#08 02 2023

[geceninfailimechulu]

bugün gidişinin birinci yılı. kocaman bir seneyi nasıl sensiz geçirdim aklım almıyor. en başlarda inanmıyordum. hep bir umudum vardı. sonra inanmaya başladığımda içim öfkeyle doldu. herkese, her şeye karşı öfkeliydim seni benden aldığı için. sonra duruldum. nasıl, ne zaman oldu bilmiyorum ama hasretin kor gibi içimi yakıyor şimdi. sen bana çok şey öğrettin. ama sensiz ne yapmam gerektiğini öğretmedin meleğim. bana sadece dedin ki ‘canın yansa da gül.’ şimdilerde anlıyorum ne demek istediğini. öfkem bileklerime prangalar vurmuşken, umudum boynuma urgan bağlamışken bile gülümsememi istedin. çünkü üzülürsem onlar mutlu olurlardı. benim sensiz de güçlü olabileceğimi onlara göstermemi istedin. ama ben sensiz hiç güçlü değilim canparem. ama sana söz, güçlü olacağım. kuzu sözü meleğim.

[geceninfailimechulu]

kuzenin meleğim. kuzenin. unutmuş seni. nasıl bilmiyorum. dün nişanlanmış. 08.02.2026. nasıl yedirebildi bunu kendine bilmiyorum. senin üçüncü yıl dönümünde. seni tamamen hiçe sayarak. tam da o gün. bilmiyorum meleğim, bilmiyorum. ne diyeyim artık bilmiyorum. ben seni çok seviyorum. en kısa zamanda görüşmek dileğiyle.

[geceninfailimechulu]

içimdeki öfkeyi bastıramıyorum. çığlıklarım içimde kalbimi parçalıyor, tuzla buz ediyor ama dışarıdan sadece derin bir iç çekmişim gibi görünüyor. bağırmak istiyorum herkese, benim meleğimi aldılar benden diye bağırmak istiyorum. cezalarını çeksinler, ölsünler hatta ölmesinler, sürünsünler istiyorum. hayatları boyunca bu günahın vebali altında ezilmekten un ufak olsunlar istiyorum. yanıp kavrulsunlar bu vebalin ateşiyle, küllerini toprak bile kabul etmesin rüzgarda öylece bir oraya bir buraya savrulsunlar, dökülecek bir yer bile bulamasınlar istiyorum. yok olmasınlar ama vâr da olmasınlar istiyorum. arafta kalsınlar, ne cennet kabul etsin istiyorum onları ne de cehennem. cehennem bile kabul etmesin de arafta sonsuza kadar kalsınlar istiyorum. ya da vazgeçtim, ben sadece güzel gözlümü geri istiyorum..

[geceninfailimechulu]

sen gittikten sonra çok şey değişti. resim çizmeyi bıraktım. gitara eskisi kadar hevesim yok. birçok insanı hayatımdan isteyerek ya da istemeyerek çıkardım. çok az kişi var ve çok fazla konuşmuyoruz. neden, nasıl, niçin diye soruyorsundur belki. sorma meleğim. ben de çok sordum ama yok cevabı. neden sorusunun cevabı hiçbir zaman yokmuş, bunu da öğrendim. verilen birkaç cevap var fakat hiçbiri tatmin edici değil. senden başka kimsenin kuzum deyişi samimi gelmiyor demiştim. abim ve çiçeğim dışında artık kimseninki samimi gelmiyor. biri var, kuzum diyen. kusacağım, o kadar itici geliyor. ama senin bir kere daha kuzum dediğini duymak için neler vermezdim ki..

[geceninfailimechulu]

ben çok önceden, çok önceden dediğime bakmayın, bir iki sene kadar önce kendime yakın hissettiğim, sevdiğim bütün insanlarla olan anılarımı saklıyordum. rbleri, mesaj sslerini, ses kayıtlarını.. eğer bir gün onları kaybedersem onlara dair bir şey olsun elimde, unutmayayım ne kadar güzel günler geçirdiğimizi diye. ama bu, düşündüğüm kadar kolay değilmiş. bunun için cesaret gerekiyormuş. o mesajları okumaya, o ses kayıtlarını dinlemeye.. çok cesur olmalıymışsınız. hadi açayım, dinleyeyim demekle olmuyormuş. bütün ihtimaller kafanızda cirit atıyormuş. o ses kayıtları bir daha atılmayacak, o mesajlar bir daha yazılmayacak. ve daha kötü birçok ihtimal. dile getirmeye korktuğum ama kafamın içinde sürekli yankılanan şeyler. ben ona dair çok şey biriktirdim ama yapamıyorum. bakamıyorum. dinleyemiyorum. ben mezarının fotoğrafına bakmaya bile korkuyorum. ya kızarsa bana, ya neden gelmedin diye hesap sorarsa diye çok korkuyorum. ki hakkı. sorar. sormalı. bağırsın çağırsın vursun kırsın döksün. ama ölmesin. ne olur artık gelsin. ve kimse ölmesin.