#01-06-14

[suasconfusoes]

Eu não sei o que eu vi em você. Sinceramente essa frase tem passado pelos meus pensamentos diariamente. Eu estava cega, hipnotizada por esse teu sorriso - maldito sorriso - que continuam brancos apesar da quantidade de cigarros que você fumar por dia. Ta ai, um problema em você, cigarros, que sempre vem acompanhados de uma cerveja, uma não, varias. Tudo em você cheira a problema, e eu não percebi. Que tola não ? Acreditei em você quando todos diziam que você não prestava, briguei com meus amigos pra te defender, e olha só, eles tinham razão, quem diria. Coloquei o mundo no mudo, pra não ter que ouvir todas as coisas horríveis que eles diziam ao seu respeito. Eu sempre te estendia a mão quando precisava de ajuda. E agora eu te pergunto, o que você fez por mim? Nada. Enquanto eu estava em casa preocupada com você, você estava em um bar qualquer, ignorando minhas mensagens, bebendo, fumando, e levando a primeira guria que topasse pra cama. Você sempre fazia suas besteiras sem se preocupar, porque no final, quando tudo acabava você sabia que ainda sobrava eu. Sobrava eu te esperando e te entendendo. Agora me diz, se tudo isso vale a pena quando você poe sua cabeça no travesseiro. Me diz se todas as festas, as bebidas, as mulheres valem alguma coisa, porque agora é só isso que te resta. Estou partindo, e se precisar falar comigo, deixe um recado na caixa postal.

[torpengromantiko]

Unang Araw ng pagmomove-on. (01-06-14)

Nagising ako. Kagaya ng nakasanayan ko araw-araw, tinignan ko agad yung cellphone ko kong nagtext ka. Pero wala. Ngayon unti-unti nang nagsi-sink in sa isip ko na "WALA NA TALAGA TAYO". Nakakawalang gana bumangon, wala na yung taong minsa'y naging dahilan kung bakit kailangan ko bumangon araw-araw. Namimiss ko yung mga umaga na sabay tayong gigising, tatawagan kita, tatawagan moko. Maririnig ko yung boses mo na bagong gising. Yung sasabihin ko sayo na "AMPANGET NG BOSES KO" tas sasabihin mo saken na "YUNG BOSES NA YAN YUNG LAGING HAHANAPIN KO ARAW-ARAW".

Nakakadepress. Tumayo na ako sa higaan. Naghilamos at kumuha ng kanin sa ricecooker para makapag-almusal. Pumunta ako sa sala at naupo sa sofa katabi ni mama. Habang sinusubo ko yung kanin at ulam, biglang tumulo yung luha ko, yung kulang na lang humalo sa kinakain ko yung patak ng luha ko. Bigla ko ulet naalala yung sa tuwing mag-aalmusal tayo, yung iti-text moko na "sabay na tayo kumain, kumain ako ng madami atsaka tatanungin mo sa akin kung ano ang ulam ko o' kung nabusog ba ako." Tumayo ako at lumipat sa terrace, ayaw kong makita ako ni mama na nag eemote sa tabi niya. Umupo ako sa terrace, pero bigla kong narinig yung tugtug ng kapitbahay na "Fixing a Broken Heart" at bigla na naman ulet tumulo ang luha ko. Para akong bata na inagawan ng kendi.

Ayoko na. Nakakabaliw. Kaya hindi ko na tinapos ang pagkain at dumeretcho na ako sa kwarto. Pero bigla akong tinanong ni mama kung OK lang ba ako, kung hindi ako papasok sa trabaho. Gustong-gusto ko yakapin si mama at umiyak sa harapan niya pero pinigilan ko baka kasi madiscover ako ni Maam Charo at kunin akong bida sa MMK. Pumasok ako sa kwarto, pinaandar ko yung mp3 player at doon na ako napahagulgul. Napahagulgul ako kasi yung tugtug "MAGKABILANG MUNDO" na minsa'y kinanta mo sa tuwing nagkakausap tayo. Doon ko natutunan yung technique kung paano umiyak na walang sound, na walang makakarinig. At doon ko rin natikman yung pinaghalong luha at sipon na dumadampi sa labi ko (kadiri).

