#dag 18

[mirryrocks]

Een van mijn favoriete bezigheden is youtubes kijken. Ik ga vanaf nu de pareltjes die ik vind hier delen

[rains-in-africa]

Dag 18, lørdag

Tidlig opp på lørdag var hardt arbeid, men absolutt verdt det! På planen stod det snorkling.

Me reiste ut i bølgene i ein trebåt med påhengs, på ein tur som føltes som ein evighet for mange. For min del så var det søvnmangel som var det største problemet, men fleire andre sleit med ein god dose sjøsjuke.

Når me endelig kom fram til der me skulle snorkle, var det på med utstyret og rett uti sjøen! Det tok ei lita stund før snorkel-klaustrofobien min gjekk over, men etterkvart så slappa eg av. Og eg såg masse kule fisker! Eg har aldri hatt eit spesielt stort behov for vanntett kamera før den turen der, men eg skulle definitivt ønska eg hadde bilde av nåken av dei fiskane! Midt uti der så møtte eg ein fyr som mata fiskane, og han lot meg få prøva!

Til lunsj så fekk me deilig steikt fisk, før båtturen tilbake. Eg satte meg på heilt feil side av båten, for med jevne mellomrom fekk eg ei bølge over hodet idet den traff båtsida. Eg slapp å bli solbrent i nakken då! Båtturen heim var hakket hardere enn båtturen ut for mange. Fiskene fekk godt med mat på lørdag hvertfall. Sjølv sleit eg med å holde meg våken etter ein lang og hard dag.

Når me kom tilbake til bungalowene, var det tid for ein god dusj og ekstrem powernap. Eg trur dei aller fleste trengte ein time på puta før middag. Og for min del blei det tidlig i seng i tillegg. Enormt deilig å få masse søvn!

[31deadlines]

Dag 18 - Guido

Ich habe das nicht gewusst

Na tweeëntwintig jaar zoeken heeft hij eindelijk de oplossing in zijn handen. Zijn vader was Jacob Zwart. Fout in de oorlog. Niet te zuinig: SS-onderofficier fout. Afgezant van Himmler, aanhanger van Hitler en daarnaast ook nog vader van drie kinderen met Joods bloed.       Zijn moeder had het geheim haar graf in gesleept. Bakker, zei ze. Maar bij het opruimen van haar huis – kort na haar overlijden – vond zijn jongste broer een kistje afgesloten door een hangslot met daarin foto’s van zijn vader in gezelschap van mannen in uniform. Op die foto’s zag je een man die je je niet in een bakkerij kunt voorstellen en dus besloten de broers een zoektocht te starten.       En nu, na vele uren in het archief te hebben doorgebracht, staat het zwart op wit. Foto, dossiernummer en de datum waarop hij werd gefusilleerd.       Yanick schrikt op van het gestommel achter zijn rug. “En?” “Niks.” Hij frommelt het papier in zijn jaszak, schuift de lade dicht en volgt zijn broer door de nauwe gang naar buiten. Zwijgend lopen ze langs de gracht. “Frietje?” Yanick knikt.       Ze gaan aan de kade op een bankje zitten met ieder een puntzak frieten. Yanick pakt er één en kloddert in de toet mayonaise zonder te eten. Zijn broer eet de zak behendig leeg met een vorkje. “Ik geloof er niet meer in. We hebben het hele archief doorgespit. Als hij een rol van betekenis heeft gespeeld hadden we toch iets moeten vinden. Zijn naam één keer ergens moeten zien.” Yanick zwijgt en omklemt de prop papier in zijn zak. Langzaam haalt hij het eruit en kijkt naar het gezicht van zijn broer dat in tien jaar tijd twintig jaar heeft geleden. Er vliegt een zwerm meeuwen over. Zijn broer kijkt omhoog en zucht tevreden terwijl de zon zijn gezicht verwarmt.  “Ik ga effe pissen.” Hij loopt de trap op. Yanick doopt de prop in de toet mayonaise en begint te kauwen.

