[plytfslkmlnsda]

Ben hep kalbimi dinledim. Mantığımla kalbimin verdiği her savaşta kazanan kalbim oldu. Sonrasında daha çok kaybım oldu belki ama dinlemekten hiç vazgeçmedim. Engel olamadım, söz geçiremedim kendime. Mantığım ne zaman hayır dese kalbim hep evet dedi. Seninle yaşadığım, yaşayacağım tek bir güne bile razı oldum. Şimdi bu gidişin dönüşünde hiçbir şey aynı olmayacak gibi. Bu sefer seninle gerçekten vedalaşıcakmışız gibi hissediyorum. Galiba anlıyorum artık gitmek zorunda olduğumu. Biliyorum zor olacağını, yapamayacağımı, ardıma bakacağımı. Kendim için, senin için, bizim için kendime rağmen gitmek zorunda hissediyorum. Seni özleyerek, keşke diyerek, iyi ki diyerek… Ben şimdi ne yapacağımı biliyorum ama nasıl yapacağımı bilmiyorum. Kalmanın ne kadar zor, gitmenin ne kadar imkansız olduğunu anlatamam sana.

[plytfslkmlnsda]

Senden geriye bir iç savaş kaldı bu bedende akıl ve yürek arasında olan.

[plytfslkmlnsda]

Bir yol düşün. O yoldaki tüm sokakları ezberlemişsin, o yolda attığın tüm adımlar kazınmış hafızana. Bir düşüp bir kalksan da o yola her girişinde hep aynı mutluluğu yaşamışsın.. Yolun sonunun nereye çıkacağını bilsen de her seferinde girmişsin o yola. Tek bir gün bile pişman olmamışsın. Her seferinde ‘iyi ki’ demişsin. Yine olsa yine yaparım demişsin. Acıtsa da üzse de süründürse de vazgeçmemişsin o yoldan. Vazgeçememişsin… Ben senin sokağına girdim, çıkamıyorum.

[plytfslkmlnsda]

Hiç gitme kal yanımda. İzin ver benim de yanında kalmama. Güleceksek birlikte gülelim, üzüleceksek birlikte üzülelim. Çekme ellerini ellerimden, alma gözlerini gözlerimden. Yanımda, arkamda, sağımda, solumda dur. Soluğumda ol, nefesimde ol. Yanımda ol, gitme. Yaşanabilecekken yaşanamamış mutluluklar bırakma bana. Kokun hiç gitmesin burnumdan. Sızlatma içimi daha da. Beni sensiz bırakma.

Diyemiyorum ben sana.

[plytfslkmlnsda]

Ben senin yanındayken kendimi hiç hissetmediğim kadar güçlü hissediyorum. Sen yanımdayken en eksik yanlarım tamamlanıyor seninle. Sana her baktığımda içimdeki sevginin sana karşı ne kadar sonsuz olduğunu farkediyorum. Sonra bu sevgiyi hiçbir zaman seninle yaşayamayacağımı hatırlıyorum hemen. Sana her baktığımda masalların, aşkın, mutluluğun gerçek olduğuna inanıyorum. Sen gülünce ben her şeyi unutuyorum ve seninle gülümsediğim, bana gülümsediğin tek bir anı hiçbir şeye değişemiyorum. Yanındayken mutluluğu, yokluğunda mutsuzluğu iliklerime kadar hissediyorum. Her defasında aklım kalbime yenik düşüyor ve ben seni silmeyi beceremediğimde daha da dibe gidiyorum. İçimde bir şey var ne zaman seni düşünsem büyüyor, hissediyorum. Ayakta kalmam için tutunmam gerekiyor ve ben senden başkasına tutunamıyorum.

[plytfslkmlnsda]

İyi ki tuttun elimi, İyi ki saçlarımı okşadın, İyi ki sarıldın bana, Bir gün bir başkasını sevecek olsan da iyi ki sevdim ben seni. Bütün bir ömür sensiz geçecek olsa da, bunun acısı içimi paramparça etse de yaksa da yıksa da iyi ki vardın.

Bir adamın kirpiklerine kadar nasıl sevileceğini öğrettiğin için minnettarım sana.

[plytfslkmlnsda]

Öperken kokluyorum seni, özlerken kalbimin sızlayacağını hesaba katmadan.

[plytfslkmlnsda]

Kendime.

