Westerpark Dames 1

Westerpark Dames 1

[westerparkdames1]

IJsseloever D1 - Westerpark D1

Om mee te kunnen doen met de grote jongens was het afgelopen zondag noodzaak te winnen. Daarnaast is IJseloever een oude bekende. Ik hoor de hersentjes kraken. Maar inderdaad, misschien niet voor jullie, wel voor ons. Wij stonden oog in oog met deze ploeg op de laatste dag van ons teamweekend vorig jaar. Ik kan je vertellen; echt scherp keken wij deze dames niet in de ogen die dag. En ook onze coach Jim kwam liever de coach niet onder ogen. Maar helaas. Geen tijd om groen boven de wc te hangen, wel om over deze groentjes in de tweede klasse te praten. 

Nadat we alle ins and outs van de tegenpartij in ons hoofd hebben gestampt, huppelen we richting het veld. Het duurt even voordat we ook daadwerkelijk het veld op mogen, maar als we met onze schoentjes de groene mat aantikken is er focus. Saar wordt door maar liefst drie meiden op hoog tempo ingespeeld en de rest doet fanatiek balbezit. Alle spullen worden verzameld, we geven de tegenstander en scheidsrechters een hand en Fré roept ‘Eén hoeraatje voor de scheidsrechter, IJsselstein (IJsselstein, IJsseloever, 1 pot nat) en onszelf, hiep hoi!’ Let’s go!

IJsseloever heeft afslag en wij zetten druk. Dit is het plan en al snel weten we de bal op hun helft te onderscheppen. De toon is gezet en we houden ons aan de afspraak om in de eerste tien minuten alles te geven en minimaal 1x te scoren. Oké niet geheel aan de afspraak dan. Ondanks de goede aanvallen en het felle spel ligt de bal nog niet achter de keepster van IJsseloever. Het is een kwestie van tijd zou je denken. Maar helaas. Waar wij vele aanvallen nodig hebben, hebben zij er aan eentje genoeg. De bal wordt vanuit achter hard naar voren gewerkt en komt bij een spits van IJsseloever terecht. En het mag gezegd worden; deze meiden zijn handig. Op hoog tempo lopen ze de bal via de achterlijn de cirkel in. Gelukkig staat daar onze keep Saar. Maar er is nagedacht en de spits lobt de bal gecontroleerd over Saar heen. 1-0. Ondanks het tegendoelpunt blijven we goed spelen en zetten we aanval na aanval op. Jammer genoeg niet met resultaat en door minder verdedigend werk aan onze kant valt ook het tweede doelpunt in het doel van Saar. 2-0. Zo gaan we de rust in.

In de tweede helft wordt achterin de bal in de kom gespeeld en uiteindelijk vallen er gaatjes. Lies wordt aangespeeld maar laat op slinkse wijze de bal door en zet de tegenstanders op het verkeerde been. Hierdoor komt de bal perfect bij onze spits Marcela die wel weet hoe ze dit afstraft. Met een backhandje ligt de bal in het doel van IJsseloever. Eindelijk. 2-1. Daarna gebeurt er iets opmerkelijks; de bal wordt door IJsseloever buiten de cirkel richting ons doel gespeeld en deze belandt ongelukkig achter Saar. 3-1, zou je denken en dat dacht de scheids ook. Maar niemand van IJsseloever heeft de bal in onze cirkel aangeraakt. Tiel gaat verhaal halen en de scheids geeft ook aan dat niemand van IJsseloever de bal heeft aangeraakt in de cirkel. Hij heeft niet door dat dit geen regel is en heeft ook geen behoefte aan een opfriscursus van Tiel. Het doelpunt telt en IJsseloever mag de bal uitnemen. Ben je scherp? Want, HOE DAN? Goed. Het mag duidelijk zijn dat deze man andere regels hanteert. Na wat ophef gaan we weer door. In de laatste tien minuten weet Fay nog een balletje het tegendoel in te lopen. 3-2. We hebben het scoren te pakken en het derde doelpunt komt. Maar helaas, zo veel tijd hebben we niet meer. Het fluitsignaal klinkt. 3-2 is de eindstand.

Meer woorden ga ik er niet aan vuil maken. Na de wedstrijd rijden we nog even snel langs Maarssen om onze heren aan te moedigen. Die hebben gelukkig wel gewonnen. Zo gaan er toch nog een paar punten mee naar Amsterdam. Nu weer focus op aankomende vrijdag én zondag; het wordt een druk hockeyweekend. Zondag spelen we thuis tegen Bennebroek D1, zien we je daar? Gezellig!

[westerparkdames1]

Westerpark D1 – Reigers D1

De WesterSparkles zijn terug!

Positieve geluiden op de zondagochtend: Tiel werd vol energie en met hockeylust wakker want de zon schijnt. Het leven kan zo makkelijk zijn J.

Gelukkig was ze niet de enige. Eigenlijk zat alles mee, we spelen eindelijk weer eens thuis, de zon schijnt, vandaag groot feest op Westerpark met de opening van het nieuwe veld én het belangrijkste: we zijn gebrand om te winnen!

Na twee uitwedstrijden, met nou niet bepaald de leukste resultaten, werd het tijd om te laten zien wat de WesterSparkles in huis hebben. We zijn nog geen halve minuut onderweg of het is Fré die de eerste kans voor haar rekening mag nemen. Maar omdat er nog niet zoveel publiek is, wachten we toch nog even met scoren. Is natuurlijk wel leuk als iedereen kan meegenieten toch?

Wie overigens net dacht, wat hebben jullie in huis dan? Laat ik beginnen bij Smit. Want met Smit in ons midden zitten we wel gebakken. Misschien is het een idee om binnenkort een snelheidsmeter bij de goal van de tegenstander te plaatsen. Op aangeven van Max staat Smit klaar om de strafcorner erin te rammen. En hoe? De bal komt snoeihard tegen de plank en de dreun is bij het clubhuis te horen (en ja dat is ver!). Ik weet zeker dat iedereen die daar nog koffie stond te leuten op keek, en hoewel ze de goal van Smit dan niet gezien hebben, konden ze haar wel zien zo hoog sprong Smit in de lucht. Het staat 1-0.

Een wake-up call voor zowel de Reigers als het publiek dat nog aan moet schuiven. Smit is de beroerdste niet en ook bij de tweede keer aanleggen is het weer raak. Ik pleit echt voor een snelheidsmeter, of een extra plank op de plank want er zitten nu twee gaten in. Het scorebord geeft 2-0 aan (Jazeker lieve mensen, we hebben een heus scorebord).

