Uyku Arası
Sevdigin insanla uyumanin huzurundan sesleniyorum. Coktandir dertlerimi kenara koymami saglayip deliksiz uykulara beni surukleyen bir adam var yanibasimda. Uzun zaman sonra gecenin bir vakti uyaniyorum ve o hala bana sariliyor.
Artik biliyorum hayatta hicbir sey dort dörtlük olmayacak. O yuzden su an ki mutluluklara tutunmak onlari doyasiya yasayabilmek en buyuk lutuf hepimiz icin. Kimi zaman iş mevzusu dert olacak kimi zaman buyuk bir yalnızlık, kimi zaman bir ask acisi yoklayacak kapilarimizi. Allah sağlığımizi baki kılsın diyorum tum bunlari dusunurken en icten duygularimla.
Hazir gecenin bir vakti derin dusuncelere dalmışken biraz da asktan bahsetmek istiyorum. Aşkın guvenli sularda olanini hic yasamadigimi fark ettim son 1 aydir. Bir insana guvenmek, sırtını aklinda soru isareti olmadan donebilmek, gerektiginde sana destek olmasini, yardimci olmasını gormek hic de fena bir his degilmis. Alistigim sulardan cikmak beni epey zorladi tabi ki. Her işimi ille de tek basima halledecegim derken beni tebessumle kucaklayan insan her konuda kosulsuz bir destekle yanimda olabilecegini gosterdi. Inanmakta gucluk cekip onu kahraman ilan ettim. Oysa sadece karsilikli bir sevgiydi bu ve ben bunu tam olarak tanımıyordum. Yuzumdeki gulumsemeyi yakalamak icin, ben bir seyleri beklemeden, istemeden yapabiliyor o. Her gun beni sasirtmayi basariyor, kalbimden kalbine olan yolu saglamlastiriyor. Karsilikli tavizler vermenin,birbirini torpuleyip biz olarak yolda devam etmenin guzel bir sey oldugunu bana ogretiyor. Birbirimizin kotu yanlarini yok sayarak degil, gorup bilerek ve bunlari kabul ederek seviyoruz birbirimizi.
Simdi en sevdigim sehirde, bozkirin gobeginde, gercek bir aski doyasıya yasiyorum. Önünü ardini dusunmekten itina ile uzak duruyorum. Cunku biliyorum gercekten seviyor ve seviliyorum..
