Συλλέκτης Στιγμών

Aσυνήθιστες οπτικές γωνίες. Aναπαράσταση του φωτός. Aμεση εντύπωση.

[syllektis-stigmon]

Το Βουνό

Eις βουνό εγώ κι’ ο Έρως κ’ η Aγάπη μου μαζί, κι’ ο θεός Kαιρός ο γέρος αναβαίναμε πεζοί. H Aγάπη μου αποστούσε εις τον δρόμον τον σκληρόν, και ο Έρωτας περνούσε· βιαστικά με τον Kαιρόν. Στάσου, λέγω, Έρωτά μου και μη τρέχετ’ εμπροστά. H καλή συντρόφισσά μου, η Aγάπη δεν βαστά.

Κ. Π. Καβάφης. 

[syllektis-stigmon]

Λιόχαρη μεγαλόχαρη

της άνοιξης αυγούλα

και που `χει μάτια να σε ιδεί

να σε καλωσορίσει

Δυο κάρβουνα στο θυμιατό

και δυο κουκιά λιβάνι

κι ένας σταυρός από καπνιά

στ’ ανώφλι της πατρίδας

-Γιάννης Ρίτσος, «Αυγή»

[syllektis-stigmon]

Ένα καλοκαίρι είναι ζέστη… …με μοναξιά …με θάλασσα …χωρίς διακοπές …με ένα καλό βιβλίο …με φίλους …με βαρεμάρα …με νέα γάτα …με γεμιστά …με μελτέμι Ένα καλοκαίρι είναι ζέστη: …με μπουρίνι …με ιδρώτα …με αρρώστια …με καρπούζι …με τζιτζίκια …με σεξ …με μακροβούτι Ένα καλοκαίρι είναι ζέστη… με ό,τι άλλο μπορείς να θυμηθείς (ή να φανταστείς) αλλά κυρίως με πολλή ζέστη…

Νίκος Δήμου

[syllektis-stigmon]

Τί χρώμα είναι η Θάλασσα; ρώτα τους στεριανούς, θα σού πουν το χρώμα του καλοκαιριού ρώτα τους θαλασσινούς, θα σού πουν το χρώμα του γυρισμού ρώτα τον Ήλιο, θα σού πει το χρώμα του δειλινού

αν όμως ρωτήσεις τη μάνα του πνιγμένου θα σού απαντήσει πως είναι καστανή σαν τα μάτια του παιδιού της . Γαλησσάς, Σύρος, 14 Αυγούστου 2ΟΟ7

Μιλτιάδης Θαλασσινός

[syllektis-stigmon]

Ο θάνατος θά 'ρθει και θα 'χει τα μάτια σου —

αυτός ο θάνατος που μας συντροφεύει

απ' το πρωί ως το βράδυ, άγρυπνος,

κρυφός, σαν μια παλιά τύψη

ή μια παράλογη συνήθεια. Τα μάτια σου

θα ναι μια άδεια λέξη,

κραυγή που έσβησε, σιωπή.

Έτσι τα βλέπεις κάθε πρωινό

όταν μονάχη σκύβεις

στον καθρέφτη. Ω αγαπημένη ελπίδα,

αυτή τη μέρα θα μάθουμε κι εμείς

πως είσαι η ζωή κι είσαι το τίποτα.

Για όλους ο θάνατος έχει ένα βλέμμα.

Ο θάνατος θά 'ρθει και θα 'χει τα μάτια σου.

Θα 'ναι σαν ν' αφήνεις μια συνήθεια,

σαν ν' αντικρίζεις μέσα στον καθρέφτη

να αναδύεται ένα πρόσωπο νεκρό,

σαν ν' ακούς ένα κλεισμένο στόμα.

Θα κατεβούμε στην άβυσσο βουβοί.

Τσέζαρε Παβέζε, Ο θάνατος θα ‘ρθει

μτφρ. Σωτήρης Τριβιζάς

[syllektis-stigmon]

και τι δεν κάνατε για να με θάψετε όμως ξεχάσατε πως ήμουν σπόρος.