Dat Tiel in de ochtend vrolijk wakker werd, bleek in de wedstrijd al vrij snel duidelijk: intercepties, acties en lachen met de scheidsrechter en het publiek. Een mooi-weer-hockeyster dus. Dat wordt wat als het straks gaat regenen.

En dan hebben we nog Jetski, Jetski is niet kieskeurig en speelt met iedereen graag samen. Maar dan ook echt met iedereen. Via de Reigers komt de bal in haar stick en loopt ze op tot de kopcirkel. Geen enkele Reiger valt aan, prima dan toch lekker schieten? Hoewel ze de bal maar half raakt, tikt een van de Reigers de bal zo door de benen van de keeper. Een mooi voorbeeld van samen spelen met iedereen. We zijn nog geen kwartier onderweg en het staat al 3-0!

Twee minuten later is het de beurt aan Marcela, die haar debuut in de ‘attack’ maakt en de bal netjes achter de keeper legt. 4-0.

De twee tegengoals zijn niet echt noemenswaardig, slordigheden van onze kant maakte het de Reigers een stukje makkelijker om te scoren. Gelukkig komen ze niet verder dan twee goals. Eindstand: 4-2

We hebben weer drie punten in de pocket en staan zesde, tijd om nog een paar plekjes omhoog te klimmen. Volgende week zijn wij een dagje vrij, dat komt zo in het weekend van ADE best goed uit. ;)

We zien elkaar de 22ste, dan spelen we uit bij IJsseloever. 

[westerparkdames1]

Hilversum D1 – Westerpark D1

Nadat we vorige week bijna een editie van Mud Masters waren beland, hoopte we dit keer op een iets beter veld. Onze eigen nieuwe veld moesten we deze week helaas weer achter ons laten, dus vertrokken de rallyrijders opnieuw naar het prachtige Hilversum.

Een gemiste afslag, een lege tank en de zoektocht naar een goede parkeerplek op een leeg parkeerterrein later zaten we netjes in vol ornaat klaar in de kleedkamer.

Als we vol goede moed de kleedkamer uitstappen en nog even genieten van het zonnetje blijkt dat we toch weer op een modderveld spelen. Bij het inspelen geven we elkaar al meermaals een modderdouche. Behalve onze sokken zijn we volledige in het zwart gekleed, maar laat mij alvast verklappen dat aan het einde van de wedstrijd ook onze sokken zwart waren.

De wedstrijd begint maar wij kennelijk nog niet. Alsof we nog een beetje liggen te slapen, tikt Hilversum er binnen vijf minuten al een strafcorner in. Hé dat klopt niet! Dat doelpunt had aan de andere kant moeten vallen. Dat bedenkt ook onze koelbloedige Smit, we komen terug op 1-1 als ze keihard de strafcorner binnenslaat. Nog heel even was het Max die - in een nieuwe functie als goaltjesdief - de bal schampte. Maar omdat Max ‘scoren’ al van haar bucketlist af heeft kunnen strepen – ja echt, lees het eerste wedstrijdverslag nog maar een keer- geven we natuurlijk officieel de goal aan Smit.

Wat zij kunnen, kunnen wij ook moeten ze gedacht hebben bij Hilversum. Met Smit als voorbeeld slaan ze de strafcorner mooi in de hoek, maar dan zien we Anouk staan. Ze tikt de bal van de lijn, alleen was het niet haar stick die de bal uit de goal hield maar haar been. Vlak voor rust is een strafbal het gevolg, het wordt 2-1.

De tweede helft, we staan 2-1 achter maar voelen dat de wedstrijd in onze handen ligt. We beginnen sterk maar weer een snelle tegengoal, het staat 3-1. Dat was niet wat we hadden afgesproken. Koppen bij elkaar en vechten. Hoewel ook de Hilversumsche dames de elleboog hebben uitgevonden houden we ons staande. We verkleinen de voorsprong van Hilversum naar 3-2 door een doelpunt van Fré. Als we velddoelpunten in de normale competitie ook dubbel gaan tellen had het nu 3-3 gestaan. Maar helaas, zover is het nog niet. Nog niet…

Ons harde werken wordt beloond, als Nijk in de cirkel iedereen voorbij pingelt weet ze de bal voor te krijgen bij Jets. Bam, de WesterSparkles komen terug. 3-3!

Van oerkreten is geen sprake, uitbundig gejuich evenmin. Bal oppakken en doorgaan, zoeken naar de 3-4. Die kwam er, maar helaas gaan wij zonder punten naar huis. In de laatste seconden van de wedstrijd krijgt Hilversum nog een strafcorner, de scheidsrechters fluiten af. Alles op alles zetten om de bal de cirkel ut te krijgen. Maar het is hun laatste kans om drie punten thuis te houden en dat doen ze.

Na de wedstrijd druipen we teleurgesteld af naar de badkamer, eigenlijk was het meer gewoon een vieze ruimte met een gore plas water omdat het doucheputje compleet verstopt zat. Maar als je je goed kan inleven zoals Fré noem je het gewoon ‘de badkamer.’

Volgende week spelen we eindelijk weer thuis, extra aanmoediging is na de afgelopen wedstrijden hard nodig dus schroom niet om ons te zien shinen!

[westerparkdames1]

Westerpark D1 – Strawberries D1

Het is half 12, iedereen zit in vol ornaat in de kleedkamer. Starend naar de bak met aardbeien op tafel. Max is degene die er als eerst voor gaat, hop de eerste aardbei is al verdwenen. Niet lang daarna is de hele bak leeg en zijn we klaar voor de strijd met de Strawberries. In ons hoofd staan we al 1-0 voor, die aardbeien hebben we in ieder geval allemaal opgegeten.

God mag weten hoe lang we bezig waren, maar we stonden ons mannetje gedurende de eerste helft zeker wel. De tactiek van de Strawberries kwam maar niet uit de voeten en wij werden sterker en sterker. Uit een mooie aanval staat Cris oog in oog met de keepster, ze blijft er koel onder en denkt aan de aardbei die ze in de kleedkamer nog verslonden had. Als een echte spits manoeuvreert ze soepeltjes langs de keepster en zet ons op een voorsprong. 1-0! Gejuich in het veld én langs de lijn, na het debacle van vorige week staan de WesterSparkles weer te shinen.

De WesterSparkles staan duidelijk aan. De goede moed zit er dan ook in. We krijgen een strafcorner, die Smit normaal kneiterhard het doel in slaat. Nu kwam de bal op de klomp van de keepster maar de rebound precies in Cris haar stick. Wederom blijft ze koel, speelt de bal langs de keep maar ook net langs het doel. Gelukkig staat Max bij de tweede paal en tikt de bal het doel in. 2-0! En Max kan ook nog ‘scoren in een competitiewedstrijd’ van haar bucketlist afvinken. Hoppa, twee vliegen in één klap!

