Untitled

[swaliya-blog]

प्रियदर्शन जाधवला बनवायचाय कोल्‍हापूरचा सिनेमा

स्‍वालिया शिकलगार : कोल्‍हापूर 

आपल्‍या सर्वांचा लाडका अभिनेता प्रियदर्शन जाधव मूळचा कोल्‍हापूरचा. तो उत्तम कलाकार, अभिनेता आहे. टाईमपास २ सारखा हिट चित्रपट देणारा प्रियदर्शनला आता कोल्‍हापुरात येऊन चित्रपट बनवायचायं. विशेष म्‍हणजे कोल्‍हापुरातील कलाकारांना घेऊन कोल्‍हापुरातचं चित्रपट बनवण्‍याचं त्‍याचं स्‍वप्‍न आहे. या त्‍याच्‍या ड्रीम प्रोजेक्‍टबद्‍दल 'पुढारी ऑनलाईन'ने मराठमोळा अभिनेता प्रियदर्शन जाधवशी विशेष संवाद साधला.

कोल्‍हापूरशी असलेलं नातं प्रियदर्शनने जपयलं. त्‍याचा जन्‍म कोल्‍हापुरात झाला आणि आपण कोल्‍हापुरचं काहीतरी देणं लागतो, या भावनेतून तो चित्रपटाची निर्मिती करणार आहे. सुरूवातीपासूनच प्रियदर्शनला दिग्‍दर्शक व्‍हावं असं वाटत होतं. आणि त्‍याचं हे स्‍वप्‍न पूर्ण करण्‍यासाठी तो प्रयत्‍न करत आहे.

प्रियदर्शन म्‍हणाला, 'मी कोल्‍हापुरात लहानाचा मोठा झालो. कोल्‍हापूर या शहराला घेऊन काही करता येईल का? या शोधात मी होतो. आणि ती गोष्‍ट मला मिळाली आहे. कोल्‍हापुरातले लोक, कलाकार, तंत्रज्ञ, मेकअप आर्टिस्‍ट घेऊन चित्रपट करावा असं मला वाटतयं आणि मी तो लवकरच करेन.'

प्रियदर्शन दिश्‍दर्शनाकडे कसा वळला, याबाबत त्‍यानं सांगितलं की, 'जरी मी मुंबईत राहत असलो तरी कोल्‍हापूरशी नातं मी जपलयं. माझं जन्‍मस्‍थान कोल्‍हापूर आहे. कोल्‍हापूरसाठी काहीतरी करायचं होतं. मला दिग्‍दर्शन आणि अभिनय दोन्‍हीही करता येतं. माझ्‍या अखत्‍यारित मला जे काही करता येईल, ते मी करणार. त्‍यामुळे या चित्रपटातून कोल्‍हापुरातल्‍या कलाकारांचं टॅलेंट समोर येईल. कोल्‍हापुरात उत्तम सिनेमा होऊ शकतो, हे करून दाखवायचं आहे. सिनेमाची कथा लिहायचं सुरू आहे. सध्‍या चित्रपट निर्मात्यांचा शोध घेणंही सुरू आहे. कोल्‍हापुरात खूप चांगले कलाकार आहेत. नाट्‍यसंस्‍था आहेत, नाटक, एकांकिका पातळीवर कलाकार काम करताहेत. त्‍यांच्‍यासाठी कोल्‍हापूर हे उत्तम व्‍यासपीठ आहेच. फक्‍त मदत घ्यावी लागेल ती, तंत्रज्ञानाची. कॅमेर्‍याशी निगडित तंत्रज्ञान, गोष्‍टी आहेत, ते मुंबईतून मागवावे लागतील. कोल्‍हापुरात एडिटर, कॉस्‍ट्‍यूम डिझायनर मिळतील, मेकअप आर्टिस्‍ट मिळतील, प्रोडक्‍शन असेल, असिस्‍टंट डायरेक्‍टर उपलब्‍ध होतील. त्‍या सगळ्‍या गोष्‍टी घेऊनच चित्रपट बनवायचा आहे. यासाठी मुंबईचा एखादा निर्माता घेऊन चालणार नाही. तर कोल्‍हापूर जाणणारा आणि कोल्‍हापूरची सगळी माहिती असणारा निर्माता हवा आहे. कोल्‍हापुरातल्‍या लोकांनी एकत्र येऊन केलेला हा सिनेमा असणार आहे.'