Ντίνος Χριστιανόπουλος

[syllektis-stigmon]

Πίσω από μακρινές κορφές ο ήλιος βασιλεύει, και τ’ ουρανού τα σύνορα χίλιες βαφές αλλάζουν, πράσινες, κόκκινες, ξανθές, ολόχρυσες, γαλάζες, κι ανάμεσά τους σκάει λαμπρός λαμπρός ο Αποσπερίτης. Την πύρη του καλοκαιριού την σβηεί γλυκό αγεράκι που κατεβάζουν τα βουνά, που φέρνουν τ’ ακρογιάλια. Ανάρια τα κλωνάρια του κουνάει ο γερο-πεύκος, και πίνει και ρουφάει δροσιά κι αχολογάει και τρίζει, η βρύση η χορταρόστρωτη δροσίζει τα λουλούδια, και μ’ αλαφρό μουρμουρητό γλυκά τα νανουρίζει· θολώνει πέρα η θάλασσα, τα ριζοβούνια ισκιώνουν, τα ζάλογκα μαυρολογούν, σκύβουν τα φρύδια οι βράχοι, κι οι κάμποι γύρου οι απλωτοί πράσινο πέλαο μοιάζουν.

Απ’ όξω, από τα οργώματα, γυρνούνε οι ζευγολάτες, ηλιοκαμένοι, ξέκοποι, βουβοί, αποκαρωμένοι, με τους ζυγούς, με τα βαριά τ’ αλέτρια φορτωμένοι, και σαλαγούν από μπροστά τα δυο καματερά τους, τρανά, στεφανοκέρατα, κοιλάτα, με μακριά τραχηλιά τραχηλάτα, «Oώ! φωνάζοντας, οώ! Μελισσηνέ, Λαμπίρη»· κι αργά τα βόδια περπατούν και πού και πού μουγκρίζουν. Γυρνούνε από τα έργα τους οι λυγερές, γυρνούνε με τα ζαλίκια αχ τη λογγιά, με τα σκουτιά αχ το πλύμα, με τες πλατιές των τες ποδιές σφογγίζοντας τον ίδρω· και σ’ όποιο δέντρο κι αν σταθούν, σ’ όποιο κοντρί ακουμπήσουν, εις το μουρμούρι του κλαριού, εις τη θωριά του βράχου γλυκόν γλυκό και πρόσχαρον χαιρετισμό ξανοίγουν: «Γεια και χαρά στον κόσμο μας, στον όμορφό μας κόσμο!» 

 Κ. Κρυστάλλης

[syllektis-stigmon]

Ἡ θάλασσα εἶναι σὰν τὸν ἔρωτα: μπαίνεις καὶ δὲν ξέρεις ἂν θὰ βγεῖς. Πόσοι δὲν ἔφαγαν τὰ νιάτα τους – μοιραῖες βουτιές, θανατερὲς καταδύσεις, γράμπες, πηγάδια, βράχια ἀθέατα, ρουφῆχτρες, καρχαρίες, μέδουσες. Ἀλίμονο ἂν κόψουμε τὰ μπάνια Μόνο καὶ μόνο γιατί πνίγηκαν πεντέξι. Ἀλίμονο ἂν προδώσουμε τὴ θάλασσα Γιατὶ ἔχει τρόπους νὰ μᾶς καταπίνει. Ἡ θάλασσα εἶναι σὰν τὸν ἔρωτα: χίλιοι τὴ χαίρονται – ἕνας τὴν πληρώνει

Ντίνος Χριστιανόπουλος

[syllektis-stigmon]

Νὰ κριθεῖ κάθε Ἄνοιξη ἀπὸ τὴ χαρά της

ἀπὸ τὸ χρῶμα του τὸ κάθε λουλούδι

ἀπὸ τὸ χάδι του τὸ κάθε χέρι

ἀπ᾿ τ᾿ ἀνατρίχιασμά του τὸ κάθε φιλὶ

Μίλτος Σαχτούρης, Αστεροσκοπείο.

[syllektis-stigmon]

Here comes Usagi. The gift for my friend and my first sailor moon drawing. I don't have it so ufortunately I cannot scan it