Het fluitsignaal klinkt, rust. Het staat 2-0 en we bereiden onszelf voor op de tweede helft. Als we dit zo doorzetten dan proosten we straks tevreden met de sangria bij Casa Westpacito.

Na de rust beginnen we zelfverzekerd en sterk, maar de supporters van de Strawberries lijken ook niet op te geven, ze moedigen hun team hard aan. ‘Kom op Strohwbheeries!’ galmt het over het veld. Maar waar dat in de eerste helft nagenoeg loze woorden waren, blijken de Strowhbeeries er nu energie uit te halen. Uit een strafcorner scoren ze, het staat 2-1.  

We hebben nog nooit zoveel druk gehad op onze achterhoede. Het is lastig de kom te spelen en we komen er moeilijk uit. De strawberries hebben zich goed herpakt en gaan vol de strijd aan. Verliezen is voor hun duidelijk geen optie. Een hele tijd lukt het ons het fort te verdedigingen. Maar de aanvallen blijven maar komen en uiteindelijk floept er toch een bal het net in. 2-2. Gelijk. We moeten het nu niet weggeven. We vechten. Bikkelen. Proberen die strawberries net zo op te eten als in de kleedkamer. Maar deze zijn toch iets zuurder. En zo zuur eindigt de wedstrijd ook, want 2-2 is de eindstand. 

Had je ons voor de wedstrijd gezegd dat we gelijk zouden spelen tegen dit team, waren we tevreden geweest. Nu voelde het alsnog als een nederlaag. Toch is onze coach blij en wij uiteindelijk ook. We houden 1 punt in Amsterdam en staan nu 6e in de poule. Helaas moeten we onze doelstelling van 6 punten in de eerste drie competitiewedstrijden bijstellen naar 4. 

[westerparkdames1]

Westerpark D1 - Purmerend D1

De tenues zijn gewassen, de haren in model en de nieuwe schoenen zijn ingelopen. Westerpark Dames 1 is klaar voor de start van de competitie.

Het nieuwe seizoen brengt ons niet alleen nieuwe kansen maar ook een nieuw waterveld(!) én een nieuw team. De afgelopen weken hebben wij met een grote groep de voorbereiding voor de competitie gedraaid. Uiteindelijk hebben we de voorbereiding afgesloten met een fantastisch teamweekend in Den Bosch, waarna alle pijlen gericht waren op de eerste competitiewedstrijd tegen Purmerend a.k.a. het Purra van Saar.

En dan… het fluitsignaal, de eerste wedstrijd van het nieuwe seizoen is begonnen.

Het nieuwe waterveld voelt aan als een tapijtje en geeft ons bijna vleugels. We beginnen sterk en nemen meteen het heft in handen. Maar van doelpunten maken is tot ons ongenoegen nog geen sprake. Purmerend heeft het zwaar en begint steeds meer moeite te krijgen met het in toom houden van de WesterSparkles.

Anouk begint de 0-0 inmiddels een beetje zat te worden en vindt het tijd voor een doelpuntje. Die kans krijgt ze als we een strafcorner weten te halen. Ai een strafcorner, onze vaste stopper Nienke vertoeft in het buitenland en de aangewezen vervanger Edie staat langs de kant. Maar goed, stoppen kan iedereen toch? Voor de zekerheid maar wel even een mannetje achter de stopper zetten. Max geeft op maximale snelheid de bal aan en gelukkig gaat alles zoals gepland, genadeloos slaat Anouk de bal in de hoek en dus is het eerste competitiedoelpunt een feit.

Maar goed, met 1-0 kan nog van alles gebeuren dus van focus verliezen mag geen sprake zijn. Een paar mooie aanvallen en goede verdedigende acties later staat het nog steeds ‘maar’ 1-0. Met wat gepruts voor de goal van Purmerend maakt Fay een einde aan de onzekerheid, de bal vliegt erin en dus staan we iets ruimer voor. 2-0

We krijgen de smaak te pakken en Purmerend lijkt het allemaal wel best te vinden, we spelen ons eigen spel en dat zorgt uiteindelijk voor een ruime voorsprong: 3-0.

Weer is het Fay die op aangeven van een prachtige lange pass van Anouk de bal achter de keeper weet te goochelen.

Even bijkomen, het is rust. Jim geeft ons nog wat wijs advies, kliedert wat op zijn whiteboard en we zijn weer klaar voor de tweede helft. Purmerend staat al klaar en lijkt gebrand om iets aan de score te gaan doen.

In de tweede helft houden we onze concentratie goed vast en tikken we de bal lekker rond. Dan toch even een onoplettend moment waarbij een van de verdedigers van Purmerend als een wervelwind het veld over dendert en Sarah weet te passeren: 3-1.

Ai, daar houden we niet van. In het laatste deel van de wedstrijd laten we nog een keer goed zien wat we kunnen en zorgen we ervoor dat het publiek niet voor niets is gekomen. Met een prachtig opbouwende aanval waar geen stick van Purmerend tussen zit maakt Nina er 4-1 van en zit de wedstrijd in het slot. Het eindsignaal klinkt, gevolgd door gejuich. De eerste (van de nog vele) drie punten zijn binnen.

Al met al een lekkere start om het nieuwe seizoen mee te beginnen, de komende week gaan we met een goed gevoel trainen en stomen we onszelf klaar voor een nieuwe ronde. Volgend weekend spelen we uit tegen VVV, #altijdlastig.

Oh, jullie vragen je af waar Liset was? (#waarwasnummerdertien?) Liset liep de ereronde mee

[westerparkdames1]

Westerpark D1 - Baarn D1

Ze zijn back! 

Na een flinke inhaalslag, zowel tactisch als conditioneel, is Westerpark Dames 1 terug. Terug van weggeweest, maar zeker niet voor even. Na een paar teleurstellende uitslagen op rij, waar we het vooral nìet meer over gaan hebben. Want kijk, we hadden natuurlijk elke voorgaande wedstrijd één à twee doelpuntjes meer kunnen maken, en deze zondag netjes met 1-0 kunnen winnen. Had gekund. Maar dat hebben we niet gedaan. Dus maakten we gister alle eerder misgelopen doelpuntjes, BAM. Lees verder en wees trots, het mag.

