Κο λά ζ /mια mίξη υλικwν/
Θα προσπαθήσω να περιγράψω τι είναι κολάζ για εμένα και για ποιον λόγο πιστεύω πως μας αφορά ο τρόπος που συμβαίνει δεδομένης της ψηφιακής δυνατότητας και πληροφορίας του καιρού. Δεν θα μπορούσα να μιλήσω για το κολάζ αλλιώς παρά παραθέτοντας σκόρπιες λέξεις που κατέγραψα, ενώ έψαχνα τις διάφορες και διαφορετικές πτυχές του. Κι αυτό διότι το κολάζ είναι βγαλμένο από τη ζωή και την ανθρώπινη ύπαρξη και τον τρόπο που η συλλογική και ατομική συνείδηση ταξιδεύει στο χρόνο. Μπορεί η φράση “βγαλμένο από τη ζωή” να ακούγεται κλισέ, αλλά στο κολάζ θεωρώ πως η κυριολεξία αυτής της έκφρασης είναι και η ουσία του. Βγάζεις κάτι από τη ζωή του. Το κόβεις, το βγάζεις, το απομονώνεις από το περιβάλλον του, το νεκρώνεις, το επεξεργάζεσαι και ύστερα το ταιριάζεις με κάτι καινούργιο και με αυτόν τον τρόπο ξαναπαίρνει ζωή.
Κολάζ είναι
συλλογή,
μνήμη,
ασυνείδητο,
αυθεντικότητα,
δανεικό,
δίκτυο,
επικοινωνία,
σύνθεση,
διασκέδαση,
χειροποίητο,
μέσο,
σκέψη,
νοοτροπία,
έτοιμο,
φαντασιακό,
φουτουριστικό,
αναγέννηση,
ανακύκλωση,
υπερβατικό,
μη συμβατικό,
ανταλλαγή,
συνεργασία,
διάλογος,
δημιουργία,
ιστορία,
ορατό,
αόρατο,
τι λέγεται,
τι είναι
Η εποχή μας προτρέπει και με κάποιο τρόπο μας επιβάλλει πρώτον να σκεφτόμαστε συνδυαστικά, περίπλοκα, κουβαλώντας το χειροπιαστό και αναλογικό βάρος του παρελθόντος και δεύτερον έχοντας συλλεκτική μνήμη να δομούμε και να εκφράζουμε το ποιοι είμαστε σε μια εποχή που η ίδια μας η ταυτότητα μας φεύγει από τα χέρια. Η πληροφορία και οι προσλαμβάνουσες είναι τόσο γρήγορες που ο μόνος τρόπος να σταθούμε στο παρόν είναι να κρατήσουμε κομμάτια από εμάς και να τα συναρμολογήσουμε, ώστε να βάλουμε μια στίξη στο τώρα μας. Ότι έχει καταγραφεί στο συλλογικό ασυνείδητο και στο ατομικό είναι μια ιστορία αμέτρητων καταχωρήσεων και επεξεργασιών που μας φέρνουν στο σήμερα και το παρόν δεν είναι τίποτε άλλο από ένα δοχείο και μια καταγραφή μελλοντικών εικόνων. Η ψηφιακή τέχνη κουβαλάει όλη την ιστορία των χρόνων που πέρασαν. Το ψηφιακό κολάζ είναι εκεί που βρίσκεται γιατί υπήρξαν άνθρωποι που έκοβαν με το ψαλίδι και έσκιζαν τους πίνακές τους για να αλλάξουν το αρχικό φωνήεν των λέξεων αποτυχία - επιτυχία. Τα χέρια μας έκτοτε προεκτάθηκαν όπως και η σκέψη μας σε ένα μέλλον που πολλά φουτουριστικά σενάρια δεν έχουν ακόμα προβλέψει. Το κολάζ περισυλλέγει τα data των καιρών και συνεχώς ανοίγει νέους δρόμους στη δημιουργία. Ακολουθεί, εξελίσσεται, εκφράζει τη σύγχρονη εποχή, ακριβώς λόγω του αποσπασματικού στοιχείου του και του χώρου που δημιουργεί και γι’ αυτό το λόγο είναι και τόσο απελευθερωτικό.
Κείμενο για την εργασία στην Ιστορία της Ψηφιακής Τέχνης Ιωάννα Παρασκευοπούλου, ΤΧ2017056 Ιούνιος 2020