#zranienie

[sadark-angel]

"Mój problem polega na tym, że nigdy się nie zagoiłam, po prostu szłam dalej."

[mistrzynidetalu]

Zostawiłeś mnie z historią, której nie umiem zamknąć.

[marandsviet-polska]

"W Twoich pęknięciach mieszka światło, którego nikt nie może zgasić."

[solitaryymind]

Leżę i nagle to wraca, choć minęło już kilka lat. Wspomnienie, jak odchodzi. Ta, którą nazywałam przyjaciółką. Zostawia po sobie tylko tę duszacą ciszę i świadomość, że stałam się dla niej nikim. Głowa to mieli, wyciąga wszystkie poprzednie odejścia innych, jakby chciała mnie dobić. Na koniec podpowiada: weź żyletkę, wykrwaw się, w końcu poczujesz ulgę.

[4v-h-s4]

Wśród tych samych ludzi czuję się jak obcy.

[kurwaaaaaaaaa]

„Kiedy nadeszła chwila pożegnania, dałem ci swoją wizytówkę i powiedziałem, żebyś zadzwoniła, jeśli będziesz potrzebowała jakiejkolwiek pomocy. A potem wróciłem do mieszkania i wypiłem pół butelki whisky, biadoląc, po co los doprowadził cię do mnie, skoro nie pozostaniesz na stałe w moim życiu.”

-B.A. Paris

[ahaluzikk]

[harmony-and-peace]

Dlaczego ciągle wracamy do tego, co nas rani?

• Mózg wybiera znane schematy, niekoniecznie zdrowe. Nasz układ nerwowy traktuje to, co znane jako bezpieczne. Nawet jeśli to toksyczna relacja, kontrola, chłód emocjonalny itp. Jeśli zaznałaś tego w dzieciństwie, twój mózg będzie do tego wracał, bo wie, czego się spodziewać – a to jakaś forma bezpieczeństwa.

• Podświadomość szuka potwierdzenia starych przekonań. Jeśli głęboko w sobie wierzysz, że miłość boli albo że musisz zasłużyć na czyjąś uwagę, będziesz nieświadomie, lgnąc do ludzi, którzy Ci to udowodnią.

• Trauma tworzy emocjonalny GPS, który prowadzi nie tam, gdzie Ci dobrze, tylko tam, gdzie ci znajomo. Jeśli wychowałaś się W chaosie, to spokój może wydawać się nudny, dziwny, a nawet zagrażający. Zaczynasz tęsknić za burzą, bo tylko w niej potrafisz funkcjonować.

• Znane cierpienie jest mniej przerażające niż nieznane szczęście. Dla wielu ludzi nowe i nieznane doświadczenia mogą budzić lęk, ponieważ wiążą się z niepewnością i obawą przed rozczarowaniem. W obliczu zmian, nawet pozytywnych, możemy odczuwać opór, ponieważ boimy się utraty kontroli lub niepewności co do przyszłości. Dlatego wracamy do tego, co znane, nawet jeśli jest to niszczące.