चित्रनगरीसह संपूर्ण कोल्‍हापुरात चित्रपटाचं शूटिंग करणार असल्‍याचं त्‍यानं सांगितलं. गेली १८ वर्षे तो मुंबईत दिग्‍दर्शन क्षेत्रात आहे. जवळपास ११ व्‍यावसायिक नाटकांचं दिग्‍दर्शन प्रियदर्शनने केलं आहे. 'टाईमपास' या चित्रपटाची पटकथाही प्रियदर्शनने लिहिली होती. तसचं 'टाईमपास २' मध्‍ये त्‍याने काम केलं आहे. शिवाय, पटकथादेखील त्‍यानेच लिहिली होती. भरत जाधवचा 'जत्रा' चित्रपटाचे संवाद लेखनही प्रियदर्शनने केलं होतं. त्‍यामुळे आता त्‍याचं दिग्‍दर्शनाकडे पडलेलं पाऊल स्‍वागतार्ह आहे. दिग्‍दर्शन आणि अभिनय दोन्‍हीही सुरुच ठेवणार असल्‍याचं प्रियदर्शनने सांगितलं.  

खंबीर निर्मात्‍याची गरज चित्रपटासाठी फायनान्‍सर शोधण्‍यापासून सुरुवात झाली आहे. खंबीर निर्मात्‍याची आवश्‍यकता असून त्‍याबाबतचं आवाहन त्‍यानं सोशल मीडियाच्‍या माध्‍यमातून केलं आहे. निर्माता मिळाला की चित्रपटाचे शूटिंग सुरू करू, त्‍याबद्‍दलची माहिती सोशल मीडियावरून दिली जाईल, असेही त्‍याने यावेळी सांगितले.  

कोल्‍हापूरच्‍या कलाकारांना सुवर्णसंधी प्रियदर्शन जाधवच्‍या या चित्रपटात काम करण्‍यासाठी कोल्‍हापूरच्‍या कलाकारांना सुवर्णसंधी मिळणार आहे. कोल्‍हापुरातील कलाकारांना आपलं कौशल्‍य, अभिनय सर्वांसमोर आणता येणार आहे. हे जर प्रत्‍यक्षात साकारलं तर कोल्‍हापूरनगरी खर्‍या अर्थाने चित्रनगरी होईल.

प्रियदर्शन जाधव दिग्‍दर्शित 'मस्‍का' लवकरच प्रियदर्शन जाधव दिग्‍दर्शित 'मस्‍का' हा विनोदी चित्रपट १ जून २०१८ ला रिलीज होतोय. त्‍यात अभिनेत्री प्रार्थना बेहरे, अनिकेत विश्‍वासराव हे प्रमुख भूमिकेत असून पुरुषोत्तम पाटील, धनंजय साठे, चिन्‍मय मांडलेकर, शशांक शेंडे, प्रणव रावराणे यांच्‍याही भूमिका आहेत. प्रार्थना बेहरे आणि अनिकेत ही जोडी पहिल्‍यांदाच पडद्‍यावर एकत्र दिसणार आहेत. 'मस्‍का' चित्रपटात तीन गाणी असून चिनार-महेश यांनी संगीत दिलं आहे.

[swaliya-blog]

'पॅड'च हितावह

स्‍वालिया शिकलगार : कोल्‍हापूर

काही दिवसांपूर्वी कोल्‍हापुरातील स्‍त्री-रोगतज्‍ज्ञ डॉ. शर्वरी निरगुंडे यांच्‍याशी भेट झाली. बोलता बोलता पॅडमॅन या सिनेमाचा विषय निघाला. नुकताच रिलीज झालेल्‍या पॅडमॅन सिनेमाने महिलांच्‍या मासिक पाळीत सॅनिटरी नॅपकिन किती महत्त्‍वाचं आहे, हे दाखवून दिलं.  त्‍यानिमित्ताने महिलांच्‍या मासिक पाळीचा देशभर व्‍यापक प्रमाणात चर्चिला जातोय. ही चांगली गोष्‍ट आहे. पॅडवर आमच्‍या गप्‍पाही रंगल्‍या. डॉक्‍टरांशी चर्चा झाल्‍यानंतर मनात काही प्रश्‍न उभे राहिले. 

