Sep 5, 2011
I gotta let you know I feel so weak without your touch.
seen from Taiwan
seen from United States
seen from United States
seen from Indonesia
seen from United States
seen from Netherlands
seen from United States
seen from United Kingdom
seen from Netherlands
seen from Malaysia
seen from United Kingdom
seen from Russia
seen from China
seen from Malaysia
seen from Russia
seen from United States
seen from United States
seen from Italy
seen from United States
seen from United Kingdom
I gotta let you know I feel so weak without your touch.
KAYA MO NASABING NASAKTAN KA NG SOBRA KASI HINDI TUMUGMA SA GUSTO MONG MANGYARI YUNG KINALABASAN.
Sabi nga sa Economics, hindi ka pwede mag-demand hangga't hindi niya kayang ibigay ang demand mo. Kailangan WILLING at ABLE muna siya.
Hindi lahat ng tao, ginustong ngumiti na lang sa kabila ng tunay na nararamdaman niya. Yung iba kasi, ayaw nang matanong kung bakit hindi sila masaya.
Alam ko hindi ako maayos ngayon. Kailangan ko ilabas 'to kung ayaw kong masira ang araw ko bukas.
Random #1.
Napansin ko lang sa mga babae; sa mga 'straight' at Maria Clara pa rin ang drama sa buhay pagdating sa suyuan at pag-ibig, mahilig silang magpatagal ng panliligaw sa isang lalaki o sa gusto rin nila. Bakit nga ba nila kailangan pang patagalin? Kung sa tingin mo ay nakuha mo na ang loyalidad nila, bakit hindi mo pa sagutin? Bakit marami ka pang anik-anik sa katawan? Ang ibig kong sabihin dito, mahal mo na siya. Mahal ka rin naman niya, eh bakit hindi pa maging kayo, hindi ba? Ang sabi ng kaibigan ko, kaya raw hindi niya masagot-sagot yung sobrang tagal ng nanliligaw sa kanya, ay dahil wala pa siyang basbas ng kuya niya. Yung isa naman, wala lang. Trip lang daw. Ayun, dahil sa trip niya, nung sinagot na niya yung lalaki, tatlong araw lang naging sila, biglang nagbreak. Bakit nagbreak? May iba pa palang nilalandi itong lalake. Sa tingin ko, sa kaso nitong isa kong kakilala, eh nainip na siguro yung lalaki. Biruin mo, dalawang taon siyang nanligaw doon sa babae. Sige, sabihin na nating mahal din nung babae yung lalake kahit hindi niya 'to sinasabihan ng 'Mahal Kita' o kung anu pa mang sign of endearment. Pero kasi 'di ba, madadama mo naman sa isang tao yan kung mahal ka na rin niya o hindi pa? Sa nakita at nadama ko naman noon sa kanila, mahal na nila isa't-isa eh. Yun nga, yung nakaka-diabetes na OO na lang ng babae yung kulang para masabi mong sila na talaga. Naalala ko rin yung sabi ng ehem, mahal ko. Na bakit pa kayo papasok sa MU na yan kung mahal niyo naman ang isa't-isa, hindi ba? Ang sabat ko naman sa kanya, marami pang balakid kaya hindi pa kaya maging opisyal na kayo talaga. Sagot naman niya agad, h'wag na lang daw pumasok sa ganung klase ng koneksyon dahil may balakid pa pala. Tsaka na lang daw ulit pumasok sa ganoong klase ng relasyon kung wala ng problema. Syempre ako, hindi na lumaban. Siguro siya, may pinaglalaban. Ayaw niya raw ng MU pero ano kaya yung tawag niya samin ngayon. Malanding Usapan? Kung ano man yun, malalaman niyo yan sa susunod ko pang magulong kwento riot sa Tumblr.
...
Andami kong gustong ikwento. Pero tinatamad ako. Oo, random ulit. Pero hindi ko alam kung bakit ako tinatamad magkuwento. Andaming sumasagi sa isip ko, na hindi naman dapat pang isipin dahil alam ko mabubwisit lang ako. Pero, hindi ko talaga siya maiwasan eh. Hindi ko rin alam kung bakit. Siguro nga, nilalagnat lang ako. Pakiramdam ko rin, pagod na pagod ako eh. Igagawa ko na lang siguro 'to ng requirements para sa Finals. Pepetiks-petiks na naman ako eh. Nako.
It's funny how I get so frustrated when my phone lights up and ring, but it's not her name that shows up on my phone.
So I decided to kill my phone.