Are you tolerated by just fitting in? Or are you accepted for who you are?

seen from Russia
seen from Uzbekistan

seen from United States
seen from Germany

seen from United States
seen from Egypt

seen from Italy
seen from United States

seen from Italy
seen from United States

seen from United States
seen from United States
seen from Nigeria

seen from Türkiye
seen from China
seen from Maldives
seen from China
seen from China
seen from United States
seen from Brazil
Are you tolerated by just fitting in? Or are you accepted for who you are?
To be able to let things go, one must have created safety in oneself.
Hope walks through the fire and faith leaps over it
Jim Carrey
I don't try to belong, I don't try fit in where I'm not, I not trying more than I am on this moment, without the effort to fulfill anything that don't include my authentic self. Here I am but an't the emptiness that makes me lonely, but the space of emptiness that ain't scary when I have accepted, I have understood, I have found myself in the movement of life where I'm connect with everything around me, where I'm ready to meet myself through eyes of others.
Edwin Bekedam
I'am when the self is not, I'm creation with in the timeless existence. And the now could not be understood by the mind, as the now be anything else then what is. And what is has no need for any further explanation, where something is thoroughly understood it would not repeat itself. As the thinker comes to end where the thought is not searching for answer that is already presented. Where I overcome my own thoughts there is change in that moment. As change is instance! In the ending of though where I have understood my own suffering. That's when I come home....., I discover me without all the identification that I have been holding over that person that I did not known before.
Edwin, Just for today...
www.bekamhealing.com
Believe want you to want to believe, but to know what's really your truth takes an understanding of how your thought is formed around that new-found truth. And where creation is born out of those same thoughts from the thinker. As the need to listen closely, deeply understand that without silence truth could not be perceived by such mind.
Het Meester Getal 33: GEESTELIJK BEWUSTZIJN, KRACHT en MACHT “33”
Het Meester Getal 33: GEESTELIJK BEWUSTZIJN, KRACHT en MACHT “33” staat voor universeel bewust-zijn, het goddelijke, het all-een zijn. Ook voor versnelling, de verhoging van trilling (levenslessen ivm vertrouwen op anderen). Het getal 3 staat voor groeiproces, ontwikkeling, rijkdom, idealisme, 3= het innerlijk-kind.
33/6: Pluto: het huis van bewustwording Het getal 33 in de numerologie wordt in de astrologie gelinkt aan de planeet Pluto. (Het kraken van Pluto, hervormen, transformeren.) Mede is “33″ het ‘Christus nummer’. Begrijp dus dat je doel in het helpende, helende, vreugdevolle en creatieve rijk van expressie valt. Als je de dubbele 3 hebt, wordt je geroepen om met vreugde, plezier en communicatie vanuit het hart te leven.
De dubbel 3 van de Solar Plexus (maag streek): Ik ben in vrede met mijzelf, ik druk mij uit op een krachtige manier in aanvaarding met zelfliefde in acceptatie staande voor wie je bent. Waarbij eten het leven innemen is. Emoties toestaan. Onderbuikgevoel mogen erkennen.
33/6: Pluto staat voor het zijn. Omhoog getild worden door processen. In relaties de ander aanvaarden en laten uitgroeien tot wie die in zijn diepste wezen is. Als onvoorwaardelijk lief leren hebben waarbij iedere trouw hart een ander trouw hart verdient. Waarbij je leert liefhebben door transformatie toe te staan en ander in je hart durft toe te laten.