एक गोष्‍ट प्रकर्षाने जाणवली की, आजही काही तरुणी, महिला मासिक पाळीत सॅनिटरी नॅपकिन वापरत नाहीत. मासिक पाळीत सॅनिटरी नॅपकिनचा वापर प्रत्‍येक महिलेने करायला पाहिजे. पण, असे होत नाही. आजही काही महिला कापडच वापरतात, जे आरोग्‍याला हानिकारक आहे.   हाच मुद्‍दा धरून जर विचार केला तर आपल्‍या देशात महिलांच्‍या आरोग्‍याच्‍या प्रश्‍न आजही गंभीर आहे.  पण, वास्‍तविक पाहता त्‍याकडे म्‍हणावं तसं लक्ष दिलं गेलेलं नाही. विशेष म्‍हणजे, महिलांच्‍या मासिक पाळी समस्‍या आणि आरोग्‍याचा विषय अजूनही दुर्लक्षित आहे. त्‍यातला त्‍यात म्‍हटलं तर मासिक पाळीतील स्‍वच्‍छता हा अतिशय महत्त्‍वाचा विषय आहे. 

देशातील एकूण परिस्‍थिती पाहता ग्रामीण असो वा शहरी महिलांच्‍या आरोग्‍याचे अनेक प्रश्‍न आहेत. या प्रश्‍नांकडे गांभीर्याने लक्ष न दिल्‍याने अनेक तरूणी, महलांना वेगवेगळ्‍या आजार, विकारांना सामोरे जावे लागते. त्‍यात पाळीसारखा संवेदनशील विषय असल्‍याने उघडपणे बोलायला धजत नाहीत. अशावेळी जनजागृती हा उत्तम उपाय आहे. तसेच महिलांना स्‍वस्‍तात सॅनिटरी नॅपकिन उपलब्‍ध करून देण्‍यासाठी सरकारने योजना आणाव्‍यात. जर महिलांचं स्‍वास्‍थ्‍य जपणं खूप गरजेच आहे. 

हल्‍ली नवव्‍या-दहाव्‍या वर्षीच मुलींना पाळी येण्‍यास सुरूवात होते. त्‍याची कारणेही वेगळी असू शकतात. पण, आता हे नैसर्गिकपणेच घडत असल्‍याचं चित्र आहे. त्‍यात महत्त्‍वाचं म्‍हणजे शालेय पातळीवर मुलींना सॅनिटरी नॅपकिनबाबत सांगितले पाहिजे. आज टीव्‍हीवरून सॅनिटरी नॅपकिनच्‍या जाहिराती दाखवल्‍या जातात. पण, तरीही काही मुली कापड वापरण्‍यावरच भर देतात. या संदर्भामध्‍ये पालकांनी आपल्‍या मुलींना सांगितलं पाहिजे. त्‍यात पाळी येणं म्‍हणजे विटाळ असा समज आपल्‍याकडे आहे. पाळी येण्‍याची प्रक्रिया ही नैसर्गिक आहे. त्‍यात शुभ-अशुभ असं काही नसतं. हा अंधश्रध्‍देचा भाग आहे, हे समजावून सांगितलं पाहिजे. 

कापड वापरणार्‍या तरूणी, महिलांना भविष्‍यात अनेक समस्‍यांना तोंड द्‍यावे लागते. त्‍यात जंतुसंसर्ग, त्‍वचाविकार, गुप्‍तांगाला खाज येणं यासारख्‍या विकारांना सामोरे जावे लागते. एकतर मासिक पाळीत कापडाची घडी कमीत कमी सहा तासांनी बदलली जाते. कामाच्‍या घाईत त्‍याकडे लक्ष दिले जात नाही किंवा बदललं जात नाही. यावेळी जंतुसंसर्ग होण्‍याची शक्‍यता असते. जे कापड असतं ते सुती असावं लागतं. शिवाय स्‍वच्‍छ धुवून उन्‍हात वाळवले गेले पाहिजे. तसेच तते वारंवार न वापरता किमान दोन ते तीन महिन्‍यांनंतर नवीन कापड वापरायला हवं लागते. पण, अशा कापडांमुळे काही वेळा जंतुसंसर्ग होणे, गुप्‍तांगाला खाज होणे, फंगल इन्‍फेक्‍शन यासारख्‍या समस्‍या उद्‍भवतात. त्‍यामुळे सॅनिटरी नॅपकिनच वापरणं हितावह आहे.

