#brandpunt

[sirisastensomeren]

Lotgenotencontact AIC de Peel afgelast

Lotgenotencontact AIC de Peel gaat op woensdag 25 maart niet door.

[nvdv17-blog]

Brandpunt Special - 18 juni 2017

[javydesign]

From #Salonedelmobile to #Breda #Centauri displayed at @creativeuseoftechnology #brandpunt #javydesign

[mirjamprenger]

De Bidault-affaire

Op 9 maart 1963 wilde de redactie van KRO’s actualiteitenrubriek Brandpunt een interview met de omstreden Franse politicus Georges Bidault vertonen. Bidault was een controversiële conservatieve Franse politicus, die zich fel had gekeerd tegen president Charles de Gaulle’s politiek inzake de Algerijnse kwestie. Omdat hij in verband met zijn uitspraken en zijn banden een rechts-extremistische terreurorganisatie in Frankrijk een gezocht man werd, vluchtte Bidault naar het buitenland, alwaar de BBC hem begin 1963 wist op te sporen. Het BBC-interview leidde tot veel verontwaardiging in Frankrijk, aangezien Bidault bedreigingen aan het adres van De Gaulle uitte.

De zaak kreeg veel publiciteit en het NTS Journaal zond enkele flitsen van het omstreden interview uit. Omwille van de actualiteit was de Brandpunt-redactie van plan het gehele interview in haar uitzending vertonen. Maar de Nederlandse regering greep in, aangezien De Gaulle juist die maand een bezoek aan Nederland bracht en het kabinet wilde vermijden dat de verhouding tussen Frankrijk en Nederland ernstig verstoord zou raken.

Kabinetsleden dreigden met het nemen van “maatregelen” indien de KRO toch tot uitzending over zou gaan. Daarop besloot KRO-voorzitter Harry van Doorn de vertoning van het vraaggesprek niet door te laten gaan. Maar wel onder groot protest. De kijkers die op die avond voor Brandpunt inschakelden, kregen de KRO-voorzitter zelf op het scherm te zien die zijn bezwaren tegen de ingreep uiteen zette. Een fragment uit zijn toespraak is hier te beluisteren.

“Regering breidelt de TV-publiciteit”, kopte het Limburgs Dagblad daags daarna. Ook in andere kranten overheerste de verontwaardiging. Het optreden van de regering leidde tot een debat in de Tweede Kamer en een meerderheid van de partijen veroordeelde het ingrijpen van de regering.

[mirjamprenger]

Bisschop Bekkers doorbreekt taboe op geboorteregeling in Brandpunt

De populaire Brabantse bisschop W.M. Bekkers trad al vanaf de start van KRO’s actualiteitenrubriek Brandpunt in 1960 geregeld op in het programma. Gekleed in bisschoppelijk ornaat, sprak hij op gemoedelijke en toegankelijke toon over onderwerpen die doorgaans aan geloofskwesties gerelateerd waren. Na de vernieuwing van Brandpunt in 1962 stemde Bekkers in met het voorstel om zijn toespraken veel meer af te stemmen op de actualiteit.       

Een actuele kwestie diende zich aan toen de pil als anticonceptiemiddel in april 1963 op de Nederlandse markt kwam. Bekkers, die aanvankelijk de mening was toegedaan dat gehuwden zich van elke vorm van geboorteregeling dienden te onthouden, was tegen het einde van de jaren vijftig door gesprekken met echtparen op dat punt van inzicht veranderd. Het was naar zijn oordeel aan de echtparen zélf om te beslissen wat Gods roeping voor hen betekende. De bisschop was zeer stellig in het benadrukken van de persoonlijke verantwoordelijkheid van gehuwden inzake gezinsplanning want, zo concludeerde hij, “dat is hun gewetenszaak, waarin niemand treden mag”.         

Met zijn toespraak, uitgezonden in de Brandpunt-uitzending van 21 maart 1963, doorbrak de bisschop duidelijk een taboe: hij maakte als lid van het episcopaat het onderwerp geboortebeperking bespreekbaar in katholieke kring. En hij legde de verantwoordelijkheid voor die geboorteregeling bij de echtparen en niet bij de kerk, wat veel katholieken als bevrijdend ervoeren.

