hesabınıbilen

Modern Anadolu Erkeği

[irechner]

[irechner]

[irechner]

Rahatlama adlı rahatsızlığım

Bizim gibilerin sıkıntısı belli biz derken ben ve benim gün içinde girdiğim karakterler. Çok iyi bir karakter oyuncusu olduğumu sonra anlatırım şimdi asıl konumuza dönelim derken konunun ne olduğuna dahil bir fikrim yok içimden geldiği gibi yazıp rahatlamanın peşindeyim. Güya biz zeki,egoist,herşeyi bilenleriz ya bu durumları beyin hazretleri gururuna yediremiyor olanda bize oluyor. Başka bir açıdan baktığımızda ise beynim bir suçu yok tüm suç insani olan duygularda yani rasyonel ve irrasyonel çatışmasına maruz kalıyoruz. Benim harika iradem ise bu duruma nasıl el atıyor beyni yüksek dozda kullanma kararı alarak benim mütevazi ama öyle davranmayan beynimi yakıyor sonra niye uykusuz geceler,yok neyin var senin? İyimisin? gibi sorulara maruz kal kamuoyu tarafından kontrol tamamen duyguların eline geçsin ama bu geçiş ihtilal gibi darbe gibi değil bunu belirtme sebebim duygular hep ezilen olmuştur onlar yapsa yapsa ihtilal yapar. Netice olarak bizden bu düzlemde pek bişey beklemeyin. Bizdeni açıkladımda sizi açıklayamadım

[sokaktakiduvar]

#sokaktakiduvar

[sokaktakiyazar]

Çevren çok kalabalık olabilir, gün içinde yalnız hissetmezsin,ama akşam olunca herkes evine gider yalnız kalırsın.

[sokaktakiyazar]

Gördüğüm en iyi tweetlerden birisi!

[irechner]

Havadan sudan

Havanın en az bizim kadar kararsız olduğu aylardaydık.Birimiz hariç hepimiz kararsızlığımızı havaya bagliyorduk.Belkide bahane edip duruyorduk.Birimiz hariç hepimiz dedik ama hangi birimiz tahmin etmekten korkup istemiyorduk neden mi? Çünkü onun kim olduğunu bilirsek dışlamak zorundaydık dışlamayıpta ne yapacaktık ki? Başka çaremiz yoktu ya bizede bulaşırsa bu kararsızlığın sebebini sorgulamak.Hayır bunun altında ezilirdik taşıyamazdık düşünün yıllarını öylesine geçip gitmesini bekleyen bizleri,yıllardır kaçtığımız cevabını bulmaktan korktuğumuz herşey ile başbaşa kalacaktık herşey derken gerçekten herşey.Yıllardır o kadar güzel oynuyorduk ki bu kurduğumuz oyunu kaçıp duruyorduk gerçeklerden ölüme kadar süren yıllarda.Şimdi bir kişi içindeki kararsızlığı sorguladığı için oynadığımız oyun son mu bulacak?Bir kişi yüzünden herşey ile başbaşa mı kalacak bu kadar insan?Bir insan herşeyi değiştirebilir mi?Zamandan başka ne cevaplaya bilir ki bu soruları….

[irechner]

BEYAZ ODA

Beyaz oda beni resmi olarak 1,5 yıldır gayrıresmi olarak ise ömrümün tamamını içinde bulunduran oda.İlk geldiğim gün aklıma geldi elimde sanki bi daha geri dönmeyecekmişim gibi dolu 2 bavul aklımda ise evden ayrılmama üzülen daha 7 yaşındaki kardeşim ve annem vardı niye böyle olmuştu ki daha önce de ayrılmıştım evden ama bu farklıydı çok daha uzun ve toplum için mühim bir yoldu. Bi taraftan artık özgürüm yeni bi başlangıç yapacam diyordu ergen ben,ssk dan emekli olmuş ben ise üzgündü şimdi ne gerek vardı ki ailemden ayrı olmaya,sebebini toplumun belirlediği bir yere gelmeye diyip duruyordu.4 kişi beraber kalacaktık bu beyaz odada daha önce hiç görmediğim tanımadığım eski deyişle huyunu suyunu bilmediğim 3 kişi.ilk gece hiç yalnız kalmadım saman alevi gibiydi bi anda parladı ve söndü pek bişey kalmadı aklımda o yüzden gelelim herşeyin açığa çıktığı ikinci güne 3 kişide yoktu bi ben vardı bide yarım paket sigaram maddi boyutu buydu ama bide insanın içindekiler var ne olduğunu kestiremediği her an bizi takip eden duygular.Hazır odada kimse de yok diyip zihnimden çıkıp karşıma oturdular her biri birer sigara yaktı oda duman altı oldu her duman gözüme kaçıp ağlatıyordu beni ilk defa yalnızlığım ile tek başıma kalmadım ki niye böyle oldum demeye bile fırsat bırakmıyorlardı sanki yeter artık artık kontrol bizde biz konuşacagız sen dinleyeceksin diyorlardı ben ise mahur bi şekilde boyun eğdim.Şaçmalıklar ile doldu dolaştı çoğu insana göre oda,bana göre ise hayaller ama kırık hayaller ile doldu,gözyaşlarım onları suluyordu ve o kadar etkiliydi ki boy atıp duruyordu bu kırık hayallerimin kökleri.Balta girmemiş ormanlara döndü beyaz oda biraz zaman sonra bende iyice kaybolmuştum.Ormanda kayboldun mu yönümü nasıl bulabirdim ki diye düşünüp durdum resmi olan tarihlere göre 1,5 yıldır.Düşünüp bulunacak bir tarafı yok bu çıkmazın diye düşüne durdum.Bugün ise öğrendim kutup yıldızı her zaman kuzeyi gösterir nasıl mı öğrendim ışıltısından orman haline gelen bu beyaz oda uzun süredir karanlıktı ama bi parıltı büründü yükseklerden o kadar ihtişamlıydı ki bu parıltı bi an hücrelerim bile durdu vücüdüm kanı senin ışığın ile pompalıyordu çünkü kalp asıl görevini bulmuştu artık ona saçma geliyordu yaşamsal failiyetlerde bulunmak.Beynimden ise hayır gelmezdi,zaten bilinçaltım tarafından esirdi uzun zamandır.Benden öncede bu beyaz odada çok yaşantı hayal kırıklığı mutluluk oldu onların bi çoğu saklanmış bi tarafa dışarıya çıkmaya korkuyorlar belki bi kaç tanede olsa özgürlüğüne kavuşan olmuştur bu beyaz odada.Tek soru ben çıkabilecek miyim bu beyaz odadan yoksa saklanıp duracak mıyım diğerleri gibi dedim dün gece,bu gece ise senin ışığını  takip edersem çıkıp gidebilirim özgürlüğüme dedim yine bir ihtimalsizlik yine yarım kalmak üzere başlamış bir hikaye.....

[irechner]

karmaşa

bugün içimden okumak gelmiyor hep yazmak geliyor ama sayfalarca o kadar sayfa ki ruhum kalem ile bir olup sayfaların her karışına işlenmeli o kadar yazmalıyım ki zihnim senden başka herşeyi boşaltmalı yıllardır içimde biriktirdiğim anılar bir tek seninle var olmalı