Minsan talaga nagi-guilty ako on how the way I treat him. Lalo na pag stress na stress ako nabubunton ko sa kanya lahat ng mga anger. Lately sumasama na ugali ko. 😩 Pag ako pinaghintay niya, gulo na yan di na ako umiimik, madaming irap na natatanggap niya mula sa akin. Minsan nakakalimutan kong i-i-appreaciate yung mga ginagawa niyang maliliit na bagay para sa akin. Ang selfish ko. Lagi na lang yung nararamdaman ko yung iniintindi ko na minsan di ko man lang kino-consider yung nararamdaman niya. I felt bad for him. 😢 Wala eh, malaki saltik ko sa ulo. Kanina, dumalaw siya sa bahay ng walang pa sabi. Nag antay ng isang oras sa labas at nilalamig para lang ibigay sa akin to. Siguro kase nakaramdam siya kanina na bad trip na bad trip ako. Well, totoo kase naman, super inis ko. Yung bangko ko chinarge ako ng ng doble dun sa interac. Tapos yung sa doctor's appointment ko sabi tuesday @ 1:10pm pero ung receptionist nagkamali nilagay niya pala thursday @1:10. So imbis na mapadali ako dahil me appointment ako nag antay na naman ako ng 2hrs plus kase walk in ako. Patay na battery ng phone ko wala pa yung doctor kaya umo-usok na ilong ko at uminit na ulo ko. Kaasar! 3pm na wala pa akong lunch kaya beast mode na talaga. Tinext ko yung bebebs ko papasama sana ako sa apple store para bumili ng mbp kaso antagal magreply kaya nabunton ko sa kanya inis ko. Panay tawag niya sken at text na nasa labas siya e ako tulog ako kong hindi pa nalabas si daddy kase papasok na sa work di pa malalaman na nasa labas siya. Tumawag si daddy ke mommy na andun nga daw siya sa labas. Haisttttt. Na tetake for granted ko talaga siya at yung kabaitan niya. Buti na lang talaga nakatagpo ako ng lalaki na mahaba ang pasensiya at pang-unawa. Kahit siya wala pang kain pero dumaan pa talaga sa bahay para surpresahin ako. 😭😭😭😭😭 Grabe tuloy yung pagkaguilty ko.