Het fluitsignaal klinkt. BAM, de groene dames zitten er bovenop en al snel, heel snel, valt de 1-0! Onze rechter spion Lisanne, die vanuit achter stiekem naar voren was gekropen, gaf de bal op onze antilope Cris die de bal netjes in het goal frummelde. Niet lang daarna kwam de 2-0! WAT? Ja echt! Of toch niet? Afgekeurd. En door. De groene dames lieten zich niet kennen en spits Fay kwam goed in haar spel, maakte een typische ‘ik tik even de achterlijn aan en leg hem dan netjes voor je neer’ actie. Stef (aka Tiffany) stond ready en schoof de bal keurig in de hoek. 2-0. Nu echt. De groene dames bleven sterk in de aanval en ook de verdediging stond steeds voor haar man en bouwde het spel fantastisch op. Stofzuiger Joyce was overal en ook Anouk speelde weer menig man voorbij op het middenveld. Maar laten we vooral ook Maxie niet vergeten die menig lekker balletje straks langs de zijlijn aan de andere kant van het veld speelde. Na een actie van ‘ik speel overal wel joh, maakt niet uit’ Nina, die de bal na goed coachen terug legde op Fay, scoorde Bo toch wel een errrrrug lekker puntje. Hoezo hockey? Die bal het goal in tennissen! Vlak voor rust nog een lekker doelpuntje van Fay na een goede voorzet van Juul. In de rust complimenten, maar ook focus op een net zo goede 2e helft. Dat wierp zijn vruchten af, want al snel na rust scoorde Fay na een klassieke Fay actie vanaf het middenveld, langs de keeper de 5-0! Complimenten ook voor het middenveld, die als een dolle bleven gaan. Tornado Stef, Pirouette-koninging Nienke en Pitbull Saar waren overal en nergens. Precies lekker. Ter afsluiting scoorde Cris dan ook maar de laatste, uit een bal die van de paal terugkaatste nadat Juul hem eens OP de paal ramde. 6-0! Tsja, het voorbereidingsnummer van Iris sprak al: ‘We are the world’s greatest’. Thanks R Kelly, jij mag er ook best zijn.

Tot slot nog complimenten voor onze inval-keep Nikki, die strak de 0 heeft gehouden en haar longen uit haar lijf heeft geschreeuwd. Ook de 15-jarige Liselot uit de B1 verdient hier credits! Ze hield zich dapper stand en wist zelfs een echte grote mensen groene kaart te pakken! Top gedaan meis, welkom bij de club!

Trots als een pauw en vooral vol goed vertrouwen voor de komende wedstrijden paradeerden de groene dames het veld af. Oh en over Baarn? Die waren ook aanwezig ja!

Tot gauw, want we verwachten jullie absoluut weer langs de lijn!

[westerparkdames1]

Bennebroek D1 - Westerpark D1

We hebben er zin in! Ja echt, na een aantal verloren wedstrijden zitten we vol vertrouwen om eindelijk die drie punten te pakken. Of 1 punt. Oké, de twijfel. Maar we moeten dan ook tegen de nummer drie in onze competitie: Bennebroek D1.

Het zonnetje schijnt, maar de graden zijn dit keer ook omhoog geschoten. Lucky basterds dat wij altijd in de middag mogen spelen, op het heetst van de dag. Nog een kleine hoop dat de blauwe mat een zwembad zou zijn, maar helaas. Nouja helaas, heerlijk weer voor een hete wedstrijd. Wij zijn gebrand om te winnen en zo is Bennebroek. Zij moeten winnen om straks voor eventuele promotie te kunnen spelen.

En zo starten wij de wedstrijd; Westerpark afslag. Zoals we gewend zijn. Eindelijk weer. En dat zorgt er inderdaad voor dat we lekker beginnen. De kom staat goed, ballen worden goed gespeeld en juist aangenomen, acties worden gemaakt. Voor het eerst staan we weer goed te hockeyen vanaf de eerste minuut. Het gaat redelijk gelijk op. Zij staan veel in onze cirkel en wij in die van hun. Twee strafcorner​ tegen leverde Bennebroek niks op, onder andere door een mooie redding van onze keep. 0-0, en zo gaan we de rust in. 

In de rust duiken we de kleedkamer in. Korte aandachtspunten. Maar het gaat goed, Jim is trots op ons en wij zijn blij met Jim. Tweede helft wordt zwaar. De warmte, de wil van de andere partij om echt te winnen en de wil van ons om niet weer punten mis te lopen. Bal wordt gespeeld en we beginnen zoals we ook de eerste helft zijn begonnen. Al snel krijgen we een aantal corners tegen. Vier om precies te zijn. Waarvan Anouk er twee op geniale wijze uit het doel heeft gehaald. Via rechts worden er meerdere mooie aanvallen opgezet door Fay, die helaas niet resulteren in een doelpunt. De wedstrijd kan alle kanten op gaan. We vechten tot het einde, tot de 70e minuut. Strafcorner tegen. Daarna het fluitsignaal. Het is alles of niets. Het wordt voor Bennebroek alles en voor Westerpark niks. Ondanks het harde werk, het goede hockeyspel, wederom geen beloning, geen punten. We lopen verslagen van het veld af. Want dat zijn we ook. Op een hele pijnlijke manier. Een manier waar meerdere meiden van ons de tranen van in de ogen kregen. 

Nu hebben we drie weken geen competitiewedstrijd. Maar we gaan gewoon door met trainen. 

[westerparkdames1]

Hoorn D1 - Westerpark D1

Vandaag staat de nummer 12 op het programma. De eerste van onder. Tijd om punten te pakken dus! Het zonnetje schijnt al dagen en gelukkig ook deze dag. Perfect hockeyweer. We zitten ruim in de autobezetting en gaan als luxepaardjes richting het complex van onze tegenstander van vandaag; Hoorn.

Zoals gebruikelijk doen we nog een kopje koffie. Stipt 12 uur zitten we klaar in de kleedkamer en begint Jim met de bespreking. Planning loopt tot dusver perfect. Twee dagen terug hebben we een mail ontvangen van onze coach met doelen. Belangrijkste doelstelling voor deze wedstrijd:

Groep 3: Purmerend, Weesp, Baarn, Spandersbosch en Hoorn. Ik wil graag minimaal 4 keer winnen tegen deze 5 tegenstanders.

