#cm-psycho

[rig0]

congratulations, van! you made it hehe kahit na naiiyak ka na noon sa thesis mo. hindi na kita bibigyan ng kung ano ano dahil kota ka na sa akin (joke) enjoy!

thanks din at nagamit mo yung final draft namin sa thesis naks kala ko itatapon mo dahil sa mga away natin ih hahaha. labyu!!

[siemsayko]

Sa ngalan ng ama, ng anak, ng espiritu santo... Sa ngalan ng ama, ng anak, ng espiritu santo... and lahat ay magsabi ng-

nang salitang lagi mong binibigkas sa huli, sa huli kapag kailangan mo na lamang sumang-ayon, kapag kailangan mo na lang matapos, sa huli kapag kailangan mo na lang maniwala, kapag kailangan mo na lang magtiwala. sa huli kapag kailangan mo na lang ng kakapitan, kapag kailangan mo na lang ng malalapitan.

Hindi ka bobo, ngunit isa kang mangmang. Sa paanong tinuran mo ang salitang iyan ng walang laman. Dahil hindi mo naman alam, hindi mo inaalam, ang kahulugan ng apat na letrang gasgas na. sa bawat pagbuka mo ng iyong bibig sa kalagitnaan ng iyong mga pasanin sa madilim mong kalangitan.

Hindi ka dapat makisang-ayon sa marami, sa kung paanong angkinin nila ang mga salita,  sa pamamagitan ng pag-amin. Sa pag-amin ng kasalanan, na sa paulit-ulit na ginagawa’y paulit ulit ring ginagasgasan ang bawat letra. sa salitang hindi naman sa atin... ngunit madalas nating gamitin... At gagamitin at gagamitin hanggang mawala ang kabuluhan sa pagitan ng pananalangin..

Sa ngalan ng ama, ng anak, ng espiritu santo... and lahat ay magsabi ng- “Amen”

[siemsayko]

Maduga ang mundo.  Mandaraya ang tadhana Maloko ang mga tao At ikaw sa huli’y madadapa.

Maduga ang mundo Mandaraya ang tadhana Maloko ang mga tao at gagawin kang makasalanan.

Maduga ang mundo. Sasaktan ka sa paarang ‘di mo alam Pagsisinungalingan ka. At oo, magiging tanga ka.

Mandaraya ang tadhana. Paaasahin ka. Mabulaklak ang kanyang mga salita ngunit sa huli ikaw pa ri’y mag-isa.

Maloko ang mga tao. Kailangan mag-ingat ka. Bukas mahal ka niya Sa susunod na araw, wala na siya.

At sa huli ika’y madadapa, Nang sa kadahilanang ‘di mo tiyak Bubuuin mo uli ang iyong sarili. at doon ka iiyak.

Maduga ang mundo.  Mandaraya ang tadhana. Maloko ang mga tao. At ikaw sa huli’y madadapa.

[siemsayko]

Nagising ako ng isang umaga. Unti unting binuka ang matang bakas ang mga natuyong luha. Walang pinagbago, wala pa ring pagbabago. Mahal, nasaan na ang dating tayo?

Nagising ako ng isang umaga, sa ingay ng mga tahimik na naguunahang prisensya mo sa isipan, sa panaginip, sa aking imahinasyon. Bumangon at nag-unat, nagligpit at naghagilap ng pagkaing makapagpapalimot sa’king pagbangon na para bang nasa tabi lamang kita kahapon. Naligo’t nagbihis, ginawa ang dapat gawin sa maghapon. Hindi ka pa rin naalis sa isipan kahit ika’y matagal ng naglaho. Minsa’y nakitang nakatulala sa isang silid. Oo at ikaw pa rin ang aking iniisip. ‘Di mawari’t ika’y laging nasa panaginip Panaginip nga ba o kahibangan habang gising. Mag-aalas syete na’t malapit ng dumilim. Ilang oras ring naghintay na presensya mo’y darating. Nalalapit na ang oras na ako’y matutulog na muli ngunit wala ka pa rin sa aking piling. Tila nakalimutan mo na atang bumalik  sa kamang ating hihigaan pang muli sa mga unan na sasaluhan nating yakapin sa mga yakap mo’t halik na darampi sa akin. Inaantok na ko... Humihikab na’t malapit na ata akong makatulog. Mahal, bakit tila ika’y nakalimot? Ang susi ay naroon ng paso sa gilid Naroon rin sa tabi na yun, ilaw mo para sa dilim Ipapaaalala ko muli sayo ang pagpasok mo sa buhay kong dating tahimik Ipapaalala ko muli sayo kung paano nagliwanag aking madilim na paligid Hinding hindi ako magsasawa hanggang sa ika’y bumalik Hinding hindi ako magsasawa hangga’t wala ka saking piling Hinding hindi ako magsasawa... kahit na ako pa’y makatulog nang muli.. O managinip pang muli ng mga masasayang sandali.

Nagising ako ng isang umaga. Unti unting binuka ang matang bakas ang mga natuyong luha. Walang pinagbago, wala pa ring pagbabago. Mahal, naasan na ang dating tayo?

