Can't believe 2025 is going to over soon (I still love them)
seen from United States
seen from Canada
seen from New Zealand
seen from United States

seen from New Zealand
seen from United States
seen from Russia
seen from Italy
seen from United States
seen from Brazil
seen from Russia

seen from Malaysia

seen from United States

seen from Brazil
seen from New Zealand

seen from Italy
seen from Türkiye

seen from China
seen from Italy
seen from China
Can't believe 2025 is going to over soon (I still love them)
Spreading my primordial gays everywhere
Namamaos na ako. Ni hindi ko alam kung anong klaseng ispiritu ang sumanib sa akin at nakita at narinig ko na lang ang sarili kong kumakanta ng malakas habang binabaybay ang Marcos Highway sakay ng aking motorsiklo. Kahit hindi kabisado ang liriko, sige lang ang pagkanta ko ng kahit anong kantang maisipan. Palibhasa nakasuot ng helmet kung kaya't makapal ang mukha kong kumanta. Wala naman kasing makakakita sakin at makakarinig. Hanggang dumating sa puntong nahiya nako sa sarili ko dahil di ko talaga matanggap ang naririnig ko. Kahit anong gawin, tunog ng di-mapakaling pwet ang boses ko. Buti nga ung utot eh, nasa tamang nota. Kaya siguro mas gusto kong makinig na lang ng instrumental na musika. Marunong din naman ako magpatugtog ng iba't ibang instrumento eh, kaso sablay lang talaga ako kapag mikropono na ang hawak ko. Namomroblema tuloy ako. Nais ko pa mandin na habang naglalakad patungo sa altar ang aking sinisinta, ay inaalayan ko siya ng isang napakagandang awitin. Pero sa tingin ko, kahit uminom pa ako ng sangkaterbang salabat e malabong mangyari ang eksenang ito. Pero ok lang naman, di man ako marunong umawit, marinig ko lang ang pangalan nya e higit pa yun sa isang napakagandang kanta. ♥
THE SCREENREADER PRESENTS...
"Alulong" a short film about a man who learns that one can run away from fear but not from guilt. Made by yours truly.
I submitted this to a competition held by my university (the 1st UPOU Digital Video Competition) and it won first place. So I guess the screenreader is now kind-of-officially a screenwriter? It is the very first short film I have ever shot and one of the few videos I ever made. So even if it's not perfect, I'm glad about the outcome. And I am therefore overwhelmed that I actually won.
I will have to take bigger leaps before I get where I want to be but I am enjoying every moment of this journey. Happy dance.
so ayun... creepy story lang kanina...
nagising ako about 3:30 in the morning... kase yung mga aso dito sa amin, tatlo sila... tapos ang iingay nila... swear... ewan ko ba sa kanila... kaazurrr.... tahol sila ng tahol...
maya-maya, bigla akong nakaidlip ulit... di ko na namalayan... pero maingay pa rin sila, okay?
so as the story goes... mga four... nagising ulit ako... kase this time, ang creepy na tlaga nila... dalawang magkasunod na beses... they went alulunging... lol.... andaw??? alulunging????? tengene... UMAALULONG SILA... swear... nakakatakot na alulong... yung alulong na parang sa wolves tas parang may halong iyak... you know what I mean? Diba umiiyak din yung mga aso... so ang weird and creepy kase naghalo yung iyak and alulong in one!!! tengene!!!! eh ang dilim pa naman sa bahay namen... you know guys... when it's bed time here, It's bedtime... so... PATAY LAHAT NG ILAW.... AS IN LAHAT... tas ayun pa nangyari... lalabas na ko ng kwarto para sawayin sila kase nakakabother na tlaga sila... maya-maya, mysteriously, huminto sila ng sabay-sabay...
seconds later... kumulog ng bonggang-bongga... as in sobrang kulog... bumagsak ang ulan... yung super parang bagyo, I bet na experience niyo rin yon kanina here in Manila...
biglang napawi yung takot ko.. I remember yung nabasa ko dati, dito lang din sa tumblr, na ang mga animals, kapag may malakas na delubyo silang nasesense, they'll make you feel the same, maaaligaga sila or something...
hay... sana yun tlaga ang dahilan...
may isa rin kasing kasabihan na kapag umaalulong sila... may mumu silang nakikita!!! tengene!!!! O.O