Selam millet nasılsınız? Umarım iyisinizdir..
Bu gün o içimdeki küçük kızın sırtındaki yüklerden bir kaç tanesini bıraktım. Bunun ne demek olduğunu size açıklayamam ama anlatmaya çalışabilirim. Küçüklükte yaşadığım travmalar, utanılacak bir şey yapmadığım halde utandığım anılarımdan bahsettim, uyumadan önce baktığım duvarlara.. O duvarlar konuşabilseydi bana ne derdi çok merak ediyorum. O küçük kızın sürekli üzülüp büzülmesi her aklıma geldiğinde keşke yanında şuan ki ben olsaydı. Şuan mükemmel bir hayatım yok ama öğrendiğim dersler var. Ama o küçük kız için bunlar ilerde oldu. Utandığında utanılmicak şeyler yapmadığını, zorbalandığında lafını vermeyi, düştüğünde kendisi kalkmayı, arkadaşı yokken kendi kendine arkadaş olmayı öğrendi. Ve bunun gibi daha bir çok şey öğrendi. Ben yine buraya girip kendi kendime yazıp çıkıyorum. Bir parça bırakmak o kadar güzel ki..
Yine yıldızların azaldığı bir geceden paragraf bırakıyorum. Umarım okurken sıkılmazsınız. Sizi seviyorum sağlıcakla kalın. İyi geceler..