Duidelijk doel. Duidelijke taak. Je zou denken dat we ook weten hoe we dit doel realiseren. Off we go! Inlopen, inspelen en dat alles precies op tijd. We lopen zelfs gezamenlijk naar voren tijdens de shake hands. De planning loopt nog steeds perfect. Daar houden wij wel van. Maar als het fluitsignaal klinkt en de bal wordt afgeslagen begint de wedstrijd toch mat. Zouden we het doel vergeten zijn? Als het doel 'een lekker wedstrijdje hockeyen in de zon' was, hadden we het zeker gehaald. Helaas was dat niet het doel en de drive om te winnen is ver te zoeken. Zo pingelen we ongeveer 25 minuten door. Waarna Hoorn onze cirkel in komt lopen, er angstvallig weinig woorden worden gewisseld waardoor niemand afstapt en de bal in het doel beland. 1-0. Achter. Wie had dat gedacht? Wij in ieder geval niet. Hierna gaan we wat feller hockeyen maar echt bang om te verliezen lijken we niet. Dat doelpunt valt. Ooit.

En zo gaan we de rust in. Spel is nog niet gespeeld. We hebben nog 35 minuten om deze wedstrijd te keren. Vanuit de kleedkamer komen we nog even met de koppies bij elkaar op de cirkelrand, wat niet gewaardeerd wordt door de scheidsrechters. Die konden wel meer niet waarderen deze wedstrijd; er zijn enkele kaarten uitgedeeld bij beide teams en er werd streng gefloten op bepaalde overtredingen. Goed, we laten ons niet kennen en gaan gewoon maar door (biertje voor degene die weet welk nummer dit is). Het blijft niet veel. Bal gaat heen en weer over het veld. Maar echte kansen krijgen beide partijen niet. Na 20 minuten begint de tijd toch echt wel te dringen. Er zit nog steeds geen bal in hun doel! Opeens worden de warrige hoofdjes scherp en zijn we alleen maar aan het aanvallen. Actie na actie, kans na kans. De bal moet erin. Verdedigers eruit, meer aanvallers erin. Hoorn staat met alle dames is eigen cirkel. Scheids geeft nog 2 minuten aan. Anouk mept een lange harde bal nog de cirkel in maar ook deze laatste poging kan niet worden benut.

Hangende hoofdjes. Gelukkig schijnt de zon. Konden we de mannen nog bewonderen die wel de punten hebben meegnomen naar Amsterdam. 

[westerparkdames1]

Westerpark D1 - AMVJ D1

Wat doe je op een regenachtige zondag? Precies, lekker een wedstrijdje hockeyen!

En zo begon het voor ons, die bewuste zondag 19 maart, in de regen, op weg naar Westerpark. Hier en daar een stop onderweg. Voor de één om te schuilen voor de regen, voor de ander om een leuk shirtje uit te zoeken voor TD in het huis van haar vriend. Allen kwamen uiteindelijk aan, de een iets later dan de ander (10 km wind tegen; je moet iets over hebben om een wedstrijdje te spelen).

In de kleedkamer kwam de focus. DJ Jim (in te huren voor feesten en partijen) kwam weer met een lied en zo werd het nieuwe teammotto ingeluid: help elkaar!

Hoe konden we elkaar helpen? Positief coachen, luisteren naar elkaar en de bal naar Bo passen zodat zij een doelpunt kon maken voor ons. Duidelijker dan dit wordt het niet en na een intensieve warming up klonk het fluitsignaal van de mannen in geel.

Tijdens de uitwedstrijd tegen AMVJ hadden we nipt verloren en dit keer waren we gebrand om te winnen. De druk voorin stond goed, mede door onze nummer 10 Cris (niet te herkennen aan dit rugnummer overigens). Steeds meer intercepties aan onze kant die we omzetten in snelle aanvallen. Dat de aanvallen snel waren is één ding dat zeker is, maar helaas vond de bal niet het goal van AMVJ. (Wellicht te weinig ballen op Bo gespeeld?) AMVJ zou AMVJ niet zijn als zij geen druk opvoerden bij ons en zo kregen wij een aantal strafcorners tegen. Hard werken in onze eigen cirkel voorkwam een tegendoelpunt. En zo bleven de doelpunten uit in de eerste helft.

 In de rust benadrukte Jim (nu weer in zijn rol als coach in plaats van DJ) dat het team die het eerste kwartier de meeste energie zou leveren de wedstrijd zou winnen. Dat hoef je ons geen tweede keer te zeggen! Er werd nog meer energie opgewekt dan in een windmolenpark! Strafcorner naar strafcorner kregen we. Maar het lukte ons maar niet om het doel te vinden. Helaas werd het uiteindelijk 0-1 door een strafcorner tegen. Ondanks dat had heel Westerpark D1 het gevoel dat de overwinning onze kant op zou vallen. AMVJ werd ver teruggedrongen in eigen cirkel en hier maakte Cris handig gebruik van met hulp van Liset en Bo. 1-1! Of toch niet? Had Lies wel voldoende meters afgelegd bij de vrije slag in het 23-meter gebied? De scheidsrechters gingen in beraad. De spanning was om te snijden met nog maar 5 minuten op de klok. En jawel… Het doelpunt werd toegekend!

Waar AMVJ geen hoop meer had en ook geen kansen meer creëerde, kreeg Westerpark vleugels. Wij konden de overwinning al proeven! Helaas klonk het fluitsignaal iets te vroeg naar onze zin. We hadden onze Amsterdamse vriendinnen graag met een verlies terug naar huis gestuurd. Ondanks dat zijn we heel blij met ons eerste punt uit de tweede helft van de competitie en kijken we vol goede moed vooruit. Volgende zondag uit tegen Hoorn en als wij net zo vlammen als deze bewuste zondag 19 maart gaan wij hier wél de overwinning vieren.

Na de wedstrijd werden de mannen van H1 nog aangemoedigd waarna de voetjes van de vloer konden op het TD. Dinsdag en donderdag trainen en hopelijk zien we onze trouwe fans langs de lijn bij Hoorn. En voor een ieder die heel benieuwd is hoe onze nieuwe zwarte hockeysokken staan à

26 maart 2017 12:45u, Roskam 6 in Zwaag. Tot dan!

Liefs, WP Dames 1

[westerparkdames1]

USHC D1 - Westerpark D1

Na het weghalen van wat glas op de achterbank en het passen en meten van de keeperstas in de drie verschillende auto's, gaan we in volle vaart richting Utrecht. Deze zondag spelen we de eerste competitiewedstrijd na de wintersport tegen de Utrechtse studenten van USHC. Vorige seizoenshelft hebben we ze op het complex van Westerpark verwelkomd en zonder punten weer de deur gewezen. Als nieuwkomer in de tweede klasse hebben we ze toen verrast. Met dat in hun achterhoofd zal dat waarschijnlijk niet nog een keer gebeuren en dus staat ons een zware taak te wachten. 

