#dejjal

[d3jj4l]

hrr

[ligaswiatowa]

Dajjal, Dom Zapomnienia, Bractwo Dziewięciu, czyli ideologia podziału - Gog i Magog, część 1

Każdy rodzi się człowiekiem, a dopiero później człowieczeństwo skręca w stronę bestialstwa.

Dydymus

Masoneria w Iranie i Indiach, skupiona jest w Domach Zapomnienia ( The House of Oblivion ), ponieważ tajne organizacje, mają na celu zmuszenie populacji do zapomnienia o prawdzie personalnej, duchowej i historycznej (1),

Irańskie i Indyjskie loże, zostały zreformowane i przystosowane do nowych wymogów w XVIII wieku (2), przez mistrza Malkoma Khana Nazem-al-Dawla, który był wychowankiem wielkiej loży Rosji (podwójny orzeł) i angielskiej (podwójny człowiek).

( Opisane w artykule metody werbunku hierarchicznego, były zastosowane na wszystkich, podbitych i zniszczonych, przez Atlantydów terytoriach ( Lechia, Palestyna ...). )

Werbunek fetyszystów

Faramoosh Khaneh, wciągną do zreformowanej masonerii najbardziej wpływowe postacie polityczne Indii i Iranu, w tym członków tureckiej dynastii Qajar.

(Dynastia Qajar (Pers: سلسله قاجار Selsele-ye Qājār), to irańska, królewska dynastia pochodzenia tureckiego, w szczególności z plemienia Qajar, rządzącego Iranem w latach 1789–1925.

Rodzina Qajar przejęła pełną kontrolę nad Iranem w 1794 roku, Obalając Lotfa Al Khan, ostatniego szacha dynastii Zand, i ponownie potwierdziła irańską suwerenność nad dużymi częściami Kaukazu.

W 1796 roku, Mohammad Khan Qajar z łatwością porwał Mashhada, kładąc kres dynastii Afsharid, a Mohammad Khan został formalnie koronowany na szacha po jego karnej kampanii przeciwko irańskim poddanym gruzińskim.

Dynastia Qajar na stałe utraciła na rzecz Rosjan - Kaukaz i odbiła okupowane przez Rosjan duże obszary Iranu, a także współczesną Gruzję, Dagestan, Azerbejdżan i Armenię.)

Loża Biedaari pod przywódctwem Malkona Khana, doprowadziła do znacznych różnic klasowych i ubóstwa gospodarczego oraz upadku armii, aby Brytyjczycy masoni mogli przejąć władze w Iranie, jest na ten temat bogata korespondencja pomiędzy książętami dynastii Qajar, a Wielką Lożą Londynu.

Cała ta korespondencja posłużyła do szantażowania i obalenia dynastii w 1925 roku.

Według zgromadzonych dokumentów, układa nam się pełen obraz podboju bliskiego wschodu, przez rosyjskie, francuskie i brytyjskie loże masońskie i tajne bractwa :

Nie jest przesadą mówić o sieci masońskich powiązaniach, które przyciągnęły elitę Iranu do Francuskiego Wielkiego Wschodu i Brytyjskiej Wielkiej Loży.

Perscy dyplomaci przebywający w Europie w drugiej połowie XIX wieku, byli werbowani przez europejskich mężów stanu do masońskich lóż, klubów i tajnych bractw.

Ambasador Hasan Al Khan (późniejszy ambasador w Stambule), został zainicjowany w loży Sinceàre Amitie 28 lutego 1860 roku. Później zainicjowano kolejnych ambasadorów Mirza Sadeq Auqa i Nazar Auqa, a także Mirza Farrokò Khana.

Persja, została zaimpregnowana duchem i geniuszem masońskiej Francji.

Bulletin du Grand Orient de France 15, 6850, 1860 rok, s. 396–97.

Masoński werbunek megalomaniaków wśród perskich dyplomatów, było podyktowane czynnikami politycznymi i kulturowymi ...

Le Monde maçonnique 15, 1873 rok, s. 174–81

Masoneria Irańska, czyli przemiana Islamu w Masonerię Szyicką

Tak naprawdę, pierwsza loża masońska w Iranie, nie była połączona z żadnymi lożami europejskimi ... była całkowicie niezależna i praktykowała mroczne alchemiczne i astrologiczne tajemnice wschodu, przewiezione przez Templariuszy do Europy w 13 i 14 wieku.