De toespraak van Bekkers was groot nieuws, ook internationaal, en leidde tot uitgebreide discussies binnen de katholieke wereld. Volgens diverse historici effende Bekkers’ toespraak de weg voor de snelle en spectaculaire fertiliteitsdaling onder Nederlandse katholieken vanaf de jaren zestig.

De gehele toespraak is hier te zien.

[mirjamprenger]

Nooit heeft de Nederlandse televisie zijn incompetentie op het gebied van de snelle, actuele nieuwsvoorziening zozeer bewezen als op deze avond.

Dat schreef de woedende televisierecensent van De Telegraaf in 1963 de dag na de moord op de Amerikaanse president John F. Kennedy. De Nederlandse televisieverslaggeving was de avond daarvoor in de ogen van veel kijkers ernstig tekort geschoten. Zeker in de ogen van de recensent, die stelde: "Op een ogenblik als deze blijkt het toch weer duidelijk: de Nederlandse radio en televisie verkeren ondanks alle moeite, ondanks alle gewichtigheid, nog in een amateuristisch stadium."

Het bericht van de aanslag werd op 22 november 1963 om kwart voor acht ‘s avonds bekend in Nederland en om acht uur was duidelijk dat Kennedy dood was. Bij aanvang van het NTS Journaal van acht uur meldde de nieuwslezer wel kort dat er een aanslag was gepleegd, maar vervolgens ging de geplande uitzending gewoon van start, met onder meer een reportage over prins Bernhard bij een postduivententoonstelling.

Ook het aansluitende Brandpunt reageerde traag. Na een kort commentaar op de aanslag, werd een geprogrammeerd filmpje over India vertoond. Pas om half tien ‘s avonds besloot men het programma af te breken en alleen nog maar het laatste nieuws door te geven. Dat was bijna twee uur nadat bekend was geworden dat de Amerikaanse president was overleden. Een reconstructie van die televisie-avond is hier te zien.

Een golf van kritiek barstte los naar aanleiding van deze inadequate verslaggeving. Kranten hekelden “het spectaculair en droevig falen” van het NTS Journaal en bogen zich over de “notoire onbekwaamheid” die de Nederlandse televisie als geheel bij de nieuwsvoorziening liet zien.

De Amerikaanse televisie deed wel live verslag van het moment van bekendmaking van de dood van Kennedy. Televisiejournalist Walter Cronkite leest hier het bericht voor.

[mirjamprenger]

Cinq colonnes à la une

Het Franse Cinq colonnes à la une (RTF) was een van de eerste serieuze actualiteitenrubrieken in Europa. Gestart in 1959 door drie journalisten van naam – waaronder Pierre Lazareff, de redactiechef van de populaire krant France-Soir – en duidelijk geïnspireerd op het Britse Panorama, nam het magazine het innovatieve concept over van de onderzoekende journalist die verslag deed van zijn bevindingen. Het buitengewoon populaire programma werd geroemd en gevreesd om zijn vrijmoedige, kritische en onafhankelijke houding, maar al was er wel – zoals bij meer programma's van de Franse staatsomroep – sprake van enige controle van hogerhand.           

De kracht van het programma lag vooral in de buitenlandse reportages. In de periode 1959-1962 confronteerde Cinq colonnes à la une via vele reportages over de Algerijnse oorlog de Franse kijkers met de minder fraaie kanten van de strijd. Daarmee wist het programma twijfel te zaaien over de juistheid van het Franse beleid aldaar.

In Nederland lieten de redacties van zowel Brandpunt als Achter het nieuws zich inspireren door de Franse actualiteitenrubriek. Beide programma’s zonden ook af en toe reportages van Cinq colonnes à la une uit.

Een korte compilatie van de actualiteitenrubriek is hier te zien. Het Franse programma werd in 1968 na een conflict gestaakt. Meer informatie over het programma is hier te vinden.

[mirjamprenger]

Begintune Brandpunt

De begintune van een televisieprogramma vormde een belangrijk herkenningsteken. De begintune van actualiteitenrubriek Brandpunt was een combinatie van de drumslagen uit Stan Kentons Artistry in Percussion, gespeeld door Pete Rugolo en zijn orkest, en de trompetstoten uit African Waltz van Johnny Dankworth and his Orchestra.

De tune kan je hier beluisteren.