Kuya Mikel | 20 something | Bacolod City | 50% Virgin | Masarap sa kama este kasama | OFW sa South Korea | B.S. Computer Science Graduate | In relationship with my Right Hand, sometimes with my Left Hand | Blogging since March 13, 2010
Ako si Mikel, MATANGKAD, MAPUTI, GWAPO, MATALINO, Ma-CHARISMA. Ma-SEX APPEAL, MAGALING KUMANTA, MAGALING SUMAYAW..yan ang mga katangiang hindi ko tinataglay. Nagmula ako sa may kayang pamilya pero hindi namin nakayanan kaya naghirap kami. Napag-desisyunan kong lisanin ang bansang Pilipinas at makipagsapalaran sa bansang South Korea para takasan at kalimutan ang isang pagiging HOKAGE na ipinamana pa sa akin ng lolo ng lolo ko at magbagong buhay na walang bahid ng PANLALANDIĀ.
Pero kahit anong gawin kong pagtakas sa mga bagay na nilulubayan ko tila nakabuntot pa rin ito at nanatiling anino. Hobby ko ang umasa, magmukhang tanga, maghabol, magpakapagod sa isang tao na alam kong hindi ko naman makukuha pero umaasa parin ako (na kahit matikman ko man lang siya sana) kasi nga malakas ang pananamapalataya ko sa sarili ko na makukuha ko din ito gamit ang taglay na kalandian ko kahit na alam kong walang kasiguraduhan ang lahat. Ilang beses na akong umibig, nasaktan, nabigo at iniwan, pero heto (nananatili paring virgin) at patuloy parin akong nagmamahal sa kabila ng lahat dahil alam kong darating din ang inilaan ng Diyos para sa akin. Kailangan ko lang maniwala at magtiwala na MERON. Sa tamang panahon at pagkakataon magiging masaya rin ako kasama siya, balang araw.
Tuwing nagkikita kami, niyayakap at hinahalikan niya ako. Sobrang lambing, sobrang close.
Pero may isang pangyayari na hanggang ngayon, dala ko pa rin ang bigat.
Sinabihan siya ng isang tao ā si Heidi. **āāWag kang palaging sumama kay Tito moā¦ baka mahawa ka.ā**
Oo, ganyan ang sinabi niya. Sinabi niya ito **sa harap ng kuya ko, at ng asawa niya.** Walang nag-sita. Walang nagsalita. Walang tumayo para itama ang mali.
Mahawa?
Sa pagkatao ko ba? Sa pagiging totoo ko?
Anong klaseng paniniwala ang ganyan?
Mas masakit kasi hindi lang ito simpleng opinyon ā ito ay paninira.
At mas masakit pa, walang nag-salita. Walang nagtanggol.
Tahimik ang mga taong inaasahan kong kakampi ko.
Pero ngayon, gusto kong malinaw na sabihin:
Hindi ako ang problema.
Ang problema ay yung pag-iisip na ang pagiging āibaā ay isang bagay na dapat iwasan,
na parang kasalanan, o' masamang impluwensya.
Ang pagmamahal ko sa pamangkin ko ay wagas, at hindi iyon dapat kwestyunin.
Hindi ko ikinakahiya kung sino ako.
Pero sana, matuto tayong huwag ikahiya ang mga taong wala namang ginagawang masama ā
Kasabay ng araw na ito, alalahanin mo ulet angĀ araw na pinalaya mo ang taong mahal mo, alalahanin mo lahat ng pinagsamahan niyo.Ā Ito yong isa sa the Best feelings na kahit anong hirap mo sa umpisa at the end of the time hahanapin at ibibigay sayo ng panahon ang karapatan mo na masabi mo sa sarili mo na nakalaya ka na sa sakit ng kahapon.
Akala ko after 2 years na trauma ko sa ex ko finally ready na ako magbigay ng love, time at effort. Sapat na yung 2 years na ginogol ko sa self love, ready na ako mag commit ulet. Tas yung ending, maling tao na naman pala, hindi pa pala oras, nag aksaya na naman ako ng 3 weeks of my life sa maling tao. Nag spend ako ng time sa taong akala ko mahal ako ng totoo, pero akala ko lang pala at hindi totoo.
gummygunk
stormborns
tangentwithtanner
prguitarman
areudirty
