Hannelore Goeman, Nieuwkomer in het Brussels Parlement
Hannelore Goeman (31) heeft er zin in. Het kersvers parlementslid volgt Elke Roex op die zich voltijds toelegt op haar schepenambt in Anderlecht. ‘Ja, ik ben blij en helemaal klaar om mij te smijten voor Brussel’ (schaterlach).
Hannelore Goeman: ‘Ik interesseer me al heel lang voor politiek. Ik was – nog altijd trouwens – grote fan van Frank Vandenbroucke als we thuis naar de ‘Zevende Dag’ keken. Hoe hij op kalme, intelligente maar bevlogen manier ongelijkheden aan de kaak stelde, geweldig! Pas toen ik in Brussel kwam wonen werd ik lid van sp.a. In een stad als deze is het moeilijk om niet sociaal bewogen te zijn. Er gaat zo veel potentieel uit van deze stad. Tegelijkertijd springt de miserie je soms in het gezicht. Om maar te zwijgen over de armoede die achter de gevels schuilt. Ik wil mij engageren.’
Logische keuze
En dus was sp.a een logische keuze voor Hannelore. ‘Ik geloof in de pijlers van het socialisme: solidariteit en herverdeling van de rijkdom. sp.a is de partij die strijdt voor een meer rechtvaardige samenleving waarin iedereen een kans krijgt om iets te maken van zijn leven. Dat is voor mij de essentie, daar wil ik mij voor inzetten. Die rechtvaardigheid gaat over het herverdelen van wat we vandaag hebben. Ik denk dat het daar serieus fout loopt. Mensen die veel hebben worden steeds rijker, aan de andere kant vallen alsmaar meer mensen uit de boot.
Probeer als alleenstaande moeder vandaag maar eens rond te komen: dure kinderopvang, torenhoge huurprijzen, stijgende elektriciteitsrekeningen… Een eerlijkere fiscaliteit is daarom echt een noodzaak: alleen zo houden we ons onderwijs en sociale voorzieningen betaalbaar zodat ook mensen die minder chance hebben vooruit kunnen. Zodat die alleenstaande moeder zich een deftige woning kan permitteren en haar kinderen hopelijk verder kunnen studeren.’
Dromen van een solidaire en leefbare stad
Hannelore Goeman: ‘Ik ben vooral bezig met de toekomst van Brussel en hoe sp.a daar mee vorm kan aan geven. Ik droom van een meer solidaire en leefbare stad. Het is geen geheim dat sp.a al jaren pleit voor meer solidariteit tussen de gemeenten. Wij willen dat de stad georganiseerd wordt op het niveau van het gewest want dat is voor ons de stad, één stad. Fuseer dus de OCMW’s om de solidariteit tussen gemeenten te versterken. Ik vind ook dat elke Brusselaar recht heeft op een propere, duurzame en veilige stad. Ik maak mij bijvoorbeeld zorgen over het fijn stof in Brussel. Laten we dààr al eens werk van maken om de stadsvlucht tegen te gaan. Het is gewoon onverantwoord om kinderen te laten opgroeien in een vervuilend klimaat. Dus blijven investeren in openbaar vervoer, meer mensen overtuigen om de fiets te nemen, en zorgen voor extra groen.’
Zorg voor alle Brusselaars
Een belangrijke uitdaging waar Hannelore zich voor wil inzetten is een kwaliteitsvolle en betaalbare zorg voor alle Brusselaars. ‘Na de 6de staatshervorming zijn er heel veel cruciale bevoegdheden naar de gewesten gegaan: kinderbijslag, ouderenzorg, ondersteuning van mensen met een beperking. Vandaag is Brussel zelf aan zet om te bepalen hoe de zorg van de toekomst er zal uitzien, en wat mij betreft moet de focus liggen op kwaliteit en betaalbaarheid. Bovendien hebben we een historische kans om de kinderarmoede in ons gewest aan te pakken, dat moet het uitgangspunt zijn bij het uitwerken van ons eigen systeem van kinderbijslag.’
Hoop voor onze jongeren
Hannelore: ‘Dat brengt me bij de jeugd. We moeten hoop bieden aan onze jongeren, nu meer dan ooit. Brussel is het jongste gewest van België, 1 op 3 is jonger dan 30. Er gaat een gigantische kracht uit van Brussel, er is heel veel talent. Maar we zullen nog meer moeten investeren om jongeren de kans te geven dat talent te ontdekken en te ontwikkelen. En dus is er meer geld nodig voor het Brusselse onderwijs, we moeten extra middelen voorzien voor begeleiding van schoolverlaters en jonge werkzoekenden in hun zoektocht naar een baan. Deze stad zit vol creatieve geesten, maar ze krijgen te weinig kansen om hun plannen en hun ideeën te verwezenlijken. Ik wil trouwens zoveel mogelijk luisteren naar jongeren zélf, naar wat hen bezighoudt, waar ze van dromen. En als het even kan, intussen ook proberen hen te overtuigen van het belang van politiek. Veel jongeren vinden politiek een ver-van-hun-bed-show, terwijl het zo belangrijk is dat hun stem gehoord wordt. Volgens mij hebben veel Brusselse jongeren al lang begrepen hoe het Brussel van morgen er moet uitzien: divers, solidair en tolerant. Hoog tijd dat ze hun plaats aan de politieke tafel opeisen!’