दुसरी एक बाजू अशी की, सॅनिटरी नॅपकिनमध्‍ये डायऑक्‍झिन नावाचा घटक असतो. नॅपकिनमध्‍ये हे घटक अधिक असतील तर कॅन्‍सरसारखे आजार होतात, असं म्‍हटलं जातं. पण, याबाबत अद्‍याप अनभिज्ञता आहे. पीरियडमध्‍ये डायऑक्‍झिन फ्री पॅड्‍स वापरावे लागतात. हे पॅड्‍स खर्चिक असले तरी आरोग्‍याच्‍या दृष्‍टिने ते चांगले असतात. आज कमी किमतीचेही पॅड बाजारात उपलब्‍ध आहेत. पण, हे पॅडदेखील खरेदी करणे काही महिलांना परवडत नाही. बर्‍याचदा सर्वसामान्‍य कुटुंबातील मुलींना पॅड खरेदी करणे परवडत नाही. गरीब कुटुंबात एक वेळचं जेवण मिळणेही मुश्‍किल आहे, त्‍यांनी काय करायचं? महिलांसाठी ही गरजेची बाब आहे, यासाठी सरकारने ठोस पावले उचलली पाहिजेत. 

आता काही शाळांमध्‍येही पॅड मशिन बसवण्‍यात आले आहेत. काही शाळांमध्‍ये पॅडचं मोफत वितरण केलं जातंय. शिवाय, याबद्‍दल कार्यशाळा भरवून मार्गदर्शनही केलं जातं. पण, याचंबरोबर वापरलेले पॅड तसेच न टाकून देता ते विल्‍हेवाट कसे करावे, यासाठी मार्गदर्शन होणे गरजेचे आहे. 

सरकार अनेक योजना राबवत आहे. महिलांसाठी स्‍वस्‍त दरात सॅनिटरी नॅपकिन उपलब्‍ध करून देण्‍यासाठी सरकारने गांभीर्याने विचार करायला पाहिजे. महिलांसाठी पॅड ही गरज आहे त्‍यामुळे सरकारने पॅडवरील जीएसटी रद्‍द करावा, अशी अनेक महिला संघटनांची मागणी आहे. तसेच शाळेतून पॅड डिस्‍पोजल मशीन्‍स बसवण्‍यात यावेत, अशीही मागणी होऊ लागली आहे. सेवाभावी संस्‍थाही यात सहभागी झाल्‍या तर पॅड डिस्‍पोझल मशीन बसवणे सहज शक्‍य आहे. त्‍या-त्‍या परिसरातील सेवाभावी संस्‍थानी जर सहकार्य केलं तर त्‍या योजनेसाठी सरकारवर अवलंबून राहावं लागणार नाही. मशीन उपलब्‍ध झाली तर हा प्रश्‍न सुलभ होईल. शिवाय पर्यावरणाची निगा राखली जाईल. कारण, पॅड नष्‍ट व्‍हायला बरीच वर्षांचा कालावधी लागतो, असे म्‍हटले जाते. त्‍यामुळे पर्यावरणाच्‍या संरक्षणाच्‍या दृष्‍टीनेही याचा गांभीर्याने विचार व्‍हायला पाहिजे.  