Waar het om gaat in de eerste helft van je leven zit in het getal 6. In de tweede helft van je leven heb je de kans uit te groeien in de “33”. Je voelt de kracht wel aanwezig, maar je durft het niet te gebruiken. Je bent goed op jouw gebied maar je kunt het niet gebruiken als je niet weet wat je moet doen. Altijd met het gevoel een voet aan de andere kant te hebben staan. In de jonge jaren kan het als overweldigend voelen in het balanceren van je emoties.
Op latere leeftijd voel je intense kracht als voortstuwende kracht waarop je terugvalt met een enorme drive om jou eigenheid, je gift naar buiten toe te leven.Waarbij je in het eerste deel van je leven op aarde meer van buiten naar binnen leefde om vervolgens vanuit een rijk innerlijk leven naar buiten te treden via creatieve expressie in levenskunst met plezier en vreugde. In acceptatie van je eigenheid en niet heel zijn in je menselijke beperking. Vanuit de lichtkant mag leven met het geestelijk bewustzijn, psychische kracht en de verantwoording die jij in dubbele zin op jou schouders voelt.
De hoge trilling van het meester getal “33” is sterk humanitair van nature en spreekt vanuit dienstbaarheid in geestelijke groei met een grote behoefte aan harmonie en balans in de wereld rond jou. De buik van de 6 staat symbool voor natuurlijke vader, de zachtere kant van het leven in de liefdevolle expressie, romanticus, verzorgende.
Moeder aarde centraal in het losmaken van materie in de hoogste zin van het woord. Jou identiteit wordt niet aan de materiële kant van het leven ontleend in jouw pad van dienstbaarheid, bereidheid te vertrouwen in het leven en de mensheid. Waarbij iets groters dan jezelf vanuit je diepste wezen de verbinding aan roept, dat zo duidelijk aanwezig is dat het niet te negeren valt. Het diepe gevoel van binnen dat je een grotere impact tot verandering in de wereld teweeg mag brengen. Iets in jou dat roept vanaf jonge leeftijd dat je deelgenoot bent van een groter geheel waar je nauwelijks woorden nog vorm aan kunt geven.
Ik wilde proberen uit eigen beleving wat te delen over mijn levenspad, bestemmings- nummer “33”. Waar vaak naar verwezen wordt als de “Master Teacher” “Master Healer”. Ook in vallen en opstaan, vernieuwing, bewustwording in verband gebracht met Christus pad van verlichting en opstanding waarbij je hoge vibratie in energie draagt die gespannen aanvoelt en moeilijk is uit te kanaliseren zonder dat er emotioneel balans gevonden wordt. Er is een contrast aanwezig van in de spotlight van de volle schijnwerpers staan tot liever de natuurlijke huiselijke vader zijn
The Ugly Duckling Als een metafoor voor verlichting
De Geboorte
Vanaf de geboorte, zoals het ‘eendje’, moeten we volledig opnieuw beginnen. Ontdaan van alle bewuste herinneringen van waar we vandaan komen, waarom we hier zijn en de gehele betekenis van creatie en de uitdaging, voel je je alleenstaand.
En niet alleen dat, maar bij aankomst in ons nieuwe lichaam en de zelf dat we hebben uitgekozen om het leven in te ademen, openbaart zichzelf als minder dan perfect. In feite zien we het als lelijk; er is iets niet helemaal juist met onze aanwezigheid, we passen er niet in. We volgen de menigte ook al zijn we geen kopie van alle anderen. Ironisch genoeg lijken we dit allemaal te ervaren, toch houden velen zichzelf lang voor de gek door te denken dat ze een soort homogeen aantal zijn om toe te voegen aan de bevolking.
We kunnen misschien liefde en affectie hebben gehad door één of twee mensen zoals de adoptieve moeder eend die niet zal stoppen om ons te beschermen, maar de waarheid is dat zij zelfs in haar eigen karmische valkuilen leeft. Uiteindelijk willen we opnieuw aansluiten of herontdekken van de hogere liefde waar we echt horen.
