Discover Top Posts Tagged with #17.08.1999

#17Ağustos1999

17 yaşındayım!

Gölcüğün hemen karşısı derince!

Saat gecenin üçü!

Gözlerimi açtım bir uğultu, bir gümbürtü kopuyor, kıyamet gibi birşey!

Annem balkona çıkmış, gökyüzüne bakıyor!

Aman yarabbi! Diye..

Çıktım balkona anne gir içeri, annem girmiyor!

Anne gel!

Gok yüzü kan kızılı yıldızlar kana bulanmış bir araya toplanmış sanki!

Annemi içeri aldım, elektrikler yok!

Evin içi her yer zifiri karanlık!

Mutfakta aygazı, benim sigara yakmak için kullandığım sadece kıvılcım çıkartan çakmağı almaya gittim!

Ben bi oda da annem yan oda da, abim salonda yatıyor! Çakmağı almaya giderken abim bağırıyor, duvar yıkılmış gelemiyorum! Kıvılcım çıkarta çıkarta gittim yanıma! Gardolap yıkılmış kapının önüne! Kaldırdım onu, 4 katlı bina, 1. Kattayız. Her inen kapıya gümbür gümbür vurup iniyor!

Piknik tüpünü tutuşurdum çakmakla! Abim çıktı salondan, annem gardolaptan bir kaç bişey alalım da öyle çıkalım gece gece sokağa! Ben piknik tüpü elimde, deprem biteli on dakkayı geçmiştir belki! Indik aşşağıya. Gecenin yarısı dışarda tek bir ışık yok, arabalar panikle gidiyor!

Gün ağarmaya yüz tutmuş, uykudan geberiyorum, toprak yere serdiğimiz yolluğun üzerine yattım, içim geçmiş!

Ara ara artçılar oluyor!

Sanki! Kocaman bir dev!

Toprağın altında dev bir balyozla bi vurdu, yerimden sıçradım! Nasıl bi uğultu! Herkes bi panik! Uyku da gitti.

Gün ağardı!

Hemen çaprazımızda, temeli çöktü diye, yıllardır sadece kaba inşaatı yapılmış ve öylece terkedilmiş, balkonlarından önündeki kuma atladığımız, daha sonra o çöken temel doldurulup ucuza satılan bina!

Tuğlaları örülüp, yeni evli çifte satılan o bina yok!

Çökmüş!

Binanın oraya gidip baktık! Çok şükür, bina sallanırken duvar yıkılıyo, bunlsr yatakla beraber 2. Kattan aşşa düşüyorlar! Ölen yok. Hemen karşısındaki evde arkadaşımın ablası deprem olur ve bina yıkılırken pencereden bakıyor! Binanın yıkılışını görünce psikolojisi bozuluyor!

Daha sonra bunlar sakaryaya taşınıyorlar kızın psikolojisi düzelsin diye, tabi bu sefer düzce depreminde enkazdan çıkıyor. Hastahanenin oraya gidiyoruz, yol üzerinde ne kadar bina varsa ya yan yatmış, ya komple gitmiş, hastanenin bahçesine yıkılmış!

Yakınımızda bulunan bi akrabamız, enkaz altında kalıyor, çıkamıyor maalesef! Saat sabah 10- 11! Her yerden bağırışmalar, sesimi duyan varmılar. Haber geliyo tüpraş patlayacak! herkes dağlara kaçışıyor!

Akrabalarını almaya gelen bi pick-up araca üst kat komşumuz çocuklarını koyup Hadi gidelim diye bağırıyor!

Şöför indiriyor aşşağıya! Ben akrabalarımı almaya geldim!

Her neyse anlatsam daha kitap olur da, şimdi kimse okumaz baya uzun yazdım. Bedava yormayalım kendimizi..

Rabbim tekrar, öyle bi afetle imtihan etmesin inşALLAH..

#17.08.1999

17.08.1999 Saat: 03:02

45 saniye...

Her şeyin sustuğu zaman dilimi...

#17.08.1999 #17ağustos1999 #deprem

20 yıl önce bugün bi çocuk son kez içti gazozunu, son kez arkadaşlar arasında hatırı sayılır bir oyun oynandı, bir anne son kez baktı yeni doğan bebeğinin yüzüne,bir baba işten eve gelirken son kez çikolata aldı çocuğuna.. En küçük fısıltı enkazdan kurtulmalarına yardımcı olacaktı eğer 'Sesimi duyan var mi?' Sorusuna yanıt verebilselerdi.. Onlarca aile bugün son kez uyudu ve bir daha uyanamadı...

17 Ağustos 1999 Unutmayalım,Unutturmayalım...

Sesimi duyan var mı? 😪