vind ik een zeer goede acteur.

Tijdens de film heb ik me niet 1 keer verveeld van in het begin tot het einde. Het begon al meteen met veel actie wat me zin gaf om te blijven kijken.

Bron recensie: http://www.humo.be/filmreviews/383571/blade-runner-2049

De langverwachte terugkeer van de mythische sf-cultprent ‘Blade Runner’, zonder tegenspraak één van de uniekste, diepst in de botten kruipende, meest mágische films aller tijden.

De recensent is meteen zeer positief. Ik vond het een goeie film, maar op het één van de meest magische films aller tijden te noemen vind ik overdreven.

Komen de volgende tweeënhalf uur nog aan bod: een femme fatale met een carré, een hallucinant gevecht tussen hologrammen van Elvis Presley én het meest kinky virtualrealitytriootje sinds ‘Her’ van Spike Jonze.

De recensent heeft het over een film dat 2u30 duurt. Ik vond dat de film een beetje te lang duurde. Het verhaal had zeker binnen de 2u kunnen eindigen, maar gelukkig was er meestal vrij veel actie waardoor het niet langdradig werd.

Hier kreeg hij carte blanche – ongezien voor een film van deze omvang – en met z’n 180 miljoen dollar zou je ‘Blade Runner 2049’ gerust de duurste auteursfilm aller tijden kunnen noemen. Geen idee of dat een goeie commerciële zet was van Sony, maar artistiek gezien heeft het alleszins z’n vruchten afgeworpen

De special effects zagen er inderdaad verbluffend uit en het geluid en de beelden waren zeer mooi verfilmd. Je ziet echt duidelijk dat er veel geld en werk in is gestoken.

Villeneuve graaft nog veel dieper in de morele beerput van de menselijke geest, morrelt aan knagende twijfels over artificiële intelligentie, kijkt naar de mechaniekjes die achter racisme en onderdrukking schuilgaan en stelt boven alles één cruciale vraag: wat betekent het om een ziel te hebben? Maakt dat ook überhaupt iets uit? Wat is bewustzijn en wat geeft je het recht om te beslissen over het leven van een ander – of die ander nu uit een baarmoeder dan wel een testtube komt.

Deze vragen vraag je je daadwerkelijk tijdens en vooral na de film af. Dit maakt, vind ik, de film net interessant en dat is ook zeker niet slecht want na de film ga je er nog over nadenken waardoor je je de film goed gaat herinneren en dat is goed voor de filmmakers.

Wat nog? Ryan Gosling geeft de mooiste performance uit zijn carrière. Nooit eerder schuilde er onder zijn puppyblik meer pijn, meer twijfel en meer aan zijn geweten knagende verwarring. Gosling durft zich weleens te verbergen achter een laag ironische cool, maar hier laat hij zich in een handvol scènes helemaal gaan.

Ik volg de mening van de recensent? Ryan Gosling bewijst nog eens dat hij een schitterende acteur is. Volgens mij speelde hij zeer goed zijn rol in de film zonder enige fout. Hij is een zeer andere personage dan bijvoorbeeld in de film La La Land, wat betekent dat hij meerdere rollen kan spelen en dat is natuurlijk gunstig.

Wat evengoed waar is voor Harrison Ford, die de laatste jaren vooral optreedt als zijn typetje ‘stonede oude man’ op Amerikaanse talkshows.

Harrison speelde ook goed zijn rol. Wat ik ook leuk vond is dat Harrison Ford ook meespeelde in de eerste film. Hij zag er natuurlijk heel veel jonger uit, maar mijn broer deed hier een goede reflectie over. Hij zei dat dit perfect paste bij het verhaal dat hij er nu echt ouder uit zag en ik ben er hier met hem over eens.

Maar wij bomen door en u wilde eigenlijk gewoon weten of u de film moet gaan bekijken dit weekend. Het antwoord is natuurlijk ja, en wel op het grootste IMAX-scherm dat u kan vinden.

Ik raad de film ook zeker aan. Ik was aangenaam verrast en had dit echt niet verwacht. Ik verwachtte een langdradige saaie voorspelbare cliché film en dit was het zeker niet.

Extra #1

Tijdens de zomervakantie ben ik naar de serie "13 Reasons Why" beginnen kijken door vele vrienden die het mij aanraadden. Ik vond het over het algemeen wel boeiend omdat het een onderwerp is waar je nog vrij veel over hoort en dat vaak gevoelig ligt bij veel mensen. De laatste afleveringen vond ik wel een beetje langdradig, maar het is een tamelijk goeie serie.

Enkele extra foto's van het Magritte Museum te Brussel

Museum Magritte

Op 29 oktober ben ik naar het Magritte Museum geweest te Brussel met enkele vriendinnen. Ik had al redelijk wat gehoord van Magritte met zijn beroemde « Ceci n’est pas une pipe », maar veel meer eigenlijk niet echt. Ik weet nog dat ik in het 6e leerjaar naar dit museum ben gegaan, maar veel herriner ik mij er niet meer van.

Toen ik voor het museum stond, wist ik echt niet wat ik mij moest voorstellen hoe het binnen was. Het gebouw buiten vond ik vrij mooi. Eerlijk gezegd, had ik echt geen zin om naar dit museum te gaan en keek ik er echt tegen op.

Dit veranderde toen ik in het museum zelf was, een museum met meer dan 200 werken. Niet alleen schilderijen, maar ook schetsen, foto’s, filmpjes en citaten/quotes .

Op de muren van het museum stonden veel quotes van Magritte over het surrealisme, een woord dat ik niet meer zal vergeten na dit museum. Met zijn quotes verduidelijkte hij telkens zijn ideeën rond het surrealisme. Één van die quotes is bijvoorbeeld « Le surréalisme c’est la connaissance immédiate du réel ». Ik vond deze zinnen echt interessant, want ze lieten je dieper nadenken over wat hij eigenlijk bedoelde.

Bij veel van zijn werken ben ik even blijven stilstaan. Soms snapte ik echt totaal niet wat Magritte wou interpreteren met zijn schilderij en had ik even wat hulp nodig. Vaak had ik een heel andere gedachte van de betekenis van zijn werk dan de originele bedoeling. Ik vind wel dat Magritte hele mooie schilderijen die je vaak iets laten voelen. Dit schilderij hieronder bijvoorbeeld, ergerde mij enorm. Ik wou absoluut weten welk gezicht er achter het doek schuilde, maar ging het nooit weten. René Magritte had hier dan een uitleg over, die je minder geërgerd maakte en je het volledig snapte.

Wat ik ook opmerkte is dat bij de meeste werken van Magritte een onduidelijke titel paste. De titel zei iets compleet anders dan het schilderij op het eerste zicht waardoor je weer moest nadenken.

Kort samengevat, ik vond dit museum zeker de moeite waard en heb er geen spijt van. Door dit museum zijn mijn gedachten meer open voor deze soort kunst.

Trending Blogs

Recently Viewed Blogs

Esthetica