V

burası bir yangın.

[sonsuzbiridegil]

biliyorum gitmedin. sen benim için hep oradasın. adın değişir zaman zaman, bilirim. gözlerine yaşlar dolduğu zaman hissederim. biliyorum yalnızsın biraz. biraz ürkek. özledin eski günleri. herkesin nerede olduğunu merak ediyor, sorguluyorsun ama bunu bilebilmenin bir yolu yok, üzgünüm. hayal miydi, rüya mıydı yaşananlar ayırt edemiyorsan eğer, normalsin. sen başka bir dünyanın kahramanısın. aslında var mısın, yok musun emin olamıyorum. ama eğer oradaysan, şaşkınsan, bekliyorsan dönmemizi, merak etme. bir gün geleceğim. diğer herkesle birlikte geleceğim, göz açıp kapanıncaya kadar geçecek, korkma. geleceğim.

V.

[sonsuzbiridegil]

hangi merdivenin sonu uçuruma çıkar ki?

[sonsuzbiridegil]

sevgili Sky;

nerenin senin için yuva olduğunu iyi ölçüp tartmalısın sevgili dostum,

yuvanın nelerden ve kimlerden oluştuğuna iyi karar vermelisin, ve neler beklediğine de.

neler bekliyorsun bir yuvadan? hiç düşündün mü, ben bu yuvanın neresindeydim senin için?

V.

[sonsuzbiridegil]

sessiz adımlarla ilerlemeye çalıştı ama ayakkabısının sert tabanının çıkardığı "tık" seslerinin önüne geçmek çok zordu. ayakkabılarını çıkarıp eline aldı, merdivenlerden yukarı çıktı. bitmek bilmeyen basamakların sonuna geldiğinde artık temiz havayı soluyabilirdi. ciğerlerini doldurdu. kenara iyice yaklaştığının pek farkında değildi. farkındaydı da. kenarda olduğunun farkındaydı ama düşerse öleceğinin farkında mıydı?

[sonsuzbiridegil]

pişmanlıklar ardı ardına sıralanırken daha da kapıldın bu kısır döngüye. zorladın, devam ettin. pişman oldun. devam ettin. artık pişman olmama zamanı geldi dedin, bir de baktın ki bağımlı olmuşsun. son adımdı kabullenmek.

[sonsuzbiridegil]

oysa tek gerçek vardı, ölmek ve yaşamak.

yaşamayı beceremeden öleceğini anlayınca oldu olanlar.

[sonsuzbiridegil]

ne aşk ama asla ulaşamayacağın bir bulutun peşinden koşarcasına,

yağmurlu havada ormanın derinliklerinde bir sincap ararcasına,

dünyadan iyilik umarcasına,

güzel bir ölüm beklercesine,

sanki cennet varmışçasına!

sky davies / V'ye mektuplarım

[sonsuzbiridegil]

Agatha //

Kayboluşların gerçekten kayboluş olduğu antik zamanlardan biriydi bu, bir kez kayboldun mu bulunmak öyle zordu ki binbir diyardan binbir farklı falcı gelse yine de bulamazdı. Bu kez farklı bir zamandaydı Agatha, aşina olduğu yollar değildi ve oğullarını arayabileceği bir cep telefonu yoktu. Bir iç çekip etrafa baktı, hiç de hayra alamet değildi kipalarla gezen, ifadesiz ve soğuk yüzlerle yürüyen erkeklerin onu yargılayan gözlerle ilerleyip gitmesi. Bazıları da dönüp baka baka gidiyordu, bazıları birkaç adım duraksayıp kaşlarını çatıp "yazık" dercesine baş sallıyorlardı. Kimisi grup grup yürürken bir anda durup, Agatha'yı izlemeye başlıyorlardı ve dudaklarından ayıplayan fısıltılar dökülüyordu. Agatha çelimsiz bacaklarına yüklenip hızlı adımlarla ilk gördüğü mağazaya girip siyah bir örtü aldı ve artık iyiden iyiye beyazlamış olan saçlarının üstünü örttü kendini korumak istercesine. Ceketine sıkı sıkı sarılıp eğdi başını ve yürümeye devam etti, oldukça uzun yürüdü bu turuncuya kaçan, puslu şehrin yollarında. Bir yerlerde olmalıydı onu kurtaracak, bir başka diyara gönderecek olan o kapı, ama kendisi nerede olduğunu bilmiyordu ki! Ah, dedi, oğullarım burada olsaydı bir yolunu bulur giderdik daha ışıklı bir yerlere!

