#dames1

[aigle-suisse]

20210812_Alecto_D1-Ring_Pass_D1_Oefen_49 par leon harting Via Flickr : Eerste oefenwedstrijd tegen Ring Pass dames 1: met maar 1 invaller wordt schade beperkt tot 0-2 | First practice game against Ring Pass ladies: with only 1 substitute damage is limited to 0-2 Canon EOS1D MkIV | Canon EFL 300mm F2.8 (non-IS) ) Capture One Pro 20 For best view: Press L ©Copyright 2021 Leon Harting - Credit MUST be given AT ALL TIMES

[aigle-suisse]

20210812_Alecto_D1-Ring_Pass_D1_Oefen_49 par leon harting Via Flickr : Eerste oefenwedstrijd tegen Ring Pass dames 1: met maar 1 invaller wordt schade beperkt tot 0-2 | First practice game against Ring Pass ladies: with only 1 substitute damage is limited to 0-2 Canon EOS1D MkIV | Canon EFL 300mm F2.8 (non-IS) ) Capture One Pro 20 For best view: Press L ©Copyright 2021 Leon Harting - Credit MUST be given AT ALL TIMES

[freezlab]

Trots op ‘onze’ @ahbcdames1 hockeysters die donderdag de finale van de play-offs spelen! #succes #hockey #girlpower #freezlab #cryotherapy #sport #cryotherapie #dames1 #amsterdam #wholebodycryotherapy #sportherstel #ahbc #freezlab👊🏼❄️☃️⛄️❄️

[westerparkdames1]

IJsseloever D1 - Westerpark D1

Om mee te kunnen doen met de grote jongens was het afgelopen zondag noodzaak te winnen. Daarnaast is IJseloever een oude bekende. Ik hoor de hersentjes kraken. Maar inderdaad, misschien niet voor jullie, wel voor ons. Wij stonden oog in oog met deze ploeg op de laatste dag van ons teamweekend vorig jaar. Ik kan je vertellen; echt scherp keken wij deze dames niet in de ogen die dag. En ook onze coach Jim kwam liever de coach niet onder ogen. Maar helaas. Geen tijd om groen boven de wc te hangen, wel om over deze groentjes in de tweede klasse te praten. 

Nadat we alle ins and outs van de tegenpartij in ons hoofd hebben gestampt, huppelen we richting het veld. Het duurt even voordat we ook daadwerkelijk het veld op mogen, maar als we met onze schoentjes de groene mat aantikken is er focus. Saar wordt door maar liefst drie meiden op hoog tempo ingespeeld en de rest doet fanatiek balbezit. Alle spullen worden verzameld, we geven de tegenstander en scheidsrechters een hand en Fré roept ‘Eén hoeraatje voor de scheidsrechter, IJsselstein (IJsselstein, IJsseloever, 1 pot nat) en onszelf, hiep hoi!’ Let’s go!

IJsseloever heeft afslag en wij zetten druk. Dit is het plan en al snel weten we de bal op hun helft te onderscheppen. De toon is gezet en we houden ons aan de afspraak om in de eerste tien minuten alles te geven en minimaal 1x te scoren. Oké niet geheel aan de afspraak dan. Ondanks de goede aanvallen en het felle spel ligt de bal nog niet achter de keepster van IJsseloever. Het is een kwestie van tijd zou je denken. Maar helaas. Waar wij vele aanvallen nodig hebben, hebben zij er aan eentje genoeg. De bal wordt vanuit achter hard naar voren gewerkt en komt bij een spits van IJsseloever terecht. En het mag gezegd worden; deze meiden zijn handig. Op hoog tempo lopen ze de bal via de achterlijn de cirkel in. Gelukkig staat daar onze keep Saar. Maar er is nagedacht en de spits lobt de bal gecontroleerd over Saar heen. 1-0. Ondanks het tegendoelpunt blijven we goed spelen en zetten we aanval na aanval op. Jammer genoeg niet met resultaat en door minder verdedigend werk aan onze kant valt ook het tweede doelpunt in het doel van Saar. 2-0. Zo gaan we de rust in.