[guidovankleef-blog]

Guido - Dag 18

Ich habe das nicht gewusst

Na tweeëntwintig jaar zoeken heeft hij eindelijk de oplossing in zijn handen. Zijn vader was Jacob Zwart. Fout in de oorlog. Niet te zuinig: SS-onderofficier fout. Afgezant van Himmler, aanhanger van Hitler en daarnaast ook nog vader van drie kinderen met Joods bloed.        Zijn moeder had het geheim haar graf in gesleept. Bakker, zei ze. Maar bij het opruimen van haar huis – kort na haar overlijden – vond zijn jongste broer een kistje afgesloten door een hangslot met daarin foto’s van zijn vader in gezelschap van mannen in uniform. Op die foto’s zag je een man die je je niet in een bakkerij kunt voorstellen en dus besloten de broers een zoektocht te starten.        En nu, na vele uren in het archief te hebben doorgebracht, staat het zwart op wit. Foto, dossiernummer en de datum waarop hij werd gefusilleerd.        Yanick schrikt op van het gestommel achter zijn rug. “En?” “Niks.” Hij frommelt het papier in zijn jaszak, schuift de lade dicht en volgt zijn broer door de nauwe gang naar buiten. Zwijgend lopen ze langs de gracht. “Frietje?” Yanick knikt.         Ze gaan aan de kade op een bankje zitten met ieder een puntzak frieten. Yanick pakt er één en kloddert in de toet mayonaise zonder te eten. Zijn broer eet de zak behendig leeg met een vorkje. “Ik geloof er niet meer in. We hebben het hele archief doorgespit. Als hij een rol van betekenis heeft gespeeld hadden we toch iets moeten vinden. Zijn naam één keer ergens moeten zien.” Yanick zwijgt en omklemt de prop papier in zijn zak. Langzaam haalt hij het eruit en kijkt naar het gezicht van zijn broer dat in tien jaar tijd twintig jaar heeft geleden. Er vliegt een zwerm meeuwen over. Zijn broer kijkt omhoog en zucht tevreden terwijl de zon zijn gezicht verwarmt. De prop brand in zijn hand. “Ik ga effe pissen.” Zijn broer loopt de trap op. Yanick doopt de prop in de toet mayonaise en begint te kauwen. 

[yasschrijft]

Ondeugend

Bij het woord ondeugend krijg ik altijd een beetje een gemengd gevoel. Ik weet niet of ik dirty minded ben maar ik zie al snel licht erotische beelden voor me. Maar ondeugend heeft natuurlijk ook een andere kant. Snoepjes stelen uit de bakken van de kruidvat bijvoorbeeld, ik heb het weleens gedaan als kind. Als kind zijnde kun je met die ondeugende streken nog wel weg komen. Grijp ik nu in een snoepbak bij de kruidvat, dan krijg ik waarschijnlijk de politie op mn dak. Jammer is dat wel, want diep van binnen zijn wel allemaal toch nog kinderen? Ik vind ondeugende kinderen altijd wel leuk, ik was er vroeger niet echt een van. Ik stopte weleens nootjes in de videorecorder maar verder dan dat kwam ik niet (behalve dan die snoepjes van de kruidvat). Ik vind dat kinderen de vrijheid om ondeugend te zijn verdienen, omdat ze na hun jeugd lang genoeg serieus moeten zijn. En omdat je spelenderwijs leert wat goed is en wat niet. Om nou te zeggen dat ik nu op deze leeftijd ondeugend ben vind ik ook weer zo raar klinken. Maar ik ben weleens tijdens de les met een vriendin het lokaal uit geslopen om bij de Starbucks koffie te gaan halen. En ik was toen denk ik net de 20 gepasseerd. Wat ik wil zeggen is: je bent nooit te oud om ondeugend te zijn, in welke vorm dan ook! Y.

[ansiktshar]

Dag 18

"The modern work of a beard, as I have said, is a symbol."

[errods]

Dag 18

[we-are-all-young-potatoes]

dag 18

Vandaag gaan we voor de laatste keer naar een mall toe. The Tanger Outlet.

Dus na een soort van uitgeslapen te hebben (tot 9 uur) zijn we gaan aankleden en ontbijten. 

Dus lekker shoppen enzo, heb niet zo veel gekocht. Een Avengers beker voor mee naar school, een jasje en een trui. oh en twee hempjes van de gap van maarliefst 5 dollar! :O

Halverwege gingen we even wat drinken en eten bij de starbucks en toen gebeurde het... Een meisje die daar werkte keek naar me en zei "Well you are just too cute for the real world." So yeah, a girl hit on me! :P 

daarna nog wat rond geslenterd terwijl ik me afvroeg wat ze in vredesnaam in me zag, want ik had vandaag 0,0 moeite gedaan voor mijn kleding en make-up. :P

Na het shoppen hebben we wat gegeten bij de Fudd Ruckers, en natuurlijk en heerlijke Oreo milkshake erbij! 

En 's avonds heb ik lekker in de lobby gezeten om een beetje te internetten. :)