Aman kimsenin gönlü kırılmasın, aman kimse üzülmesin, o aslında öyle demek istememiştir, o sırada öyle denk gelmiştir, onu da anlamak lazım aslında,...
Bunun gibi birçok şeyi diye diye gönlü kırılan da üzülen de anlaşılmayan da sadece sen oluyorsun. Karşındaki kişi ise bunun hiçbir zaman farkında olmuyor. Ve inanın bana onun için yaptığın onca şeyi, gösterdiğin onca müsahamayı, hepsini ya görmüyor ya da görmezden geliyor.
Sonra da gelip "gerçekten buna mı takıldın, buna mı kırıldın" diye sorma kabalığında bulunuyorlar.
Kırılması mi gerekiyor bırak kırılsın, üzülmesi mi gerekiyor bırak üzülsün, tam olarak öyle demek istemiştir, tadımız kaçacaksa kaçsın, uyum sağlanması gerekiyorsa bırak bir kere de o sağlasın.
"VE EVET ; TAM OLARAK ÖYLEE, BUNA KIRILDIM !!! "