Water geleidt stroom. We beelden ons een lichaam gevuld met water in, wanneer we met handen vast via een grasspriet het schrikdraad aanraken. Ik houd mijn adem ik, voel hoe mijn hart sneller lijkt te kloppen nadat het stil bleef staan. Het water kleurt donker en paars als een storm voor het weer liggen gaat.
Vogels houden hun evenwicht op stroomkabels. Ik strek mijn armen uit, sluit mijn handen om de draden, de vogels verdwijnen. Als ik mezelf zou kunnen optrekken, zou ik koprollen als over een rekstok. De wereld ondersteboven.