[sonsuzbiridegil]

Agatha

Agatha yürüdüğü tüm yollarda izler bıraktığını sanan bir kadındı, iyice yaşı geçmişti artık, göz kapakları aşağıya düşmüş, saçları ağarmış, elleri tıpkı yaşlı insanlarda gördüğü gibi olmuştu - incecik bir deri kalmıştı geriye. Hayatından aşklar, kavgalar, bitmek tükenmek bilmeyen yorgunluklar geçse de onun vazgeçilmez tek bir tutkusu vardı, yürürdü. Kimi zaman nereye gittiğini bile bilmeden yola çıkar, şehrin kalabalığında alelacele bir yerlere gitmeye çalışan arabaları izler ve insanları seyrederdi. Yürürdü, saatin farkına varamaz, ancak güneşin batışıyla anlardı eve dönmesi gerektiğini. Evini "yuva" diye tanımlardı. Uzun yürüyüşünün ardından bazen kayboluverirdi şehrin karanlığında, oysa adım adım bildiğini sanardı bu sokakları. Nerede olduğunu kestiremeyince hemen çocuklarından birini arardı, çocukları da zaten anlarlardı. Artık iyice büyük adam olmuşlardı oğulları, üçü de otuzunu geçmişti. Onları her andığında düşük göz kapakları kısılır, kırışırdı ve gözlerinin içi parlardı.

[sonsuzbiridegil]

sokaklarını adım adım bildiğim şehir

yıkılmış, dağılmış

sersefil perişan

kayboldum, bulunamadım.

[sonsuzbiridegil]

evin mi yıkıldı başına

dünyan mı karardı

neden bu telaş bu panik

evin mi yıkıldı

dünyan mı karardı

biraz sakinleş ne oldu

kim öldü kim kaldı cenazen mi var

evin mi yıkıldı

dünyan mı karardı

[sonsuzbiridegil]

Tüm o gerçek olmamasını umarak yazdıklarının gerçek olduğunu fark ettiğinde çok geç olacağını biliyordun, buna rağmen, dedim ya işte, ateşe doğru yürümeye devam ettin. Sana dedim, dedim ya, o yöne yürüme, yönü değiştir dedim!

[sonsuzbiridegil]

Ateşi göre göre o yöne yürürsün. Tenin yanar, saçların tutuşur. Ateş sıcak ve çekicidir ama ne olursa olsun ona yaklaştıkça yanmaya devam edeceğini bilirsin. Dumanlar genzini yakar, gözlerin acır. Dumanı soludukça gözlerin giderek biraz daha kararır, zihninden geçenleri kontrol edemez hale gelirsin. Aklın öyle bulanıklaşmıştır ki üzerine gittiğin yönü değiştirmeyi bir türlü başaramazsın. Geçsin istersin, yürümeye devam edersin. Ateş sıçrar, ateş büyür ve yayılır. Bir kere yandıktan sonra her yerine yayılmasının önüne geçemezsin. Yanarsın, yanarsın. Küllerin kalıncaya kadar yanar, geri dönüp gitmezsin.

[sonsuzbiridegil]

Ne hissettiğimi anlatınca hissetmeseydin diyecek.

[sonsuzbiridegil]

Kötü, çünkü düştüğüm yerden tutup kaldıramayacak; düşmeseydin diyecek.

[sonsuzbiridegil]

Kötü, çünkü aynı evin içinde de olsa yalnız ağlamama izin verecek.

[sonsuzbiridegil]

Sonra bir gün hayal ettiklerinin o kadar da gerçek olamayacağına emin oldun. Gerçekte var olabilenleri hayallerine benzetmeye çalıştın ama bunu da tam olarak başaramadın. Çünkü bir hayat vardı ve gerçekti. Hayallerin ise sadece hayal. Gerçek hayatta yaşayanlar zihnindekilere benzemiyordu. Benzemeyecekti de. Var olanı sevecek, var olanı hayallerin haline getirecektin.