bir ev
Dışı kül içi dumanlı,
Ses sesi duymuyor,göz gözü görmüyor.
Kimse kimseye ulaşamıyor,eller kavuşamıyor.
Kişiler kelimeler tarafından can veriyor.
Camları isli parkeleri tozlu,
Yürümeye mecal kalmamış.
Ciğerlere duman hücum etmiş.
Beden kontrolsüz hareket ediyor.
Merdivenler kırık,emniyetsiz.
Her adımda yaşamdan bir gün eksiliyor,
Kalemin mürekkebi bitiyor
Beni acılarımla baş başa bırak.
Hissiz duvarları,boş portreleri.
Koridorlar barut ve papatya kokuyor.
Kan damardan şelale gibi akıyor
Şarkılar yarıda kesilip,rehin ediliyor.
Kırık ayna ve bir kadın.
Kemikleri çıkmış,zayıflıktan yorgun düşmüş.
Çaldığı silahı elinde,aynaya bakıyor.
'Öleceksin.'
Yanık kokan evi silah sesi şenlendiriyor.
Kadının kalbine mermi saplanıyor ve balıklar kaçıyor.
Kül yutmuş eşyalar yanıyor,
ve yazar acı içinde kıvranarak ölüyor.