In de tweede helft wordt achterin de bal in de kom gespeeld en uiteindelijk vallen er gaatjes. Lies wordt aangespeeld maar laat op slinkse wijze de bal door en zet de tegenstanders op het verkeerde been. Hierdoor komt de bal perfect bij onze spits Marcela die wel weet hoe ze dit afstraft. Met een backhandje ligt de bal in het doel van IJsseloever. Eindelijk. 2-1. Daarna gebeurt er iets opmerkelijks; de bal wordt door IJsseloever buiten de cirkel richting ons doel gespeeld en deze belandt ongelukkig achter Saar. 3-1, zou je denken en dat dacht de scheids ook. Maar niemand van IJsseloever heeft de bal in onze cirkel aangeraakt. Tiel gaat verhaal halen en de scheids geeft ook aan dat niemand van IJsseloever de bal heeft aangeraakt in de cirkel. Hij heeft niet door dat dit geen regel is en heeft ook geen behoefte aan een opfriscursus van Tiel. Het doelpunt telt en IJsseloever mag de bal uitnemen. Ben je scherp? Want, HOE DAN? Goed. Het mag duidelijk zijn dat deze man andere regels hanteert. Na wat ophef gaan we weer door. In de laatste tien minuten weet Fay nog een balletje het tegendoel in te lopen. 3-2. We hebben het scoren te pakken en het derde doelpunt komt. Maar helaas, zo veel tijd hebben we niet meer. Het fluitsignaal klinkt. 3-2 is de eindstand.

Meer woorden ga ik er niet aan vuil maken. Na de wedstrijd rijden we nog even snel langs Maarssen om onze heren aan te moedigen. Die hebben gelukkig wel gewonnen. Zo gaan er toch nog een paar punten mee naar Amsterdam. Nu weer focus op aankomende vrijdag én zondag; het wordt een druk hockeyweekend. Zondag spelen we thuis tegen Bennebroek D1, zien we je daar? Gezellig!

[westerparkdames1]

Westerpark D1 - Reigers D1

Hoe dieper de dalen, hoe hoger de pieken. Een uitspraak die door de afgelopen periode voor ons van toepassing is. Veel verloren wedstrijden, verminderde motivatie en moeizame communicatie. We zitten duidelijk in een dal.  Verliezen doet pijn, al helemaal als het niet alleen ligt aan de kwaliteiten. Maar waar ligt het dan wel aan en hoe lossen we het op? Dat hebben we afgelopen dinsdag zwart op wit gezet. Zo heb je een beetje een idee hoe wij het veld op gingen vandaag. De knop moet om.

Half 12 komt iedereen toch een beetje verwaaid aan op de club. Discussies over wel of geen thermoshirt worden kort gevoerd. Volle press en een viermanskom. Dat is wat we goed beheersen en zo beginnen we.

De uiterste concentratie zorgt ervoor dat we goed van start gaan. Al snel krijgt Fay de bal bij Juul, die deze rustig in het doel legt. Chill, 1-0. Maar het is nog lang niet gespeeld en we blijven op dezelfde manier doorspelen. Reigers laat zich niet zomaar uit het veld slaan en legt er ook eentje bij Saar in het doel. 1-1. We zetten door. Nina maakt haar debuut in de voorste linie en laat zien waar ze toe in staat is. Na een mega spint richting goal, wordt de keepster zo bang dat ze Nina neerlegt. En wat krijg je dan? Juist ja: Een strafbal! Onze vakantieganger Anouk heeft een week niet gehockeyd en heeft er duidelijk zin. Ze neemt de verantwoordelijkheid om ons weer op voorsprong te krijgen. Kan alleen maar goed gaan en ook deze ligt heerlijk in het goal. Zo gaan we de rust in. Zo zijn we vaker de rust in gegaan en dus zijn we sceptisch. Harm is echter zeer tevreden en we houden de koppies scherp.

Tweede helft begint Reigers fel. Ze moeten wel. Gelukkig hebben we van vorige wedstrijden toch wat geleerd en we laten ons niet kennen. Lies zit er lekker in, loopt de bal de cirkel in en speelt vlak voor de keeper langs de bal maar Fay. Die braaf bij de tweede paal staat en de bal in het doel tikt. 3-1. Hatseflats, dit begint erop te lijken. We hebben de smaak te pakken en ook Lisanne laat zien dat ze spitskwaliteiten in huis heeft. Op een geniale manier krijgt ze de bal het doel in. De keeper staat nog een beetje raar te kijken, maar we gaan gewoon door. Een strakke bal van Anouk, komt bij Fay terecht in de cirkel. Die weet wel wat ze daar mee moet doen. 4-1! Ik mis een doelpunt van de tegenpartij en ook van ons. Uiteindelijk eindigen we op 5-2!

Harm blij, wij blij, tegenstander minder blij maar o wat zijn we trots. Trots dat we ons op deze manier hebben herpakt. Een diep dal, maar weer op weg naar een piek. Volgende week de laatste wedstrijd. We gaan er alles aan doen om met een goed resultaat de winterstop in te gaan. En zoals het nu voelt, gaat dat zeker lukken!

