Takviyesiz memlekette duramadığım yaştayım. Ne yemek yaptım ne temizlik, ilişkilerin zorluğuyla geçmişten gelen yükleriyle içten içe sınandım..bu konforun bitişi değil de bazı şeylerle henüz barışamamış olmam kalbimde üzüntü bıraktı. Neyse ki bugün son günüm. Evimi, eşimi kendiliğinden beni iyileştiren basit şeyleri özledim.