[swaliya-blog]

'तिहेरी तलाक' कायद्याने न सुटणारा प्रश्न

स्वालिया शिकलगार : पुढारी ऑनलाईन

सर्वोच्‍च न्‍यायालयाने दिलेल्‍या महत्त्‍वपूर्ण निकालानंतर आणि सरकारने तिहेरी तलाक विधेयक लोकसभेत मंजूर करून घेतले. त्यानंतर मुस्‍लिम समाजातील काही मंडळींनी याला विरोध करण्‍यास सुरुवात केली आहे. हे विधेयक रद्‍द करण्‍यात यावे, अशी मागणी या मंडळींकडून होताना दिसत आहे. कालच नाशिकमधील मालेगाव शहरातील हजारो मुस्‍लिम महिलांनी मोर्चा काढला. सरकारने तीन तलाक विधेयक मागे घ्‍यावे, मुस्‍लिम महिला शरियतच्‍या बाजूने असून त्‍यात सरकारने हस्‍तक्षेप करू नये, अशा मागण्‍यांसह या महिला रस्‍त्‍यावर उतरल्‍या होत्‍या. यापूर्वीही निपाणी येथेही असाच मोर्चा काढण्‍यात आला होता. म्हणजेच अजूनही या कायद्‍याचा मुस्‍लिम महिलांसाठी कितपत उपयोग होणार? याबाबत महिलांमध्येच संभ्रमावस्‍था आहे.

मुळात जेव्‍हा पुरूषांकडून महिलेला तलाक दिला जातो, त्‍या महिलेचा आणि तिच्‍या मुलांचा विचार केला जातोच असे नाही. काही वेळा तिच्‍या माहेरचे लोकदेखील तिला आधार देत नाही, अशा वेळी ती महिला एकटी पडते. तिच्‍यासमोर उभ्‍या आयुष्‍याचा प्रश्‍न उभा राहतो. मग, काही धाडसी महिला असतील तर त्‍या न्‍यायालयात धाव घेतात. सर्वच महिला हा मार्ग स्वीकारतील, असे नाही.

शाहबानोपासून सायराबानोपर्यंत हेच निदर्शनास आलं आहे. या महिलांनी न्‍यायालयात याचिकेद्‍वारे तिहेरी तलाक तत्‍काळ रद्‍द करण्‍याची मागणी केली होती. हिंदू-मुसलमान आणि इतर जाती-जमाती या सर्वांचे सर्वच कायदे भिन्‍न भिन्‍न नाहीत. भारतातील सर्वच जाती-जमातींना फौजदारी, दिवाणी कायदे, राज्‍यघटनेचे कायदे समान लागू आहेत. फरक आहे तो केवळ व्‍यक्‍तिगत कायद्‍यांमध्‍ये. त्‍यामध्‍ये विवाह, घटस्‍फोट, स्‍त्रियांच्‍या वारसा हक्‍कांचे कायदे यांचा समावेश होतो. खरंतरं तीन तलाकच्‍या बाजूने आणि विरोध करणारे असे दोन गट निर्माण झाले आहेत. पण, ज्‍या महिलांसाठी हा संघर्ष सुरू आहे, मुळात त्‍याच दुर्लक्षित राहिल्‍याचे चित्र सध्‍या दिसत आहे.  

तलाकविषयक कायद्‍यांमध्‍ये महिलेच्‍या एकंदर परिस्‍थितीचा विचार होताना दिसत नाही. बहुतेक कायदे हे पुरूषप्रधान असल्‍याचे महिलांना प्रकर्षाने जाणवते. एक तर तिहेरी तलाकला विरोध आहेच. दुसरीकडे काही महिलांनी मोर्चा काढला म्‍हणजे तमाम मुस्‍लिम महिलांनी तलाक विरोधी कायद्याला विरोध केला, असं नाही. अजूनही दबला गेलेला, अशिक्षित वर्ग, असा एक मोठा वर्ग आहे जो भरडला जातोय, हा वर्ग उघडपणे विरोध करू शकत नाहीत, अशी स्‍थिती आहे. मुळात बहुतांशी महिलांना कायद्‍याची माहिती नाही. याची माहिती त्‍यांना करून देणं महत्त्‍वाचं आहे. त्‍यांच्‍यात कायदेविषयक जागृती करणे महत्त्‍वाचे आहे. कुणाच्‍या सांगण्‍यावरून ते विरोध करत आहेत की जाणीवपूर्वक मोर्चे काढले जात आहेत, हे तपासणे गरजेचे आहे. या मोर्चांमागील सूत्रधार कोणीतरी वेगळा असण्‍याचीही शक्‍यता नाकारता येत नाही.

