Son demek istiyorum bu son 17'den kalma bir an;
Aylardan temmuz sen yeni dönmüşsün köyünden. Yanık tenin ve sevgili çillerin... Tam seni düşlerken karşıma dikildin birden öyle çocuk öyle mutluydum ki! nefes almayı unuttum bi an... Seni görmek bir masalın şah damarına rastlamak gibiydi korkunç gerçeklikte. Sen ve hayal gibi bakan gözlerin yolumu aydınlattınız. Gel gör ki kısa sürdü bu an çok kısa düşlediğimden çok daha kısa... Bana hiç bakmadan seni görmeyen O'na gittin. Ben kaldım, arkandan gidişini ve küçük yüreğinin O'nun için kanatlanışını izledim. Arkandan hep arkandan sevdim seni gidişinden hatta görmeyişinden.
-H.P.
















