#boluda

[iwolf-you]

no sé, solo quería dejar estas fotos acá

[uraniumbunny]

hola, sí, tengo una duda existencial. Veamos qué dice la estadística (?)

Personas que les atraen los genitales "femeninos":

"Me encanta

chupar/comer todo (orto+concha)"

chupar/comer sólo concha"

chupar/comer sólo orto"

ninguna (me da asquito)"

ninguna (no me animo/tengo miedo/vergüenza de hacerlo mal)"

Voting ended onApr 21

Bueno, eso. Gracias 💕

Voten, che. No sean tímidxs!!!✨💕

hagámoslo por la ciencia (?)

Para quien no entienda:

concha: la puchaina, vulva, chochis, la coneja.

orto: el asterisco, el culo, el poto, el ocote.

[ayseegulce]

Kış gelir geçer de,

Yeter ki,

Yüreği soğumasın insanın,

İçi üşümesin ....!

T.Tuğba Baş.

[cydenn]

Subi videoss en tistos y alos tanto tiempo

[sqrenisima]

M siento re fracasada por estar re vicia al brawl stars

[ttmeikott]

un día estás enamorada y al otro estás tirada en el piso del baño tiritando sin poder parar de llorar, pensando que no vas a salir de esa.

[gurbet1616]

#bolu#acı #yas:Güzel Bolumuza geçmiş olsun. Yakınlarını bu elim yangında kaybedenlere sabırlar, Vefat edenlere Allah’tan rahmet diliyorum.

[halimecan-pr]

Bugün Bolu Kartalkaya Kayak Merkezi'ndeki bir otelde meydana gelen yangın nedeniyle büyük bir üzüntü içindeyim. Hayatını kaybeden vatandaşlarımıza Allah’tan rahmet, kederli ailelerine sabır ve başsağlığı diliyorum. Yaralı vatandaşlarımıza ise acil şifalar temenni ediyorum. Bu tür acı olaylar hepimizi derinden etkiliyor ve insanlık adına büyük bir kayıp. Tüm Türkiye’nin başı sağ olsun.

Ama bir soru var ki, hep kafamı kurcalıyor: Neden hep bunlar Türkiye’de oluyor? İnsan canı bu kadar ucuz mu? Ne zaman akıllanacağız, ne zaman ders çıkaracağız? Her geçen gün daha fazla can kaybı, daha fazla acı… Ama aynı hataları yapmaktan asla vazgeçmiyoruz. Sadece bir trajediden diğerine geçiyor, derin yaralarımızı bir kenara bırakıp hayatımıza devam ediyoruz.

Bizi kim döndürecek bu yanlıştan? Her defasında "Bir şeyler değişmeli" diyoruz, ama ne yazık ki, bir adım ileri gitmek yerine hep aynı noktada dönüp duruyoruz. Her kayıptan sonra kısa süreli bir hüzün, ardından eski alışkanlıklarımıza geri dönmek… Bu, sadece bireysel değil, toplumsal bir sorumluluk. Her birimizin bu sorumluluğa sahip çıkması gerekiyor.

Kendi hayatlarımızı ve başkalarının hayatlarını korumak, sadece bireysel önlemlerle değil, toplumsal bir bilinçle mümkün. Bu tür acıların bir daha yaşanmaması için ne kadar daha gözlerimizi açmamız, ne kadar daha kalbimizi, vicdanımızı dinlememiz gerekiyor? Bizim bu ülke olarak bir şeyleri değiştirebilmemiz için önce vicdanlarımızı uyandırmamız, sonra da bunun için birlikte hareket etmemiz şart. Canlarımız değerli, bu ülkenin insanları değerli.

Akıllanmak için daha kaç can feda olacak?