#19-03-2018

[lievemama]

Lieve mama,

Het begin van de week vraagt altijd om meer alcohol. Lange maandagavonden, lege dinsdagavonden. Het eenzame gevoel dat er morgen niets goeds staat te gebeuren, Het is dan dat ik extra graag de glazen vul, tot het randje en net erboven, waardoor mijn handen plakken van de cola. 

Lieve mama, het midden van de week snakt altijd naar meer alcohol. Op woensdag is nog nooit iets interessants gebeurd en de donderdag is die ene dag teveel in de week. Het is hier dat ik alleen wil slapen, omdat de rust nog zo ver weg is sla ik gauw een slok achterover. 

Lieve mama, het weekend leeft voort op meer alcohol, de mensen in de kroeg, de geliefden aan de wijn en ik in mijn bed. Mijn vrienden zijn allang verdwenen en vergeten me met liefde. 

Lieve mama, ik verdrink mijn avonden graag, ik herrijs elke ochtend en jij kijkt niet om. Ik ben moe. Mijn hoofd doet pijn. Ik verdrink vanavond verder.

[lievemama]

Lieve mama,

Misschien had ik moeten sterven toen ik dertien was, mijn onschuld net van mijn lichaam getrokken, waardood ik bloedend achterbleef en voor het eerst mijn dood wenste. Een kind nog, niet wetend waartegen ik zou moeten vechten. Misschien had ik toen moeten sterven, maar ik had toen zeker moeten beginnen met het bouwen van mijn schild. Ik had zwaarden moeten smeden, messen moeten slijpen, ik had me een harnas aan moeten meten en ik had me moeten klaarmaken voor een oorlog. Ik geloofde toen nog steeds in zomerdagen, zon hoog aan de hemel, geen vuiltje aan de lucht, omdat dat is wat ik kende.

Nu leef ik slechts nog barre winters en ik sta te trillen in de kou. Het is in de winter dat de monsters naar me toe kruipen en me proberen neer te halen. Ik liet de zon op mijn rug stempelen om het licht me te laten volgen, om haar warmte op mijn huid te voelen, maar de zwarte inkt zakte door mijn huid een en sijpelt langzaam aan mijn lichaam door. Ik had een schild moeten bouwen. Lieve mama, ik was niet voorbereid op deze oorlog en misschien had ik moeten sterven toen ik dertien was.