Um daginn tæklaði ég útvarpsþátt Breakbeat.is með Arnóri, ég sá meira eða minna um spilamennskuna en Arnór tók að sér hlutverk kynnis. Mér fannst þátturinn heppnast vel, flott og fjölbreytt lagaval og ágætlega sett saman, þó ég segi sjálfur frá. Svo hlustaði ég á þáttinn aftur í hlaðvarpinu og hafði gaman af, ákvað í framhaldinu að smella hlekk hér inn og örfáum orðum.
Það er gaman að spila bak í bak, bæði í útvarpinu og annars staðar. Að vera einn er þó líka gaman. Þá ræður maður meira ferðinni, getur hugsað örlítið lengra fram í tímann, ráðið tempói og takti nánar, lagt línur og skapað stemningu. Finnst þessi þáttur lýsa ágætlega smekk mínum og skoðunum í taktabrotstónlistinni, hann spannar vítt svið en meikar samt sense í uppbyggingu og framvindu.
Það finnst mér í það minnsta, þú getur hlustað og mælt með eða á móti.