Ik zit op de fiets. Ik ben onderweg naar de radiostudio waar ik een radioprogramma voor studenten presenteer, en heb op Spotify de playlist ‘De 100 most uplifting songs’ aangezet. Ik fiets niet zoveel, en dat merk ik ontzettend. Het voelt alsof mijn conditie nog steeds thuis op de bank zit, in een joggingbroek, met zijn hand in een zak chips. Wat ben ik jaloers op mijn conditie.
Nu ik zo open en bloot aan het reizen ben, flitsen de nieuwsberichten over de aanslagen in Brussel door mijn hoofd. Hoe veilig ben ik nog? Hoe groot is de kans dat ik straks vermoord word door een zelfmoordterrorist? Het trappen wordt nog zwaarder en eventjes fiets ik alsof ik ’s nachts naar huis ga, na een avondje stappen om mijn zorgen te vergeten. Misschien is dat wel een goede oplossing. Heel erg veel drinken. Dan vergeet je delen van de avond, weet ik helaas uit ervaring. Maar ik ben bang dat niks sterk genoeg is om mij deze verschrikkelijkheden te laten vergeten.
Ik fiets langs een donkere meneer en mevrouw, die proberen om hun slapend zoontje van een jaar of zes voorzichtig de auto uit te krijgen. Waar veel mensen meeleven met de snoezigheden, heb ik meer medelijden met het kindje. Hij zal niet alleen opgroeien, maar zijn best moeten doen om een overleden samenleving weer te reanimeren.
Het liedje ‘Do You Realize??’ van The Flaming Lips komt voorbij in mijn afspeellijst. Het lied past absoluut niet thuis tussen de andere vrolijke nummers. De zanger zingt weemoedig de tekst: ‘Do you realize, that everyone you know someday will die?’ Met die boodschap loop ik de radiostudio binnen. Realiserend, dat ik het geluk heb dat ik weer een dag mag leven en mag doen wat ik leuk vind.
Het nieuws kijk ik niet, maar lees ik. Online. Dat creëert voor mij meer afstand dan kijken naar gruwelijke beelden op tv. Ik mag de beelden zelf bij een geschreven bericht bedenken, en ik weet zeker dat die beelden minder naar zijn dan de werkelijkheid. Ik creëer ze immers zelf.
Het nieuws over de aanslag in Brussel kwam via de radio. En zelfs als ik het hoor in plaats van lees, komt het harder…
Heks kan niet slapen na telefoongesprek met Maffia Mafkees. Ik kijk ter afleiding naar Gypsy Sisters. Niet bepaald slaapverwekkend, dit programma over een stelletje schreeuwlelijkerds van zussen met een instabiele en hopeloze familiestructuur....
Heks kan niet slapen na telefoongesprek met Maffia Mafkees. Ik kijk ter afleiding naar Gypsy Sisters. Niet bepaald slaapverwekkend, dit programma over een stelletje schreeuwlelijkerds van zussen met een instabiele en hopeloze familiestructuur….
Mafkees is een Maffia Case
‘Ha Heks,’ klinkt het in mijn oor, als ik de telefoon opneem, ‘Ik wil eventjes mijn verhaal kwijt. Het zit me tot hier!’ Het is Mafkees, een oude vriend van me. We kennen elkaar al een leven lang. De arme jongen heeft een hele rare achtergrond.
Op het oog is het een keurige familie, waar hij uit komt, maar als je hen beter leert kennen, blijken ze er allerlei…