[westerparkdames1]

Purmerend D1 - Westerpark D1

Zondag, 11:00 uur, onze dames verzamelen zich op het terrein van Westerpark. Kop koffie en hop de auto in op weg naar Purmerend. Dat we er klaar voor zijn komt niet alleen door de koffie, we mochten ook voor het eerst in ons nieuwe tenue hockeyen! Volgens Anouk gaan we in dit tenue nooit ten onder. En ik kan je verklappen, die uitspraak staat nog steeds.

Het nieuwe tenue is aan, de pakken zijn getest en een klein verjaardagscakeje, voor Stef haar birthday, is naar binnen gewerkt. In het materialenhok aka kleedkamer zitten we opgepropt naar Harm zijn verhaal te luisteren. Duidelijke punten, goed verhaal maar iets essentieels mist; "ohja de opstelling, ja sorry die zit in mijn hoofd, maar niet in die van jullie, ja ja sorry", aldus onze coach.

Gelukkig wilde Harm de opstelling nog met ons delen en beginnen we vol goede moed aan de warming-up. De grote donkere wolk boven Purmerend begint steeds donkerder en zwaarder te worden. Dat maakt ons onrustig, maar ook de outfit leidt ons af. We blijven tenslotte vrouwen. Het rokje kruipt omhoog, het shirt is te lang maar het is toch wel mooi. We zijn blij, maar het is even wennen. Harm haalt ons voor de wedstrijd nog even bij elkaar. Focus. Onze hoofdjes moeten alleen nog bij de wedstrijd zijn.

Het mag gezegd worden, we luisteren (soms) braaf naar onze coach. Want we beginnen fel, hebben controle over de wedstrijd en zijn eigenlijk alleen maar aan het aanvallen. En dat resulteert in meerdere doelpogingen, waarvan twee daadwerkelijk in het net zijn beland. Het eerste doelpunt ligt er al na een paar minuten in en is gescoord door onze kleine snelle spits waarvan de naam begint met Anne en eindigt op Fay. Maar al laat ik het alleen bij ‘kleine snelle spits’ weten jullie natuurlijk al wie ik bedoel. Afijn, het eerste doelpunt is altijd een opluchting en hierna zijn we nóg meer gebrand om te winnen. Al snel komt onze handige, en ook retesnelle, middenvelder Steff de cirkel in gesprint en legt de bal bij Iris neer. Die houdt de bal rustig even bij zich, de keeper maakt haar beweging, en onze slimme spits legt de bal er netjes achter. Goal! 2-0. We ruiken bloed, gaan er vol overheen. Maar wat er aan het einde van de eerste helft langzaam begint te ontstaan, ontpopt zich in een complete chaos in de tweede helft...

Misschien is het omdat Purmerend zo lang nodig had om te bespreken in de rust, misschien waren het de scheidsrechter of toch het weer?! Het zal allemaal een rol hebben gespeeld, maar we moeten echt naar onszelf kijken. Purmerend heeft in de rust duidelijk besloten om te gaan knokken. Wij raken daardoor in paniek. Krijgen de bal niet makkelijk en veilig rondgespeeld in de kom. Alle ballen gaan naar voren, worden ingeleverd en het verdedigen wordt onzorgvuldig. Zelfs in onze cirkel. We geven onnodig een stuk of 10 strafcorners weg. Gelukkig hebben we die goed getraind en Purmerend krijgt de bal niet in ons doel. Helaas eindigen twee strafcorners in strafballen. Waarvan Purmerend eentje volledig mist, maar er ook eentje inlegt. 2-1. Nog meer choas. We moeten resetten, maar niemand pakt het op. Frustraties langs de lijn, op de bank maar voornamelijk in het veld. De tweede helft duurt lang. Een mentale marteling. Goed het klinkt heftig, maar als Purmerend dan uiteindelijk nog een keer weet te scoren, voelt het echt zo. Uiteindelijk gaat het fluitsignaal bij een gelijke stand. 2-2.

We hebben het flink te verduren gehad; de gigantische stortbuien, de wedstrijd maar voornamelijk met onszelf. Van dit soort wedstrijden moeten we leren. En dat zullen we zeker doen. Gelukkig nemen we nu nog een punt mee naar het altijd gezellige Westerpark. Aankomende zondag houden we gewoon weer de drie punten in Amsterdam.

We spelen trouwens aankomende zondag op eigen terrein tegen Bennebroek Dames 1. Zij staan 1 plekje boven ons, spannend dus! Zien we jullie dan?