Vol goede moed, gezonde spanning en een zonnetje op het gezicht komen we aan op het sportcomplex van USHC. Eenmaal in de kleedkamer deelt Jim graag een liedje met ons:

Dat brengt ons in de opperste concentratie. We bespreken wat we al heel vaak hebben besproken. Opstelling en nog een rondje WC. Een iets te lange inloop zorgt ervoor dat we geen tijd meer hebben om een balbezit te spelen en de corner te oefenen. Geen probleem, we gaan starten. Oh en een klein, zeg maar groot, pluspuntje; vanaf nu heeft ook de tweede klasse dames bondsscheidsrechters. Super chill! We starten dan ook met een professionele shake hands en natuurlijk precies op tijd. 

USHC heeft afslag. Iets anders dan dat we gewend zijn, normaal wint Fay de tos altijd. Moet niet uitmaken en daar gaan we. We beginnen fel. Geconcentreerd. Dit duurt ongeveer 5 minuten en daarna wordt het even chaos. Eventjes maar, maar helaas net iets te lang en na ongeveer 7 minuten valt het eerste doelpunt. Helaas in het doel van onze keepster Saar. We hebben enkele, maar lange, minuten nodig om ons te herpakken. Hieruit blijkt dat voornamelijk het omschakelen iets is waar we nog veel winst kunnen behalen. Het uitverdedigen maakt USHC ons erg lastig. Ze zetten hoge druk en de kom is moeilijk te spelen. Daarom worden veel ballen de gaten in gespeeld, die open lijken. Ik zeg lijken want die pakt USHC soms goed op. Alleen de nummer 10, in dit geval Anne Fay, is af en toe goed te bereiken en breekt dan mooi door. Ondanks dat zorgen we ervoor dat de bal veel aan hun kant blijft. We komen veel in de cirkel van USHC en halen daar veel uit. Ik ben de tel kwijtgeraakt, maar ik denk dat we zo ongeveer 12 strafcorners hebben gecreëerd. Jammer genoeg hebben we er geen in gekregen. Complimenten voor de keeper van USHC, die haar team in de wedstrijd heeft gehouden. Wij hebben in ieder geval de strafcorner goed kunnen oefenen.

Na de rust starten we weer sterk. Ook de tweede helft zijn we heel aanvallend. Het uitverdedigen gaat beter. We proberen andere combinaties te zoeken en vinden die. Weer fixen onze spitsen een aantal strafconers. Maar ook deze haalt de keepster van USHC prachtig uit haar doel. Het doelpunt zit er in en het frustreert ons dat het niet valt. Nog 14 minuten. Nog steeds staan we 1-0 achter. We doen ons best, vechten, spelen mooie ballen, maken mooie combinaties, proberen langs de keepster te komen. Maar helaas, ook in deze 14 minuten lukt het ons niet om de bal in het doel te leggen. 

We hebben alles gegeven en balen flink. Het was zo terecht en verdiend geweest als we op z'n minst 1 doelpunt hadden gemaakt. Maar goed, we moeten naar onszelf kijken. Scheids heeft goed gefloten en nogmaals mijn complimenten voor de keepster van USHC. Volgende week spelen we thuis tegen AMVJ. Belooft een mooie pot te worden en daarna sluiten we af met een biertje op TD. Zien we jullie daar? We kunnen jullie support goed gebruiken!

[westerparkdames1]

Spandersbosch D1 – Westerpark D1

Zondag speelde Westerpark Dames 1 de laatste wedstrijd voor de winterstop,

En wat er is gebeurd vertelt deze dichtpiet in een notendop.

Ik heb alles goed in de gaten gehouden,

Ook nu was het weer mooi wat ik daar aanschouwde.

De dag begon met een kapotte fiets en auto bij Sloterdijk,

Op de vroege ochtend zorgde dit toch wel voor wat gezeik.

Drie Westerparkse dames sprongen haastig in de trein naar Amersfoort,

En daar stond onze Paul te wachten, de eerste punten van de dag waren dus al gescoord.

Zoals altijd waren de drie laatkomers blij om hem te zien,

Paul, jij krijgt een dikke vette tien

Heel even was deze piet in de war toen hij stiekem het groen op het veld zag voortbewegen,

Heeft Westerpark Dames 1 er twee nieuwe teamleden bijgekregen?

Noam en Madelief uit de B1 waren ook aanwezig,

En o wat waren die meiden lekker bezig.

Ik kon zien dat Harm en Dames 1 jullie heel erg dankbaar waren,

Op het veld zijn jullie namelijk echte gevaren.

Na een koude trainingsweek, besprekingen en een geconcentreerde voorbereiding is de stijgende lijn nu toch echt zichtbaar,

De keeper van Spabo was namelijk met regelmaat de sigaar.

In totaal zijn er 4 mooie doelpunten gemaakt,

En uiteindelijk werd de scoop van Spabo door de verdedigsters ook goed in de lucht geraakt.

De stijgende lijn is duidelijk aanwezig bij de hockeydames in dit team,

De hockeyskills die ik heb mogen aanschouwen waren werkelijk subliem.

Nu breekt de tijd van mijn lieve sinterklaas aan,

Wat betekent dat de dames niet meer het veld opgaan.

Komende tijd is er dus helaas geen mooi wedstrijd meer te aanschouwen,

Maar de dames beloven u dat ze aan de stijgende lijn blijven doorbouwen!

Ik wens u samen met Dames 1 hele fijne feestdagen,

Op 12 maart 2017 gaan zij zich weer aan nieuwe competitiewedstrijd wagen.

Een hele dikke kus van de dichtpiet!

[westerparkdames1]

Westerpark D1 - Reigers D1

Hoe dieper de dalen, hoe hoger de pieken. Een uitspraak die door de afgelopen periode voor ons van toepassing is. Veel verloren wedstrijden, verminderde motivatie en moeizame communicatie. We zitten duidelijk in een dal.  Verliezen doet pijn, al helemaal als het niet alleen ligt aan de kwaliteiten. Maar waar ligt het dan wel aan en hoe lossen we het op? Dat hebben we afgelopen dinsdag zwart op wit gezet. Zo heb je een beetje een idee hoe wij het veld op gingen vandaag. De knop moet om.

Half 12 komt iedereen toch een beetje verwaaid aan op de club. Discussies over wel of geen thermoshirt worden kort gevoerd. Volle press en een viermanskom. Dat is wat we goed beheersen en zo beginnen we.