Bir gün birini çok seveceksin. O uzağa gittiğinden beri hep uzaklara bakacaksın geceleri. Uykularından olacaksın. Bazen yemek yemeyi bile unutacaksın. Sigaranın birini söndürüp diğerini yakacaksın. Mesajlarını teker teker okuyup silmeye kıyamayacaksın. Telefonun ekranında ne zaman ismi belirse kalp atışların hızlanmaya başlayacak. Iki odali evin icinde kacacak delik arayacaksin sirf agladigini gormesinler diye. Sana gelen her fotografi nimet sayacak, saatlerce yuzune bakacaksin. Derdini kimseye anlatamayacak, kagit kaleme sarilacaksin. Onu ne kadar cok ozledigini soyleyemeyeceksin, ona atamadigin mesajlarin sayisi her gecen gun daha da cogalacak. Her nefeste aciyacak her yerin. Olur olmadik anlarda gozlerin dolacak, bogazinda bir hickirik dugumlenecek. Dokunsalar aglayacakmis gibi her daim, gulumsemen bile huzunle dolup tasacak. Olabilecek en kalabalık ortamda olsan, tanıdığın herkes yaninda olsa da onsuzluk gogsunun tam ortasinda kalacak. Icinden cikip gitmesini istercesine haykirsan da hapsolup kalacak icinde. En derin yerinde. Ve yasadigin surece yarim kalacagini bilmek en aci gercegin olacak.

[plytfslkmlnsda]

Blogu açmamın üzerinden tam bir sene geçmiş bugün. Çok değil bir sene ama bana öyle uzun ki... Sanki yıllar geçmiş gibi. Bir sene önce bugünü hatırlıyorum, içimde birikenlerin yükü öyle ağır ki yazarak hafifletmenin peşine düştüm. Sonra yazdım durdum, içimde ne var ne yoksa yazdım. Bazen ne hissettiğimi anlatmaya yetmedi kelimelerim, cümlelerimi tamamlayamadım. Ama hep aynı şeyi hissederek yazdım. Seni özledim yazdım, sana kızdım yazdım, mutluluğumu yazdım, üzüntümü yazdım, heyecanımı yazdım. Bendeki seni yazdım. Beni her zaman dinleyecek bir şey yarattım belki kendime ama her geçen gün seni daha çok özlüyor olmayı, daha çok sevmeyi, içimin seninle dolup taşmasını hafifletecek bir şey bulamadım. Tüm bunların ağırlığı altında da ezilmedim galiba henüz. Yazmayı ne zaman bırakırım bilmiyorum ama kendime sakladığım duygularımı, biriktirdiğim cümlelerimi yazdığım, hep sığındığım bir yer oldu burası.

Olur da bir gün bu yara geçse de izi kalacak. Ömrüm boyunca taşıyacağım bir iz. O zaman seni yine kimseye anlatmayacağım belki ama yazmayacağım da. Bu hikaye belki devam etmeyecek, ama geldiğim yere kadarki hiçbir sayfa kalbimden de dilimden de düşmeyecek.

[plytfslkmlnsda]

Ben hiç yaşamadım böylesini bunca zamandır bitmedi üzüntüm, dinmedi gözyaşım... Bir gün sen gideceksin, sen gittiğinde ben ömrümün sonuna kadar seni kalbimde taşıyor olmaktan çok korkuyorum. Ben sana hiçbir zaman kavuşamayacağım ve sen son nefesime kadar aşık olduğum adam olarak kalacaksın içimde. Bu da benim ömürlük yenilgim işte...

Mor koltukta uyuduğun yer var ya, yokluğunda orası hep senin yerindi. Yerine yastık koyup da uyudum bütün bir yaz. Bütün bir yaz o evde seni özledim, seni özleyip uyuduğum gecelerde o evde ağladım. O evde sen yokken sensizliğe direndim. Aramanı bekledim, gelmeni bekledim, geleceğin yola gözlerimi diktim, günleri saydım. Her sabah ezanına karışan dualarım vardı, hep seni diledim senin için dua ettim. Derdime sarılıp sabredip bekledim ve içimdeki şu bitmeyen özlem tükensin istedim. Geçen hafta bugün sabah ezanında yanımda sen varken bunlar geçti yine aklımdan. Ceza mı mükafat mı bilmiyorum ama o an yanımda olduğun için şükrettim. Sensizken geçirdiğim günler geldi aklıma, sensizlik bu hayatta katlandığım en zor şeydi. Ve ben buna bir ömür katlanacağım. Allah insanı bu hayatta en çok sevdiği şeyle sınarmış, ben de seninle sınanıyorum demek ki. Ben yine katlanıyorum buna, Allah başka türlü sınamasın beni yokluğunla. 

Nefesinle uyuduğum geceler, gözlerimi sana açtığım sabahlar kadar güzel. Teşekkür ederim yanımda olduğun her gün için. 

[plytfslkmlnsda]

Üstesinden gelemediğim her şey üstüme üstüme geliyor. Tüm bunları en olmadık zamanda konuştuk sanki seninle. Seni hayallerime sakladığım ve hayalden öteye geçemeyeceğini kendime inandırdığım bir zamanda. Umudun içinde umutsuzluğa mahkum olmakmış benimki meğer. 