[westerparkdames1]

Purmerend D1 - Westerpark D1

Vol goede moed gingen we richting Purmerend, onze lieve Renee zag het belang van een goede warming up in en ging legde zelfs de 20 kilometer per fiets af. We wisten allemaal dat het een belangrijke wedstrijd zou worden, want Purmerend stond immers met eenzelfde aantal punten met een iets hoger doelsaldo in de top 3. Een plek die wij maar al te graag wilde bemachtigen! In de kleedkamer werd besproken dat we vooral de stijgende lijn van afgelopen wedstrijden moesten voorzetten en moesten vechten, met en voor elkaar. We konden gelukkig meteen het veld op, waar het zonnetje scheen, om te beginnen aan onze warming up. Om 12.45 kwam het fluitsignaal en konden we beginnen, na de eeuwige ongemakkelijke shaking hands (in de volksmond ook wel shakie shakie genoemd).

Al vrij snel kregen wij een corner mee en iedereen wist hoe belangrijk het was dat we deze erin zouden schieten, want in de eerste 5 minuten met 1-0 voorstaan is altijd een prettig en ontspannen gevoel. Helaas ging deze net naast en moesten we door vechten om die 1-0 voor te kunnen behalen. We waren in de eerste helft zeker aan de betere kant en er werd veel op de kant van Purmerend gehockeyd, echter ging de bal er maar niet in. Op 1 keer na, alleen werd die helaas, maar terecht, afgekeurd. Verder nog wat kleine kansjes, maar echt grote kansen hebben we niet kunnen creeeren. Purmerend overigens ook niet, maar die wisten met een lullig sleeppushje de bal wel in ons goal te krijgen. Met 1-0 tegen gingen we dus de rust in..

In de rust was de sfeer nog positief, zolang we bleven knallen zou het zeker mogelijk moeten zijn. En zo begonnen we vol goede moed aan de tweede helft. Over deze helft zal ik niet te lang uitwijden, er werd zeker de laatste 20 minuten veel gepaniekhockeyd en zeker toen ook de 2-0 bij Purmerend viel werden er alleen nog maar lange klappen gegeven en niet meer gecombineerd. Helaas helaas helaas, maar ook dit soort wedstrijden zitten erbij en we gaan dinsdag en donderdag weer keihard knallen om Montfoort volgende week te laten zien wat we kunnen! Tot volgende week!

[westerparkdames1]

Westerpark D1 – Maarssen D1

Wat was het spannend! Zondag stond de wedstrijd tegen Maarssen op het programma. Maarssen stond op nummer 4 met 13 punten en wij op nummer 5 met 12 punten.

We hadden ons voorbereid op een pittige wedstrijd en ging voortvarend van start! Dit werd direct beloond want Julie scoorde in de 1e minuut na een mooie voorzet van Liset! 1-0! We gingen strijdlustig verder maar helaas kregen we al snel een tegendoelpunt om onze oren. Maarssen scoorde vanuit een strafcorner met een harde knal op goal vanaf kopcirkel. Helaas, maar we ging door! Nu hadden we een strafcorner mee en we deden hetzelfde als Maarssen alleen dan in het andere goal, Anouk scoorde vanaf kopcirkel! 2-1! Vlak voor rust kreeg Maarssen opnieuw een strafcorner en scoorde, 2-2.

In de rust sprak Harm ons goede moed in. We waren goed bezig alleen moesten we feller zijn in onze duels. Tijdens de voorbereiding kwamen we tot de conclusie dat wij vaker bang zijn voor de tegenstander dan de tegenstander voor ons, daar moest verandering in komen! Na de rust en voor het fluitsignaal van de scheidsrechters galmde de yell van Maarssen over het veld, maar we lieten ons niet gek maken, we gingen fel van start en ja hoor 3-2! Wat waren we blij, en het publiek met ons! Maar helaas, Maarssen scoorde opnieuw vanuit een strafcorner, 3-3. We dachten aan wat we in de rust hadden besproken en lies scoorde! 4-3! Nu was het zaak om geen doelpunten meer tegen te krijgen, maar helaas…, Maarssen was aanvallend sterk en scoorde 4-4 vanuit een counter. Nu waren we echt goed klaar met de tegendoelpunten, we gingen er tegenaan en het publiek begon ons steeds harder aan te moedigen! En daar kwamen ze, 5-4 door een doelpunt van Fleur, 6-4 en vervolgens ook de 7-4 door twee prachtige doelpuntjes van Julie! Het publiek sprak niet meer over ‘doelpuntjes’ maar over ‘juulpuntjes’!

Wat een heerlijke overwinning! Volgende week spelen we tegen Purmerend, opnieuw een spannende en belangrijke wedstrijd, we houden jullie natuurlijk op de hoogte!