#istorya

[quehorror]

Noon, tinuturing kong tahanan ang mga awit. Sa tuwing ako'y nasasaktan, nalulumbay, o naghihingalo at hindi alam paano ito pangangatwiranan, naghahanap ako ng awiting sasang-ayon at magsasalaysay ng nadarama ko. Kalakip ng awiti'y kompiyansang may makaiintindi sa akin.

Ngayon, ayaw ko nang manirahan sa mga awitin. Ayokong salaysayin ng mga manganganta ang sakit, lumbay, at kalugmukang kinahaharap ko. Hindi ko na kailangan ng katwiran at pag-iintindi. Dahil aking napagtantong hindi maisasalin ng kahit anong liriko't himig ang bigat ng aking mga daing at hikbi.

[thatsanguinelady]

pa•pe•les

mula nang pagkabata

ika'y madalas na hawak

na hindi ko inakalang

hanggang sa pagtanda

ay madadala pa rin kita.

.

anomang kapal, anomang nipis.

anomang haba, anomang ikli.

may lukot man o tupi

bitbit sa kamay at isip.

.

simpleng laman nung bata,

nakakasunod sa pangalawa,

komplikado sa ikatlo,

makasaysayan ang ngayon.

.

nasanay sa paraang tradisyunal

lumago ang kaalaman

nakagamit ng teknolohiya

nauso ang estilong digital.

.

sa paglipas ng panahon

nilalaman mo'y nagbabago

kung paanong ang manunulat

sa realidad ay namumulat.

.

karununga'y lumalago

kasabay ng agos nitong mundo

nabigyan ng pagkakataong

maipahayag ang mga salita Mo.

.

sa di inaasahang talentong

di malaman kung nariyan pa

ngunit awa't tulong

nabigyan ng saysay

papeles na aming hinihimay.

[blindsidedguy]

Hindi na pala ako takot.

Binalikan ko ang lugar na kung makakapagsalita lamang tungkol sa buhay ko ay maraming siyang pwedeng ilantad. Hindi mabibilang sa sampung daliri ng kamay kung ilang beses ako lumagi at kumain dito. Minsan mag-isa, minsan may kasama. Minsan malungkot, minsan naman masaya. Sa ilang ulit na pagpunta ay andoon ka, ikaw ang taong unang nagdala sa akin at nagpakilala sa kung anong meron ang pwedeng ihain dito.

Ilang beses tayong inabot ng umaga tuwing magkasama sa lugar na ito, magkasamang nagkukuwentuhan pero minsan may awayan at suyuan pagkatapos. Minsan hinihintay kita mismo dito pag medyo ginagabi ka na sa trabaho. Kung minsan naman ay bibili ako ng paborito nating pagkain at susurpresahin kita pag alam kong gagabihin ka. Hindi mabilang. Hindi mawari. Hindi rin makalimutan.

At nung pinili mo ng mawala sa akin. Pinangako ko na hindi na ko babalik dito.

Pero hindi dapat ganoon. Kung totoong malaya na ko sa nakaraan dapat ay kaya ko ng tingnan ng walang sakit ang kahapon. Akala ko takot pa rin ako. Hindi na pala. Kaya ko na.

Minsan ang lugar na ito ay tila ba inangkin natin. Parang sa atin at sa mga alaalang binuo natin, naging tahimik na saksi at taguan ng ating mga lihim.

Minsan ang lugar ay hindi lugar lamang.

Tropical Hut Buendia | 070921 | 08:05 PM

[mary-olina]

Алексей Толстой~Пётр Первый

[inyenyerong-puyat]

Sabi mo hindi ka bibitiw, pero nasa'n na?

[iskedyuler]

Shit dere-deretso na sana tulog ko e pukingina, nagising ako kc ihing-ihi na tapos sabi ko bakit basa na ytnap ko hala ayun pagkita ko tagos na puro dugo. Nilabahan ko muna, shit kahinaan ko pa naman to. Nandidiri kc ako sa dugo so wala naman akong choice hindi naman ako nag papa-laundry ng undies. Hindi ko kc alam kung kelan ako magkaka regla. Hay naku hirap naman ng ganere, oha babae ka today kalmahan mo yang pechay mo 🤭

Tulog ako ulit wala ng kain kain mamaya na, wala naman magagalit🥴

[sanaall]

Wala akong lovelife. Kaya payapa ang buhay ko.

SanaAll

[alwaysshine]

Ikaw yung istoryang hindi dapat ikwento. Istorya na di na dapat malaman ng iba.