या विधेयकात तिहेरी तलाक देणार्‍या व्‍यक्‍तीला शिक्षेची तरतूद करण्‍यात आली आहे. शिक्षेने तिहेरी तलाकचा प्रश्‍न सुटणारा नाही. तो सामोपचारानेच मिटवला गेला पाहिजे. कायदे हे दुर्बल महिलांच्‍या बाजूने पाहिजेत. महिलांना शक्‍ती देणारा, संरक्षण देणारा कायदा सरकारने केला पाहिजे. तिहेरी तलाक अवैध ठरवणार्‍या विधेयकात महिला न्‍यायालयाकडे दाद मागू शकते, अशी तरतूद आहे. शिवाय तीन तलाक देणार्‍या व्‍यक्‍तीसाठीही शिक्षाही सांगण्‍यात आली आहे. पण, या कायद्‍यामुळे तीन तलाकचा प्रश्‍न मिटणार आहे का? हा खरा प्रश्‍न आहे.

तलाक पीडित महिलेने जरी न्‍यायालयात दाद मागितली तरी एक-दीड वर्षांच्‍या काळात त्‍या महिलेची जबाबदारी कोण उचलणार? शिवाय पोटगी जरी मिळाली तरी पोटगीची रक्‍कम ही अत्‍यल्‍प असते. अशा परिस्‍थितीत कोर्ट-कचेर्‍या करेपर्यंतच्‍या काळात त्‍या महिलेला कोणाचा आधार नसतो. त्‍यामुळे कोर्टाचा निकाल लागूपर्यंत त्‍या महिलेच्‍या उदरनिर्वाहाचा प्रश्‍न निर्माण होतो. शिवाय तलाक दिलेल्‍या, सोडून दिलेल्‍या महिलांना आधार मिळेल, अशी कुठलीही व्‍यवस्‍था समाजात सध्‍यातरी दिसत नाही. त्‍यामुळे महिलांना न्‍याय मिळावा, संरक्षण मिळावे, यादृष्‍टिने सरकारने गांभीर्याने विचार करणे गरजेचे आहे. बहुसंख्‍य लोकांच्‍या व्‍यापक हिताच्‍यादृष्‍टिने सरकारने कायदे कार्यवाहित आणले पाहिजेत. महिलांच्‍या हिताच्‍यादृष्‍टिने सरकारने काही योजना राबवल्‍या पाहिजेत. कायदेशीर संरक्षणाबरोबरच पीडित महिलांना आर्थिक मदत आणि उपजीविकेचे साधन उपलब्‍ध करून देणे गरजेचे आहे. तसे झाले तरच हा कायदा महिलांच्‍या हिताचा ठरू शकेल. अन्‍यथा त्‍याचे अस्‍तित्‍व केवळ कागदोपत्रीच राहील.

यासंदर्भात बोलताना सामाजिक कार्यकर्त्या रजिया पटेल म्‍हणाल्‍या, 'मुळात सरकारने नवीन विधेयक आणण्‍याची तशी गरजच नव्‍हती. न्‍यायालयाने म्‍हटल्‍यानुसार, तीन तलाकचं प्रकरण कौटुंबिक हिसाचार विरोधी कायद्‍याखाली हाताळलं जाणार होतं. मग, कायदे करून हा प्रश्‍न सुटणारा नाही. ते प्रकरण कौटुंबिक हिसाचार विरोधी कायद्‍याखाली सामोपचाराने मिटवता आलं असतं. पण, तसं झालं नाही. कायद्‍याचा प्रश्‍न मोर्चेंनी सुटत नाही, हे आपण शाहबानोच्‍या वेळी पाहिलं आहे. मुस्‍लिम स्‍त्रियांना न्‍याय मिळावा म्‍हणून कायदे केले पाहिजेत. पण, सरकारने जे विधेयक आणलं आहे, त्‍या विधेयकाचं स्‍वरूप असं नाहीये. त्‍यामुळे मुस्‍लिम महिलेच्‍या न्‍यायाचा प्रश्‍न अतिशय महत्त्‍वाचा आहे.'