De uiterste concentratie zorgt ervoor dat we goed van start gaan. Al snel krijgt Fay de bal bij Juul, die deze rustig in het doel legt. Chill, 1-0. Maar het is nog lang niet gespeeld en we blijven op dezelfde manier doorspelen. Reigers laat zich niet zomaar uit het veld slaan en legt er ook eentje bij Saar in het doel. 1-1. We zetten door. Nina maakt haar debuut in de voorste linie en laat zien waar ze toe in staat is. Na een mega spint richting goal, wordt de keepster zo bang dat ze Nina neerlegt. En wat krijg je dan? Juist ja: Een strafbal! Onze vakantieganger Anouk heeft een week niet gehockeyd en heeft er duidelijk zin. Ze neemt de verantwoordelijkheid om ons weer op voorsprong te krijgen. Kan alleen maar goed gaan en ook deze ligt heerlijk in het goal. Zo gaan we de rust in. Zo zijn we vaker de rust in gegaan en dus zijn we sceptisch. Harm is echter zeer tevreden en we houden de koppies scherp.

Tweede helft begint Reigers fel. Ze moeten wel. Gelukkig hebben we van vorige wedstrijden toch wat geleerd en we laten ons niet kennen. Lies zit er lekker in, loopt de bal de cirkel in en speelt vlak voor de keeper langs de bal maar Fay. Die braaf bij de tweede paal staat en de bal in het doel tikt. 3-1. Hatseflats, dit begint erop te lijken. We hebben de smaak te pakken en ook Lisanne laat zien dat ze spitskwaliteiten in huis heeft. Op een geniale manier krijgt ze de bal het doel in. De keeper staat nog een beetje raar te kijken, maar we gaan gewoon door. Een strakke bal van Anouk, komt bij Fay terecht in de cirkel. Die weet wel wat ze daar mee moet doen. 4-1! Ik mis een doelpunt van de tegenpartij en ook van ons. Uiteindelijk eindigen we op 5-2!

Harm blij, wij blij, tegenstander minder blij maar o wat zijn we trots. Trots dat we ons op deze manier hebben herpakt. Een diep dal, maar weer op weg naar een piek. Volgende week de laatste wedstrijd. We gaan er alles aan doen om met een goed resultaat de winterstop in te gaan. En zoals het nu voelt, gaat dat zeker lukken!

[westerparkdames1]

Weesp D1 - Westerpark D1

Een regenachtige zondag waarop we eindelijk weer eens met 3 punten thuis zouden komen. Met die instelling gingen we richting Weesp, na het slechte nieuws te hebben ontvangen dat coach Harm met koorts op bed lag (Beterschap Harm!).  Gelukkig stond Dick nog net niet op de schaatsbaan en kon hij Harm deze zondag vervangen. Dankjewel, Dick!

Met de berichten van Harm 'Alles is bij jullie bekend' en 'Focus en inzet brengen de doorslag' en de raadgevende woorden van Dick 'jullie zijn een ervaren team, hockey met je verstand' gingen we vol vertrouwen het veld op. En dat was in de eerste helft zeker terug te zien.

Al in de 10e minuut van de wedstrijd werd ons spel beloond. Na een mooie loopactie van Anne-Fay richting de cirkel en goed voordeel gegeven door de scheidsrechter (waar hij zelf vooral erg trots op was) kon Julie de 1-0 binnen tikken! Goed begin, nu over Weesp heen! Zo voelde het in ieder geval.

Na een half uur gespeeld te hebben kwam Anne-Fay wederom met een mooie actie richting doel. Dit keer liet Weesp dat echter niet gebeuren en maaide ze haar vol onderuit voordat ze cirkel kon bereiken. Behoorlijke overtreding, maar geen corner.. Jammer! Deze corners kregen we in de laatste minuten van de eerste helft wel nog mee, maar dat mocht niet baten.

Met 1-0 gingen we de rust in. Goede woorden van Dick. Hij wilde geen zandveldhockey meer zien, maar waterveldhockey. Meer de diepte in en alles naar voren. Met die adviezen gingen we weer het veld op. Maar helaas, na nog geen 10 minuten te hebben gespeeld, scoorde Weesp de 1-1. Doelpunt werd gescoord uit een corner.

Toch lieten wij ons niet kennen en bikkelden we door. Een goede counteractie waarbij Liset het veld kon oversteken en de bal richting Saar in de cirkel kon passen. Maar wederom liet Weesp dat niet gebeuren en werd Saar door de keeper onderuit geschoffeld. Dit keer wel goed gefloten en een terechte strafbal voor ons. De tussenstand na de strafbal bleef 1-1. Over de strafbal zelf hebben we het op verzoek verder niet meer ;-).

Het bleef spannend. De scheidsrechters,  waar we in eerste instantie tevreden over waren, draaide om en lieten ons niet ons spel spelen. Nog 4 minuten te gaan en Weesp pakte een corner. Helaas. Ook deze corner was raak, 2-1 en dus nul punten mee naar Westerpark.

Volgende week opnieuw een uitwedstrijd. Dit keer bij Qui-Vive. Een nieuwe kans om 3 punten te pakken!

[westerparkdames1]

Westerpark D1 - Xenios D1

Na een hockeyvrij weekend gehad te hebben was iedereen nu weer helemaal opgeladen om de sterren van de hemel te spelen en klaar om de nummer 1 van haar onverslagen positie te stoten. Maar HELAAS!! Om maar meteen alle vraagtekens van tafel te vegen. Ergens in de tweede helft heeft ons Saar nog al haar kracht in de strijd gegooid om de bal toch nog even in hun doel te duwen. Xenios heeft vier keer de bal in ons doel geduwd. De tijd vloog voorbij, er is goed gehockeyd maar er is gewoon niet genoeg gescoord… Het was een mooie dag, het bier na de wedstrijd smaakte goed en het TD was geslaagd. Volgende week staat Weesp op het programma. Deze moet gewonnen worden en brengt daarmee een extra lang en gedetailleerd wedstrijdverslag met zich mee!

[westerparkdames1]

Nieuwe gezichten

Iris (dwarsfluit) – Mijn functie binnen de band is het bespelen van de dwarsfluit. Dit doe ik al jaren met veel plezier. Ik heb even een 5jarig intermezzo in Groningen gehad waarin ik de dwarsfluit tijdelijk naast me heb neer gelegd. Des al niet te min ben ik weer vol enthousiasme begonnen. Al raak ik nog niet iedere noot. Maar mijn bandleden en ik blijven stug door oefenen.

Lisanne (sax) – Ik ben de bofkont van het stel die wekelijks de saxofoon mag bespelen. Ook ik heb dit mooie instrument een tijdje aan de kant moeten leggen voor het studentenleven, maar I’m back! Helemaal klaar om een vrolijke noot aan het team toe te voegen. Mijn longen hebben hun kracht weer terug en met deze formatie gaan we uiteraard grote hoogtes bereiken.