Malkom Khan, myślał o obalenie islamu i wciągniecie jej wyznawców do masonerii ukształtowanej na wzór szyickiego braterstwa.

( Szyizm (od arab. شيعة علي, szī'at Ali – stronnictwo Alego) obok sunnizmu i charydżyzmu jeden z trzech głównych nurtów współczesnego islamu, drugi po sunnizmie co do liczby wyznawców.

Rozdział w islamie na sekty, dokonał się w wyniku sporu o sukcesję po śmierci Mahometa. Według szyitów, prawowitymi następcami ostatniego proroka są jedynie członkowie jego rodziny, potomkowie Alego i córki proroka, Fatimy. Szyici nie uznają rządów trzech pierwszych sunnickich kalifów (a także ich kontynuatorów z dynastii Umajjadów i Abbasydów) jako prawowiernych, twierdząc iż uzurpowali oni władzę należną od samego początku tylko Alemu i jego potomkom.

Ali został wybrany kalifem w roku 656 po tym, jak zamordowano kalifa Usmana z rodu Umajjadów. Jego wybór od razu spotkał się z wrogością pozostałych Umajjadów, na których czele stał namiestnik Syrii Mu'awija, jak i A'iszy, która współdziałała z zawiedzionymi w swoich nadziejach pretendentami do kalifatu: Talhą i Zubajrem. Ali pokonał armię A'iszy, Talhy i Zubajra w bitwie wielbłądziej, jednak bitwa z Mu'awiją na równinie Siffin zakończyła się bez rozstrzygnięcia.

Ostatecznie Ali zginął w roku 661 w wyniku charydżyckiego zamachu, zaś jego syn Hasan chwilowo zrezygnował z roszczeń do kalifatu na rzecz Mu'awiji, pod warunkiem iż ten m.in. nie ogłosi swojego następcy i zaprzestanie prześladowań rodziny Mahometa.

Krótko przed śmiercią, Mu'awija ogłosił swoim następcą własnego syna, Jazida. Po śmierci tego pierwszego w roku 680, o prawa rodziny Mahometa do kalifatu upomniał się jednak młodszy syn Alego, Husajn, który uważał że zostały one chwilowo scedowane tylko osobiście na Mu'awiję. Husajn został jednak zabity przez armię syna Mu'awiji, Jazida, w bitwie pod Karbalą. )

Dynastia Pahlawi (pers. سلسله پهلوی), to ostatnia dynastia perska, panująca w Iranie w latach 1925-1979, została przekształcona w Dom Homayuni i stworzyła Lożę Domu Homayuni, zależną od Shaha, noszącego tytuł wielkiego mistrza.

(Shah (/ ʃɑː /; perski: شاه, romanized: Šāh, wymawiane [ʃɒːh], „król”) to tytuł nadany cesarzom, królom, książętom i władcom Iranu (Persja na Zachodzie). Tytuł zostało również przyjęte przez królów Shirvan (historycznego regionu irańskiego na Zakaukaziu) - Shirvanshah.

Był również używany przez (tajne) towarzystwa perskie i władców oraz potomków Imperium Osmańskiego (pisane jako Şah i Şeh w nowoczesnym języku tureckim).

Mughal - cesarzy subkontynentu indyjskiego, Sułtanatu Bengalskiego i Afganistanu. W Iranie (i regionie Wielkiego Iranu) tytuł był stale używany; zamiast króla w sensie europejskim, każdy perski władca uważał się za szahansha (perski: شاهنشاه, romanizowany: Szachansz, „król królów”) lub Padishah (perski: پادشاه, romanizowany: Pādešāh, „mistrz król”) w imperium perskim. )

Liga Świata (XX lat - trudu i działania)

Dydymus

Akademia Filozoficzna Dydymusa

https://pomagam.pl/wdd

https://trueshopl.wordpress.com

Samostanowienie i Samoograniczenie

https://zrzutka.pl/anzajh (wsparcie zakupu sprzętu komputerowego)