BEYAZ ODA
Beyaz oda beni resmi olarak 1,5 yıldır gayrıresmi olarak ise ömrümün tamamını içinde bulunduran oda.İlk geldiğim gün aklıma geldi elimde sanki bi daha geri dönmeyecekmişim gibi dolu 2 bavul aklımda ise evden ayrılmama üzülen daha 7 yaşındaki kardeşim ve annem vardı niye böyle olmuştu ki daha önce de ayrılmıştım evden ama bu farklıydı çok daha uzun ve toplum için mühim bir yoldu. Bi taraftan artık özgürüm yeni bi başlangıç yapacam diyordu ergen ben,ssk dan emekli olmuş ben ise üzgündü şimdi ne gerek vardı ki ailemden ayrı olmaya,sebebini toplumun belirlediği bir yere gelmeye diyip duruyordu.4 kişi beraber kalacaktık bu beyaz odada daha önce hiç görmediğim tanımadığım eski deyişle huyunu suyunu bilmediğim 3 kişi.ilk gece hiç yalnız kalmadım saman alevi gibiydi bi anda parladı ve söndü pek bişey kalmadı aklımda o yüzden gelelim herşeyin açığa çıktığı ikinci güne 3 kişide yoktu bi ben vardı bide yarım paket sigaram maddi boyutu buydu ama bide insanın içindekiler var ne olduğunu kestiremediği her an bizi takip eden duygular.Hazır odada kimse de yok diyip zihnimden çıkıp karşıma oturdular her biri birer sigara yaktı oda duman altı oldu her duman gözüme kaçıp ağlatıyordu beni ilk defa yalnızlığım ile tek başıma kalmadım ki niye böyle oldum demeye bile fırsat bırakmıyorlardı sanki yeter artık artık kontrol bizde biz konuşacagız sen dinleyeceksin diyorlardı ben ise mahur bi şekilde boyun eğdim.Şaçmalıklar ile doldu dolaştı çoğu insana göre oda,bana göre ise hayaller ama kırık hayaller ile doldu,gözyaşlarım onları suluyordu ve o kadar etkiliydi ki boy atıp duruyordu bu kırık hayallerimin kökleri.Balta girmemiş ormanlara döndü beyaz oda biraz zaman sonra bende iyice kaybolmuştum.Ormanda kayboldun mu yönümü nasıl bulabirdim ki diye düşünüp durdum resmi olan tarihlere göre 1,5 yıldır.Düşünüp bulunacak bir tarafı yok bu çıkmazın diye düşüne durdum.Bugün ise öğrendim kutup yıldızı her zaman kuzeyi gösterir nasıl mı öğrendim ışıltısından orman haline gelen bu beyaz oda uzun süredir karanlıktı ama bi parıltı büründü yükseklerden o kadar ihtişamlıydı ki bu parıltı bi an hücrelerim bile durdu vücüdüm kanı senin ışığın ile pompalıyordu çünkü kalp asıl görevini bulmuştu artık ona saçma geliyordu yaşamsal failiyetlerde bulunmak.Beynimden ise hayır gelmezdi,zaten bilinçaltım tarafından esirdi uzun zamandır.Benden öncede bu beyaz odada çok yaşantı hayal kırıklığı mutluluk oldu onların bi çoğu saklanmış bi tarafa dışarıya çıkmaya korkuyorlar belki bi kaç tanede olsa özgürlüğüne kavuşan olmuştur bu beyaz odada.Tek soru ben çıkabilecek miyim bu beyaz odadan yoksa saklanıp duracak mıyım diğerleri gibi dedim dün gece,bu gece ise senin ışığını takip edersem çıkıp gidebilirim özgürlüğüme dedim yine bir ihtimalsizlik yine yarım kalmak üzere başlamış bir hikaye.....