Joyce (gitaar) -  Ik ben joyce en ik speel de gitaar. Ik was al eerder lid van de band, maar ben er een jaartje of twee tussenuit geweest om inspiratie op te doen. Toen ik dit seizoen hoorde dat ook ik de band mocht versterken klonk dat als muziek in mijn oren. Ook al loopt het de laatste welen misschien niet alijd op rock en rolletjes, ik heb er alle vertrouwen in dat we de komende tegenstanders een toontje lager laten zingen!

Stephanie (drum) – Een van mijn persoonlijk idolen in het veld van de drum is toch wel Ringo Star en kan ik mijzelf helemaal vinden in de liederen “Don’t pass me by’, ‘With a little help of my friends’& ‘Green Submarine’. Ik kan helemaal mijn ei kwijt achter de dit instrument. Daarbij vind ik met name het samenspel en dynamiek met de andere bandleden als we on stage zijn geweldig, dan weet ik gewoon: Music is totally our life.

[westerparkdames1]

Baarn D1 - Westerpark D1

Het zonnetje schijnt en we zijn vroeg vanuit alle hoeken van Amsterdam vertrokken. We gaan namelijk (compleet) een teamfoto maken! Er is dus genoeg tijd voor koffie en om de haartjes goed te doen. Het zonnetje schijnt lekker, waardoor wij allemaal knipogend op de foto staan!

Nu focus op de wedstrijd, we hebben er zin in en willen die 3 punten mee naar A'dam. Harm geeft aan dat we meteen volle druk moet spelen en daarnaast niet alleen onszelf maar vooral "elkaar beter moeten maken tijdens de wedstrijd"! Wijze woorden, nu nog waarmaken.

We beginnen zoals afgesproken volle druk, ons favoriete spel! Helaas wel meteen een corner tegen. Ondanks dat we een soort darth vader masker op hebben, weet My de bal heldhaftig uit het doel te koppen met haar achterhoofd! Veel bloed, en geschrokken gezichten. Op naar de  eerste hulp. Om later met een bebloed shirt, rood haar en een gelijmde wond weer terug te komen naar de club. Bikkel!

Hup, voor Mylou oppakken die wedstrijd! We zetten meteen druk en krijgen een corner mee die er net niet in gaat via de rebound.. Shit! We willen de eerste helft goed afsluiten en zetten volle druk.

Maar helaas, 0-0 rust.

In de 2e helft zijn we ook niet veilig. Een hoge gevaarlijke bal, nu richting het hoofd van Joyce. Gelukkig heeft Joyce een snelle reflex waardoor ze net niet wordt onthoofd. Wel een snoeiharde knal op haar elleboog, nog een speelster minder.. Blijkbaar is het voor Baarn makkelijker door de lucht in plaats van over de grond. Helaas krijgen we ook de ene na de andere strafcorner van de scheidsrechters om de oren.. en de bij de zoveelste corner tegen, rolt de bal na veel gerommel in ons doel.

De wedstrijd wordt iets gefrustreerder, binnen en buiten het veld. Corner voor Baarn, maar onze tweede doelvrouw Anouk haalt de bal fenomenaal uit ons doel. Twee corners later.. schiet de bal toch via een mooie tip in het verkeerde doel, 2-0 Baarn. We proberen de wedstrijd toch onze kant op te laten vallen en zetten volle druk. We halen een strafcorner, maar helaas weten we de bal er niet in te leggen. Wel nog even twee corners tegen, maar we zijn inmiddels getraind;), dus die gaan er niet in.

Eindstand: 2-0 Baarn en een paar blessures erbij! Volgende week zondag hebben wij geen wedstrijd, maar wees niet getreurd 30 oktober spelen we thuis tegen de nieuwe nummer 1, Xenios en wij gaan keihard voor die 3 punten!!!

[westerparkdames1]

Westerpark D1 - Bennebroek D1

Wat is dat toch met die zondagen, zo vaak zonnig, zo vaak blauw. Heerlijk! Met een glimlach en veel zin kwamen we dan ook aan op Westerpark. Iedereen was weer zo goed als mogelijk hersteld van het dames en heren 1 uitje vrijdagavond.

We wisten dat het waarschijnlijk een mooie, maar moeilijke pot zou worden en dat was een goede voorspelling. Goed praatje in de kleedkamer, lekker inlopen op ons nieuwe oefenveldje en geconcentreerd inslaan op het veld: we waren er klaar voor! Bennebroek had echter ook goede zin en begon sterk en met hoge druk aan de wedstrijd. Zij waren veel in onze 23 meter, hadden een aantal mooie kansen, maar ook werd er goed verdedigd. Vanuit ons volgden een paar mooie uitbraken, maar ook die leidden niet tot doelpunten. Helaas viel in het laatste kwartier de 1-0 tegen, een mooi schot vanaf links halverwege de cirkel. Koppies omhoog en doorgaan. We bleven bikkelen en kregen een strafcorner tegen. Maskers op en klaar om de sleep tegen te houden. Het was geen Maartje Paumen, maar hij was mooi en het was 2-0. Snel daarna druppelden we het veld af, de rust in. Het was stil, de baal-modus was aan. Wijze woorden van onze teamoma volgden: ‘Jongens, niet de moed opgeven, alles kan nog. Vorige week stonden wij 2-0 voor en werd het ook 2-2 (helaas!)’. En inderdaad haar levenservaring heeft haar veel geleerd en ze maakte een goed punt! Nog wat hockeytactieken van Harm vulden dit aan en volle goede moed begonnen wij aan de tweede helft. We maakten het Bennebroek niet makkelijk, we werden zeker niet weggespeeld, maar toch volgde de 3-0. Er werd een beetje heen en weer gefrommeld in de cirkel en helaas raakte die daar de plank. Opgeven, daar hadden we vandaag geen zin in. En daar was onze goalmeister weer. Ondanks dat ze een week als een dood musje in bed had gelegen, liet ze toch even zien waar ze zo goed in is. Hoppa, snel een vrije slag nemen, twee man voorbij, en paf een mooie slag in de goal! Wham, 3-1 met nog vijf minuten te gaan. En ja, we kregen hoop, er was geen tijd te verliezen, snelsnelsnel. Ondanks nog wat mooie combinaties mocht het niet baten, het fluitsignaal ging en het bleef 3-1.

Een mooie pot, een mooie dag, maar toch verlies. Ach, we kunnen er weer wat van leren en volgende week gaan we er opnieuw voor.