#7 jaar

[gebiedsontwikkeling]

SITE bestaat 7 jaar!

SITE heeft onlangs geproost op een succesvol zevende jaar tijdens een feestelijke borrel op ons kantoor in Amsterdam. Met nieuwe relaties en oude dierbaren hebben we terug geblikt op de voorgaande zeven jaar en wat de toekomst ons brengt. Veel dank voor jullie aanwezigheid en in kader van de symboliek van het getal 7, delen we nog eenmaal de film. 

[kimberblog]

Op 21 juli was het 7 jaar geleden dat Harry Potter and the Deathly Hallows uitkwam. Terwijl mijn vrienden zich om middernacht in een rij hadden aangesloten in Amsterdam, en daarna waren gaan slapen, zat ik in Zuid-Frankrijk met mijn familie. Dat vond ik best wel heel verschrikkelijk, want het boek lezen was zo ongeveer mijn levensdoel geworden. Het Engelse Harry Potterboek überhaupt vinden in een afgelegen dorpje de volgende morgen bleek echter al een hele opgave. De boekenzaak die ze uiteindelijk had, had ze slordig op een hoop gegooid, achter in de winkel. Toen ik mijn exemplaar eenmaal had en begon te lezen, ben ik een dag of 4 niet aanspreekbaar geweest. (Behalve voor de wel hele knappe zoon van de campingbaas, maar dat terzijde.)

Het was een vreemde zomer. Ik kreeg in die weken in Zuid-Frankrijk tegelijkertijd te horen dat ik niet was ingeloot voor de studie geneeskunde. Het Harry Potterboek leidde me niet alleen af van die teleurstelling, (Ik mocht één middag huilen van mezelf, Harry had het namelijk veel zwaarder en huilde ook nauwelijks,) het hielp me ook uit te zien naar de studie geschiedenis, die ik als tweede optie had gekozen. Kleine feitjes, uitzoekwerkjes, verhalen: ik was (en ben) er gek op en bijt me erin vast. Als iets daar een goed voorbeeld van is, dan was het wel Harry Potter, toen ik als 14-jarige uitvond dat de meeste spreuken uit het Latijn kwamen, en ik een lijst bijhield die ik constant vergeleek met het woordenboek Latijn. En stiekem wilde ik ook schrijven. Een studie geschiedenis zou avontuur betekenen, weg van de gebaande paden en volledige vrijheid om (vanaf mijn tweede jaar) mijn vakkenpakket zelf samen te stellen.

Nu, 7 jaar later, is alles heel erg anders, en toch nog hetzelfde. Schrijver ben ik (nog) niet. Mijn studie geschiedenis is vorig jaar afgerond, en ik ga nu, na 10 maanden werken als stagiaire en interim-medewerker, beginnen aan mijn eerste jaarcontract. Ik woon samen met mijn vriend, die de magie van Potter niet begrijpt, maar wel ter ondersteuning mee ging naar de films.

Tijdens krappe periodes denk ik nog wel eens “wat als ik wel was ingeloot” en ik zal altijd met een vreemd plezier EHBO toepassen als iemand gewond is, maar ik ben tevreden over de meeste keuzes die ik gemaakt heb. Zeker als ik zie hoeveel uren mijn geneeskunde-vrienden draaien. Ik ben misschien iets uit de Potterboeken gegroeid, en wat meer sociaal geworden, door het roeien tijdens mijn studie. Al kan ik me nog steeds bij een goed verhaal opsluiten en een aantal dagen niet aanspreekbaar zijn. Als ik niet in slaap kom door zorgen, helpt het om één pagina te lezen van één van de zeven boekwerken en op de inhoud in slaap te vallen, net als tijdens die vakantie in Frankrijk. Harry Potter and the Deathly Hallows zal voor altijd verbonden zijn aan die zomer in Zuid-Frankrijk. Aan de plek waar ik troost en afleiding vond.

Het was pas vandaag (een dag later) dat ik besefte dat het 7 jaar geleden was. En het was pas zojuist, tijdens het schrijven, dat ik erachter kwam dat mijn reis naar Edinburgh aankomend weekend des te meer symbolisch opgevat kan worden. In het echte leven zit de symboliek er echter pas in als je er zelf betekenis aan geeft. En het leven is inmiddels meer dan Potter: Ik kan me in Edinburg inmiddels vast ook vergapen aan alle historische waarde van de stad. Ik ben gegroeid.