[siemsayko]

Ganito ang buhay May darating sa ating mga tao  na pasasayahin ka sa una,  sa gitna, pero iba sa huli.  Hindi ka niya pasasayahin sa huli.  Paiiyakin ka niya. Iiwan ka niya.  Sisirain niya ang mundo mo  sa mga ala-alang masasaya  kapag naalala mo tapos iiyak ka.  Wawasakin niya ang puso mo  sa bawat araw na naaalala mo ang mga huling salita na binigkas niya “tapos na tayo”, oo tapos na.  Sasaktan ka niya  sa mga pangako na hindi siya lilisan  pero sinta nasaan ka na? Nasa iba ka na.  Hindi ka na sa akin  at kailanman hindi naging akin ka. Hindi ka naging iba sa kanila. Ganito ang buhay. Hahayaan ka niyang  saktan ng mga mabulaklak na salita na may iba’t ibat kulay Walang pasabing ilalagay  ang buhay at kaluluwa mo sa hukay. Kikilalanin ka ng husto  na para bang hindi niya nais na ika’y mawalay. Pasasayahin ka sa bawat sandali hanggang sa ang oras ay mamatay Kasabay ng pagpatak ng luha mo saya Pananabik sa yakap at halik niya na para bang eto’y huli na. Oo at eto’y huli na. Hindi na ikaw ang kanyang buhay. Dahil ganito ang buhay, sasaktan ka’t paiiyakin at sasabihin sa’yong wala kang halaga sa paglisan niya’y dala mo ang bigat sa bawat salita. Bakas sa isipan  ang pagkabilasa at ang pasumamo  sa sarili na iniwang walang wala Walang wala... 

[siemsayko]

Ni Minsan hindi ka tinaboy ng Pilipinas.

Kung sisimulan mo ‘ko ng mga katagang “Ayoko sa Pilipinas” Isipin mo muna kung ninais ka ba ng Pilipinas na manirahan sa kanya. Ni Minsan hindi ka tinaboy ng Pilipinas. pero bakit patuloy mo siyang tinataboy ng walang wakas? Kahit minsan hindi ka inayawan ng Pilipinas. Hindi ka niya tritrato na hindi ka niya anak. Kahit ni minsan hindi mo siya trinatong magulang. Ni hirap ka nga sundin ang kanyang patakaran ngunit wala kang narinig na kahit ano kay Pilipinas. Si Pilipinas.  Kung nakakapagsalita lang siya ay masasabi niya ang hinanakit niya sayo. Pero sa tingin ko, kahit makapagsalita pa yan, hinding hindi niya sasabiin sa iyo yon. Mahal ka ni Pilipinas.  Ayaw ka niyang nasasaktan tulad ng pananakit mo sa kanya. Inaalagaan ka niya sa paraang kabaligtaran ng pag-aalaga mo sa kanya. Pero teka, inalagaan mo nga ba siya? Si Pilipinas. Ang gusto lang niya ay maglaya. Ang gusto lang niya ay ang maglaya kayong mga mamamayan niya. Pero bakit nahihirapan siya? Siguro’t mahirap talagang lumaban ng mag-isa. Tulungan mo siya. Tulungan natin siya. Dahil tayong naninirahan sa kanya, ang siyang makakapagpalaya sa kanya. Naging tao ka at pinanganak sa mundo niya. Sa pamamalagi niya. Naging tao ka at sana ipakita mo kung paano ang isang tao’y magtanggol sa kanyang bayan. Sa bayang kanyang sinilanganan. Sa bayang hirap tumayo sa sarili niyang paanan. Naghihikahos sa pagbangon sa kahirapan. Nanlilimos sa salaping kinakailangan. Hindi mo kailangan maging sunud sunuran. Ang kailangan mo lang ay maging isang mabuting mamamayan. Maging mabuting kaibigan... Kay Pilipinas...  ang iyong bayan.

“Ni Minsan Hindi Ka Tinaboy ng Pilipinas” / cm-psycho

[siemsayko]

I miss the feeling of being in love.

i miss how someone cares a lot to me

i miss how someone kisses me passionately

i miss how someone makes my every day special

i miss how someone falls in love with me without hesitation

i miss how someone hugs me behind my back when i’m mad

i miss how someone says “i love you baby” to me out of nowhere

i miss how someone does effort to make me smile in different ways

i miss how someone can be so clingy to me either in public or private

i miss how someone gives emphasis to the meaning of love and life

i miss how someone makes me smile for each and every minute

i miss how someone holds my hands so tight so i can feel better

i miss how someone misses me for just a short period of time

i miss how someone cheer me up when i’m feeling down

i miss how someone holding me tight when i’m lost

i miss how someone understands my personality

i miss how someone appreciates my existence

i miss having someone

[siemsayko]

Magpanggap tayong hindi magkakilala. Magpapanggap akong hindi kita kilala at magpapanggap kang hindi mo ako kakilala. Magpapanggap tayong hindi tayo nagkasakitan, magpapanggap tayong hindi nagkasalubong sa daan. Magpapanggap tayong hindi nag-aalala sa isa’t isa, magpapanggap tayong walang tayong dalawa. Magpapanggap akong wala ka lang sa akin at magpapanggap kang wala lang ako sayo. Magpapanggap tayo na para bang walang iniwanang pangako. Magpapanggap tayong hindi tayo sigurado sa pagkakakilanlan, magpapanggap tayong hindi naging pamilyar kahit kailanman. Magpapanggap tayong hindi nakarinig ng kasinungalingan, magpapanggap tayong walang nakakubling kasalanan Magpapanggap tayong normal sa paningin ng iba, magppanggap tayo na para bang nagkaroon muli ng hiya. Magpapanggap tayong hindi kabisado ang bawat detalye,magpapanggap tayo na para bang magagaling umarte Magpanggap tayong walang umiyak, magpanggap tayong na lahat ay tiyak Magpapanggap tayong bago sa paningin, magpanggap tayong kunwaring walang hiniling. Magpapanggap tayong kayang balewalain ang isa’t isa. Magpapanggap tayong hindi na muling aasa. Magpapanggap tayong hindi na muli. Magpapanggap tayong hindi. Magpapanggap tayo. Magpapanggap.