De verbinding is verbroken; we zijn afgesneden van alle waarheid en zijn in een koude rivier geworpen zonder enig idee van de vergankelijkheid van onze situatie. We worden verzwolgen door eenzaamheid. Het erop houdend dat we worden gemeden en we laten onze integriteit herhaaldelijk varen. Onze onschuld is verloren gegaan; we worden zelfbewust van onze authenticiteit die afbreekt. We volgen de kudde en doen alsof we daarin passen.
Het Ontkennen Van Zijn Ware Natuur
Zodra de verbinding is verbroken en zijn minderwaardigheid als waarheid accepteert, wordt de ontkenning van zijn ware aard gewoon. Het vindt vrede in zijn eigen vernietiging en de acceptatie van de illusie die het heeft gecreëerd. Het is jarenlang wandelend, verloren en verzwakt in een diepe lijden, verteerd door zijn eigen ego en zijn eigen ellende. Toch probeert het zich aan te passen, en elke poging om zich te mengen in de menigte begint opnieuw wanhopiger te voelen.
De Transformatie Begint
Ondanks het ervaren van twijfel in relatie tot zijn ware aard, zoals het Eendje groeit, wordt het meer en meer verteerd in ellende. Hopeloosheid bij de verschillende gemeden pogingen om ergens in te passen en een connectie te maken. Ondanks een paar avonturen onderweg, na te doen alsof je iemand bent die je in werkelijkheid niet bent. Valt het Eendje gevoelloos over in wanhoop, berust in zichzelf gekeerd. Het geeft op en maakt geen verbindingen meer, in plaats daarvan leeft het een leven van eenzaamheid; het lot van de minderwaardigheid. Het verbergt zich in het riet, afwerend zonder vorm van oogcontact, sluipt rond en gedraagt zich het alsof het wachtende is om te gaan sterven.
Plotseling, op een dag wanneer de laatste pijn voor het leven eindelijk zijn lichaam lijkt te hebben verlaten en de laatste pluim donzig grijs naar beneden is gevallen, hoort het eendje een sprankelend geluid. Hij heft zijn hoofd op en ziet een prachtig schepsel, in tegenstelling tot iets wat die ooit eerder heeft gezien; lange nek, witte veren, de belichaming van genade. Dichterbij zwemmend ziet hij de zwanen niet alleen van dichtbij, maar vangt ook een glimp op van zijn eigen reflectie, een die hij zo lange tijd heeft genegeerd dat hij vergeten was dat hij er een had. Alleen om te ontdekken dat hij er precies hetzelfde uitzag als degene ervoor. Terwijl ze de lucht in vliegen, spreidt het eendje; nu een zwaan zijn vleugels uit en voegt zich bij hen, met de kennis dat het altijd mooi was, stroomt het terug instaat zijn authentieke zelf te om armen en voor eens en voor altijd in vrede met zichzelf te zijn.
De Moraal
De moraal van dit verhaal, ondanks al het voor de hand liggende, moet hij zeker zijn en niet alleen onthouden dat we pure liefde zijn en op een dag weer bij ons hogere zelf zullen komen, maar ook om te genieten van onze ‘lelijkheid’. Spiritualiteit helpt ons om er zeker van te zijn dat op een dag ons lijden voorbij is. Neem het leven in zijn onvolmaaktheid, want ook dat is even vitaal als de gelukzaligheid. Doorzettingsvermogen en geloof helpt ons de illusie van ‘tijd’ te transcenderen en te verbinden in aanvaarding van de vergankelijkheid.
Onze ‘kudde’ is geen specifieke groep mensen of een stukje land, maar het universum en de oneindige schepping in zijn geheel. Noch is de zwaan ‘hoger’ of ‘lager’ dan de eenden, maar dezelfde uitdrukking van het goddelijke eenheid dat naar zichzelf kijkt. Boven alles lijkt dit diepzinnige kleine verhaal ons te vertellen dat in dit pad van het meeste lijden; van lelijkheid, eenzaamheid en minderwaardigheid het meester pad naar verlichting schuilt. Hoe dieper de stroming, hoe hoger de piek. Als je diep in jezelf op zoek zult gaan maak je opnieuw weer contact met de universele liefde die rust zal brengen op je verdere levensweg.