Dün gece... Bana öyle güzel sarıldın, öyle güzel baktın ve öyle güzel sevdin ki yüzümü o an yaşadığım mutluluğu, çaresizliği hiçbir türlü ifade edemezdim. Gözyaşlarımı tutamadım ve sen yüzümü eline alıp gözyaşlarımı sildikçe daha da yandı içim. Bir gün gelecek ve o gün bir başkasına sarılacak, bir başkasına bakacak, bir başkasına dokunacaksın. Varlığıma sırtını dönerek bir başkasını seveceksin. Ben bir daha kimseye sana baktığım gibi bakamayacakken, sana bakan başka bir çift göz olacak. Benim kalbim kimseye delicesine atmıyorken sen bir başkasının kalbini ısıtacaksın... Yokluğun, olmayışın, hiç olmayacak oluşun iki göğsümün arasında hiç geçmeyen bir yara gibi. Bilmek acıtıyor, öğrenmesem daha iyiydi diyorum ve bu gerçeği bildiğim için her gün biraz daha acı çekiyorum şimdi. Bir gün yoluma devam edebileceğim belki ama bir yarım hep sende kalacak. Bir yanımı da alıp gideceksin ve sen tamamlandığında, ben hep eksik kalacağım.

[plytfslkmlnsda]

Ne hissettiğimin farkında bile değilim şuan. Yazdıklarına, yazdıklarıma inanmakta güçlük çekiyorum. Senden duymayı beklemediğim şeyleri duyduğuma sevinemiyorum bile. Varlığıma sırtını dönüp bambaşka birine aşık olacağın gerçeğiyle yüzleştim ben bugün. Ve gerçeğin böylesiyle senden vazgeçmemişken yüzleşmek çok acı verici. Senden gelen her şey kabulüm, bu da kabulüm. Her sözün tokat gibi çarptı yüzüme. Anladım ki bizim hikayemiz senin affedemediğin kalbinde.

[plytfslkmlnsda]

Benim şansım da sendin.

[plytfslkmlnsda]

Canım burnuma gelse de gidemiyorum. Her defasında o koca, yüksek duvarla karşı karşıya kalıyorum. Elimden hiçbir şey gelmiyor, gelsin de istemiyorum. Ben yenilgiyi en baştan kabul etmiştim zaten. İmkansızlığını kabullendim, bilerek özümsedim. Kabullenerek, gözlerimi yumarak yaşadım seninle her anın güzelliğini. Her geçen gün eksilmek yerine daha da derine yerleşiyor ismin. Aklım ve kalbim arasındaki savaşta kazanan hep kalbim oluyor ve her defasında aklım kalbime yenik düşüyor.

[plytfslkmlnsda]

Sen gittin, ben o gün başladım seni yazmaya. Neler sığdırdım ben yokluğuna. Neler hissettim, neler yaşadım, neler düşündüm, neler yazdım... Bazen de yazamadım... Yetmedi ne cümlem ne kelimem ne hissettiğimi anlatmaya. Yanımda olmamana rağmen benim her günüm, her gecem sen'li geçti. Fotoğrafını açıp dakikalarca baktım, öptüm, sevdim, özledim.

Şimdi bugün son günün, son gecen orada. Yarın kavuşuyorsun özlemini çektiğin her ne varsa. Ben yarın kavuşuyorum sana. Bir yanım sana hala kırgın ama suç bulmuyorum senin karanlığına da. Yetmedi benim ışığım seni aydınlatmaya. İyisiyle, kötüsüyle bunu da atlattın da bitti ya en çok buna seviniyorum. Her şey gönlünce olsun bundan sonrasında da. 

Hayırlısıyla gel. 

[plytfslkmlnsda]

[plytfslkmlnsda]

Kendime.

Bir gün birini çok seveceksin. O uzağa gittiğinden beri hep uzaklara bakacaksın geceleri. Uykularından olacaksın. Bazen yemek yemeyi bile unutacaksın. Sigaranın birini söndürüp diğerini yakacaksın. Mesajlarını teker teker okuyup silmeye kıyamayacaksın. Telefonun ekranında ne zaman ismi belirse kalp atışların hızlanmaya baslayacak. İki odalı evin içinde kaçacak delik arayacaksın sırf ağladığını görmesinler diye. Sana gelen her fotoğrafı nimet sayacak, saatlerce yüzüne bakacaksın. Derdini kimseye anlatamayacak, kağıt kaleme sarılacaksın. Onu ne kadar çok özlediğini söyleyemeyeceksin, ona atamadığın mesajların sayısı her geçen gün daha da çoğalacak. Her nefeste acıyacak her yerin. Olur olmadık anlarda gözlerin dolacak, boğazında bir hıçkırık düğümlenecek. Dokunsalar ağlayacakmış gibi her daim, gülümsemen bile hüzünle dolup taşacak. Olabilecek en kalabalık ortamda olsan, tanıdığın herkes yanında olsa da onsuzluk göğsünün tam ortasında kalacak. İçinden çıkıp gitmesini istercesine haykırsan da hapsolup kalacak içinde. En derin yerinde. Ve yaşadığın sürece yarım kalacağını bilmek en acı gerçeğin olacak.