Canım burnuma gelse de gidemiyorum. Her defasında o koca, yüksek duvarla karşı karşıya kalıyorum. Elimden hiçbir şey gelmiyor, gelsin de istemiyorum. Ben yenilgiyi en baştan kabul etmiştim zaten. İmkansızlığını kabullendim, bilerek özümsedim. Kabullenerek, gözlerimi yumarak yaşadım seninle her anın güzelliğini. Her geçen gün eksilmek yerine daha da derine yerleşiyor ismin. Aklım ve kalbim arasındaki savaşta kazanan hep kalbim oluyor ve her defasında aklım kalbime yenik düşüyor.











