#delirmedim

[sdeluu]

depresyona girecem canım tatlı çekiyor, tam giremiyorum.. mesela şuan bi tulumba veya kadayıf olsaydı çok iyi olurdu, kahvenin yanında bomba giderdi. ya da çay, evet evet çay.. ama çay yalnız içilmez ya hu, kahve candır.. neyse saçmalama kızım, ortada tatlı yok zaten.

[rengarenkbirsiyahsblog]

Sonunda delirmeyeceksek çok üzülürüm...

[sdeluu]

'kedilerle pek aram yok, hatta hayvanlarla. uzaktan severim öyle. neyse. konumuz bu değil. konumuz: kedi gibi miyavlayıp kafamı göğsüne değdirip 'beni sev,' 'sev beni' diye sevilene kadar ağlayasımın gelmiş olması. psikolojimin altını üstüne, üstünü alta getirmişler, yanıyor içi. anlatabiliyor muyum. âh. sanmıyorum.

[sdeluu]

halim komedi resmen.. bi işi hallediyorum, buraya geliyorum. bi işi halledemiyorum, buraya geliyorum. ben her türlü buraya gelip kendi kendimle yazışıyorum, psikolojik sorunlarım var sanırım. n'apsam ki, gitmek mi mantıklı kalmak mı..

[melteminas]

Delirmedim daha, üzereyim sadece

[maviumutsu]

gece oldu yatağımın altına girdim yavaş yavaş delirdiğimi hissettim ağladım çok ağladım yalvardım bu hayatı veren yaradana alsın bu canı, kurtarsın bu dünyadan diye yalvardım ne canım alındı, ne de kurtuldum. sadece ağlayarak, hıçkırarak ‘delirmedim’ diye kendimi avutarak uyudum.

[beynimdecinayett]

Ölüp gidicez hepimiz,sahte davranmanıza hiç gerek yok harbi olun be kardeşim.

[hemsiredenbaskahersey]

Bu Şarkıda yaşamak istiyorum

Dinlemeye başladığımda yavaştan ısıtıyor beni; tatlı tatlı yaklaşmasından anlamalıydım. Geliyor “Ve dumanlar yükseliyor kafandan,  dumanlar kaplıyor ölmüş sabahı” hissedebiliyorum; söylemesede.. hemen ardından; “On naked shoulders” diyor, duruyorum, o da duruyor ve bir an göz göze geliyoruz, kısacık bir an, çok kısa. . “No flowers, no thorns” … Tam o ara çello tekrar giriyor, yay tellere dokunuyor, kapattığım gözlerimden minik bir yaş boşluklarından çıkan havaya doluyor. Dumandan önce başlıyor hikayem, o damlada. Bir şarkı beni nereye götürüyor? “Hey love” devam ediyor…

Aynı kızgınlığı hissediyorum, o minik yaş kuruyor ben yanıyorum, çaresizlik içinde yanmak öfkelendirebiliyormuş diye düşünüyorum. Gitarın telleri çellonun güzelliğine isyan ediyor, asilliğine karşı koyamıyor, aynı dilde bende küfrediyorum; sigara içmeyen ben bir sigara yakabilsem güzel olurdu diyorum. 

Bağırıyorum bende bağırıyorum lanet olsun yetmiyor.. ve bir anda.. içime üflüyor. Sönüyorum. Yaktığı gibi söndürüyor ; ağır ağır…Dediği gibi oluyor. gerçek değil! gerçek değil! gerçek değil! defalarca söylüyorum.. çünkü gerçek değil! gerçek değil! gerçek değiiil! Birbirine kenetlenmiş dişlerim ayrılıp dudağımı ısırıyor gerçek değil..sıkıca yumduğum gözlerimi inanır gibi olunca açabiliyorum, yavasça.. ve kapalı bir hava.. Yagmur yok, kar yok, güneş yok, çiçek ve diken yok.. Süpürülecek bir kış , hayır yok. Karanlık, yok. . Hepsi bu kadar; geride yalnız yapışkan bir gri var.. Gerçek… 

Yaşıyorum…

Son akorlar.

Donuyor muyum.. Sahiden dumanlar kalıyor ..  “Oysa bugün, sonsuz olmalıydı”…Biliyorum