Ang hirap lang tanggapin na hindi ko makakatuluyan ang taong kasama kong bumuo ng mga pangarap. Nakakamiss yung mga oras na sinisigaw ko yung Pangalan at Apelyido mo sa kalsada at wala akong pakialam kong marinig man ito ng iba. Namimiss ko yung sa tuwing nago-online tayong dalawa bigla nating ila-like ang status ng isa't isa. Namimiss ko yung oras-oras lagi tayong magkausap kahit walang kwenta na yung pinag-uusapan natin. Namimiss ko yung lagi mokong ina-update sa mga lakad mo, kong nasaan ka ngayon at kung sino ang kasama mo. Namimiss ko yung sa tuwing nababadtrip ka inuutusan kita na tawagin mo yung "MAHAL NA BIRTUD" tas tatawagin mo din naman na parang boses kambing at bigla tayong tatawang dalawa na parang mga baliw. Namimiss ko yung sa tuwing napapagalitan ka ng nanay mo sinusumbong mo sa akin. Namimiss ko din yung tinatawag mo na NANAY at TATAY yung magulang ko. Namimiss ko yung sa tuwing tumatakas tayo tuwing dis oras ng gabi para matawagan lang ang isa't isa na inaabot tayo ng madaling araw sa pakikipagkwentuhan at sinusundo ka pa ng nanay mo sa kalsada at sasabihing anong oras na. Namimiss ko yung bago tayo matulog sasabihin mong "PAYAKAP NAMAN BEBE KO, PAKISS, MAHAL NA MAHAL KITA". Namimiss ko kung paano mo ako paaalahanin na lagi akong mag-ingat, kumain, wag magpapagutom, magdasal bago matulog at sa tuwing nababadtrip ako ikaw yung unang nagpapangiti saken. Namimiss ko yung paano mo ko pagsasabihan sa tuwing inuubo ako at sige parin ako sa pagkaen ng mga malalamig. Namimiss ko kung paano nating pinapatawa ang isa't isa at sabay tayong naiiyak sa sobrang saya. Namimiss ko kung paano natin nakumpleto ang simbang gabi, yung kahit antok na antok tayo kailangan nating gumising. Namimiss ko kung paano natin sinalubong ang pasko at bagong taon kahit hindi man tayo literal na magkasama. Sa sobrang pagkamiss ko sayo gusto kong puntahan ka ngayon, yakapin ka at maibulong sa tenga mo na labis akong nagpapasalamat na nakilala kita at dumating ka sa buhay ko.

Ngayon unti-unti ko ng naiintindihan kung bakit kinailangan mo na iwan ako. Ayaw mong e give-up ko yung career ko ng dahil sayo. Siguro napipressure ka dahil saken na "baka hindi ko ma achieve yung mga goals ko sa buhay dahil sayo, na dahil sayo baka masira yung future ko". Alam mo kung ano yung tanging gusto ko lang? Yung makasama ka kahit hindi ko man maabot yung mga pangarap ko. Kasi ikaw nga yung pangarap ko, ikaw yung inspirasyon ko kung bakit kailangan ko ipagpatuloy ang buhay, kung bakit kailangan ko lumaban at huwag sumuko. Pero wala na akong magagawa kung yun ang desisyon mo. Kahit imasakit, kahit mahirap kakayanin ko. Sana dumating yung araw na muling magtatagpo yung mga landas natin. Umaasa parin ako. Mahal na Mahal kita alam mo yan. I love you so much PAKOLOKOMAKOKAKO ng buhay ko (PAngarapKO,LOveKO, MAhalKO, KAsintahanKO.) Mananatili ka dito sa puso't isip ko. <3