üç yıl geçti..koskoca üç yıl ama bana hâla şaka gibi geliyor.sürpriz yapıp gelirlerdi,sürekli gelecekler gibi hissediyorum,belkide kabullenemedim bilmiyorum.normalde seslerini unutmam gerekiyormuş bana hitap etme şekilleri son günlerde kulağımda gibi hissediyorum.eskisi gibi ağlamıyorum bir yandan bu yüzden suçluluk da hissediyorum. onun mezun olamadığı üniversiteye gidiyorum bir zamanlar ortak hayallerimiz vardı hepsini tek yapmak zorunda kalacağım en çok da bu beni üzüyor. çok özledim umarım mutlulardır.
