#dag 19

[mirryrocks]

Een van mijn favoriete bezigheden is youtubes kijken. Ik ga vanaf nu de pareltjes die ik vind hier delen

[31deadlines]

Visit Original Link

Dag 19 - Guido

Wolkenfabrieken

Ik lig met mijn rug in het duingras en blaas totdat het konijn boven mijn hoofd een vogel is geworden. Nu laat ik de lucht tussen mijn tanden door mijn mond instromen tot zich een grijsblauwe steen vormt. Dat is volgens mijn vader zo ongeveer het meest fantasieloze wat je in een wolk kan zien; alleen een wolk is nog erger.      Vroeger, toen wij hier zij aan zij op de duin lagen, mocht ik er nooit een grijsblauwe steen in zien. Maar soms zijn er grijsblauwe stenen in de lucht die je niet kunt wolkhouwen tot iets anders. Ik zie er steeds meer. Dat begrijpt mijn vader niet. Volgens hem zijn dingen altijd beter te maken dan ze zijn. Dat heeft te maken met optimisme. Optimisme is: van een grijsblauwe steen een olifant maken met een panter op zijn rug; je elke dag naar de noodbouw – sommigen noemen het een kantoor – slepen en geloven dat je collega’s die dag niet uit hun bek stinken. Soms blaas ik stiekem naar ze, maar zij veranderen niet.       Misschien blazen de wolken naar ons terug en kijken zij toe hoe wij veranderen. Zien zij ook grijsblauwe stenen en koalaberen met papegaaien op hun schouders. Of misschien gewoon mensen.       Ik loop terug over de ijzeren platen die op het zand zijn gelegd en zie in de verte de smeerpijpen van de industrie. Wolkenfabrieken – noemde mijn vader ze.

[yasschrijft]

Onzichtbaar

Soms dan zou ik heel graag onzichtbaar willen zijn. Op drukke plaatsen bijvoorbeeld, mensen die tegen je aan lopen en overal om je heen zijn. Ik kan er heel slecht tegen. Het is eigenlijk niet eens alleen op drukke plekken, soms heb ik het ook al in groepjes van bijvoorbeeld 5. Ik functioneer niet in groepen, dan wil ik me ergens verstoppen. Ik kan niet sociaal zijn in een groep, het is net alsof alle energie uit je wordt getrokken. Af en toe onzichtbaar zijn lijkt me heerlijk. En ik denk niet dat ik de enige ben. Met onzichtbaarheid heb je ook de mogelijkheid om naar andere te luisteren zonder dat ze weten dat je er bij ben. En ik merkte tijdens dit project dat mensen maar al te graag wilde weten wat andere over ze zeiden of dachten. Onzichtbaarheid geeft je de mogelijkheid om dingen te ontdekken die je soms beter niet kan weten. Omarm die onwetendheid. Y.

[ansiktshar]

Dag 19

"The art of growing a beard is a puzzle of complexity."

[errods]

[errods]

Dag 19

[denmarkmeanshygge]

"Fatto"

Questa settimana è stata dura, e difficile. Mi sento bene però.... a volte mi mancava quello stress e preoccupazione della scuola italiana. Sto riuscendo a fare tutto però. (W L'ORGANIZZAZIONE).

Riguardo alla lista..... sono super soddisfatta. Sto facendo quello che ho scritto, e se non è ancora cancellato... sto programmando. Perchè ci pensavo, una cosa che ho capito, è che le cose belle non arrivano quando le vogliamo noi. Non subito. Dobbiamo fare il massimo, e poi arriveranno. 

Riguardandola però..... ho scritto diversi "FATTO".                                     E le cose di cui avevo paura... sono passate. Cancellate e non voglio rifarlo di nuovo. (GymFeste - DAG19). 

[we-are-all-young-potatoes]

dag 19

vandaag gaan we lekker wandelen in de Smokey Mountains. Na nauwelijks ontbijt (ik had geen zin in een wafel en voor de rest was alles vies) met de auto de bergen in!

Dus half 11 gingen we wandelen. We deden een route van 2 mijl heen en 2 mijl terug (dat is in totaal zo'n 6,5 km) door de bergen naar een cove. In het begin was het nog redelijk plat en liepen we langs een riviertje dus toen veel alles nog reuze mee, maaaar daarna werd het steeds steiler en steiler en woester en we liepen maar en we liepen maar... Op een gegeven moment kwamen we mensen met een boekje tegen, dus wij even vragen hoelang het nog was. "0.6" zeiden ze, dus ik dacht, dat is niet zo lang, maar dat is dus eigenlijk een hele kilometer. Een kilometer, klimmen, door de vochtige lucht, terwijl je moet plassen en ook eigenlijk dorst hebt en super erg honger hebt.. yay...!

En op een geven moment waren we dus wel op het punt aangekomen waar we heen liepen en het was heel mooi. Dus toen maar even rusten eeeen daarna weer terug wandelen. Ook nog eens lekker door m'n enkel gegaan (en niet zo'n beetje ook)! En daarna bleef het dus gebeuren, wat dus ook er voor gezorgd heeft dat ik er nu, 3 dagen later, nog last van heb. maar okay! :P

En dus gingen we lopen, en lopen, en lopen... En toen we eindelijk weer bij de auto aankwamen was het zo'n 4 uur! dus! so much for 'eventjes een wandelingetje maken'! :D

Duuuus daarna snel eten gaan halen, want we hadden alleen maar ontbijt op. Lekker bij een Mexicaan gegeten eeen daarna op bed gelegen en helemaal niks gedaan!