Discover Top Posts Tagged with #beflijster

Mees J.W. en de beflijster

Vogels tellen

Als het er de tijd voor is, doet de klas van meester Jan Willem mee aan de tuinvogeltelling. Dat is vaste prik. Ieder jaar. Met dat tellen voorziet de klas de vogelstichting van de nodige informatie over de vogelstand in de Schilderswijk. Maar veel belangrijker dan dat, met dat tellen wekt meester Jan Willem de interesse bij de leerlingen. Interesse voor onze vogels in het bijzonder en voor de natuur in het algemeen. En dat zouden meer leerkrachten moeten doen!

De vogels die de klas van Jan Willem telt zijn buitengewoon interessant voor de kinderen in de klas. Zij maken kennis met meeuw, kauw, duif, ekster, mus en mees. Maar voor de mees is het niets bijzonders, stiekem zelfs een beetje saai. Naar een vogel om over naar huis te schrijven, kan hij fluiten. Jaar in jaar uit.

Pensioen

In november gaat Meester Jan Willem van zijn welverdiende pensioen genieten en dat is fijn voor hem. Heeft hij lekker de tijd voor zijn passie: de natuur. Voor de leerlingen is het een groot gemis. Voor het natuuronderwijs op onze school een aderlating. Met hem verdwijnen er gepassioneerde lessen over alles wat de natuur te bieden heeft. En dat terwijl het belang van bevlogen natuuronderwijs groter is dan ooit!

Een bijzonder moment

Vandaag gebeurde er iets bijzonders bij ons op school. Precies, bij de klas van meester Jan Willem. Er vloog er een vogel tegen het raam. En niet zo zuinig ook. KLATS! Terwijl het grootste gedeelte van de klas van schrik opkeek van het werk en zich, al draaiend naar het raam, afvroeg wat er was gebeurd, wist Nassim, een veelbelovende naar-buiten-kijker, precies hoe het zat. Hij had het allemaal zien gebeuren. Van opwinding schreeuwde hij het uit: er vloog een zwarte vogel tegen het raam en hij is naar beneden gevallen... meester, meester u moet hem gaan halen. De meester begreep dat dit een goed idee was en snelde, de klas in spanning achterlatend, het lokaal uit om de kauw (zo vermoedde hij) te halen.

De dode beflijster die meester J.W. onder het raam aantrof: een jong mannetje.

Wat meester Jan Willen onder zijn lokaal aantrof, overtrof al zijn verwachtingen. Op de grond lag een vogel die hij nog nooit had gezien. Althans niet in het echt. De zwarte vogel die zich te pletter had gevlogen, bleek geen kauw, maar een schaarse doortrekker. Een lijsterachtige die je maar zelden ziet. In het Latijn Turdus torquatus genaamd, maar in Nederland beter bekend als beflijster. Namen die de vogel dankt aan de kenmerkende witte band rond zijn nek.

Helaas heeft de beflijster de botsing niet overleefd. Maar een betere plek om te sterven had hij niet kunnen kiezen. Door zich dood te vliegen tegen het raam van meester J.W. sloeg de vogel twee vliegen in een klap. De kinderen uit de klas zullen zich de beflijster eeuwig herinneren en meester Jan Willem...

Meester Jan Willem kan straks fluitend de school uit lopen. Fluitend naar wie of wat hij wil. Want naar een vogel om over naar huis te schrijven hoeft het niet meer. Die vogel heeft hij eindelijk gevonden. Op de valreep. Alsof het zo moest zijn.